terug

Herfst

dinsdag 18 oktober 2022

Het waait, het is grijs buiten en de temperatuur is gezakt dus de verwarming staat aan. Er is beweging in de lucht, eerst nog wat kabbelend maar dan breekt de bewolking toch open, een klein stukje blauw komt te voorschijn en er vormen zich wolken, eerst nog tegen een grijze achtergrond waar steeds meer blauwe gaten invallen en dan komt de felle zon tevoorschijn. Ik zie de bomen verkleuren, eerst was alles in allerlei tinten groen maar nu komen er andere kleuren bij, van knalgeel via oker naar bruinrood. Op de grond bij mijn werk ligt het bezaait met eikels, er vallen er ook een paar met een tikkend geluid op mijn auto samen met bladeren, de boomtakken bewegen als armen reikend naar de lucht of buigend naar de grond. De vochtige grond ruikt naar kruiden en er steken wat paddenstoelen boven de gevallen bladeren uit. Er staan wat plassen op de weg en ik denk even: Zal ik….? Maar nee, geen laarzen aan en de hele tijd met natte voeten lopen is niet zo lekker. De wolken worden grijzer, ze jagen op elkaar en versmelten en dan opeens vliegen de eerste regendruppels tegen mijn gezicht. Ik duik weg in mijn kraag en stap in mijn auto, ruitenwissers zwiepen eikels en bladeren weg, en ik rijd naar huis. Thuisgekomen gauw mijn jas en schoenen uit, met een handdoek mijn natte haren wat drogen en trakteer mijzelf op een cortado terwijl ik naar buiten kijk waar de regen striemend tegen mijn ramen slaat. Het wordt donker, lampjes en waxinelichtjes aan, het voelt warm. En als ik naar bed ga denk ik aan een oud gedichtje wat een mooie beschrijving geeft van mijn gedachten.

“Kindergedachten

Het regent, o, wat regent het

Ik hoor het uit mijn warmen bed

Ik hoor den regen zingen.

Het regent, regent dat het giet

Dat niemand daar nou iets van ziet

Van al die donkere dingen.

Het ruist en regent en het spat


Nou worden alle bomen nat


En plast het in de sloten
.

Het regent óver- óveral


O hé! daar loopt het zeker al


Bij straaltjes uit de goten.

 Wat is dat gek en leuk geluid


Wat is het lekker om dat uit


Je donker bed te horen.


't Is of de regen samen praat


Of dat een kerel buiten staat


Te fluistren aan je oren.

Nou druipt het in dat open gras


Nou zal er wel een grote plas


Op alle wegen komen
.

Nou lopen nergens mensen meer


Verbeel je eens in zo een weer


Daar wou ik wel van dromen.

En vroeg, morge' in den zonneschijn


Als dan de blaadjes zilver zijn


Met droppeltjes bepereld
,

Dan doe ik toch mijn eigen zin


Dan loop ik héél en héél ver in


Die schoongeworden wereld”
                                                 C.S. Adema van Scheltema

geplaatst door Angi - 1658 keer gelezen