Een man aan een tafel
dinsdag 1 november 2022
In gezelschap was ik onlangs aanwezig in een restaurant. Aan een tafel bij het raam zag ik een man alleen aan een tafel bij het raam zitten. Mijn gedachten hierover heb ik de vrije loop gelaten en verwoord in onderstaand gedicht met een open einde. Aan een ieder dus om hierover een verdere invulling aan te geven.
Een man aan een tafel
Hij hing zijn jas over de leuning van de stoel
en legde zijn sleutels neer.
In de weerkaatsing van het raam zijn evenbeeld,
voor deze avond zijn enige metgezel.
De man aan de tafel hield van het leven.
Hij hief het glas
en proostte naar zijn schaduw.
Een glimlach vergezelde de toost voor even
De man aan de tafel hield van een goed gesprek.
Zo leeg de stoel tegenover hem.
De glans in haar ogen was hij niet vergeten.
Haar woorden slechts herinneringen uit het voorbije tijdsbestek.
De man aan de tafel was in gedachten.
Met zijn vinger tekende hij de patronen na op het tafelkleed,
zag beelden terug van tijden toen ze nog samen lachten,
over zijn wang een traan die uit zijn ooghoek gleed.
De man aan de tafel knikte naar de andere gasten.
Allen onwetend over het eiland waarop hij verbleef.
Gedachteloos reikte hij naar handen die moeiteloos in elkaar pasten
en liet zich meevoeren met de golven waarop hij dreef.
Liefs,
Monique
geplaatst door monique3 - 2223 keer gelezen
Vorige berichten
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e
Man Cave
Je kan toch ook gezellig naast mij zitten terwijl jij met je Excel dingest? Nee. Mijn brein kan één ding tegelijkertijd. Of ik aanbid je glorieuz