terug

Hoop

woensdag 21 december 2022

Op mijn vorige blog schreef iemand in haar reactie:
“Weer een immerblijblog, hoera, hoera, hoera! 
Want we MOETEN blij en dankbaar zijn toch? “
En ik was verbaasd want ik vind en vond mijn blog echt niet zo vrolijk, het was een beschrijving van wat ik dacht en hoe ik in het leven sta.
Zou het dan toch voor sommigen TE positief en optimistisch kunnen zijn?
Kunnen mensen daar aanstoot aan nemen, hoe ik mijn gedachten en ervaringen beschrijf?
Natuurlijk ga ik mezelf niet veranderen, maar begrip tonen kan ik wel. Daar komt bij dat ik echt niet de hele dag loop te zingen van vreugde, ook ik heb verdriet en rouw ik nog steeds om het verlies van mijn man in de eerste lockdown, we konden niet naar de crematie in Engeland dus we zagen de ceremonie via een life verbinding. En het gevoel van afscheid nemen is pas dit jaar gekomen, toen we zijn as gingen uitstrooien met familie en vrienden. En daarna met z’n allen uit eten, want dat was helemaal in zijn straatje.
Mijn man was een positief mens, meer nog dan ik ben, en dat helpt me in moeilijke momenten.
Ik sprak laatst met een cliënt die in een zware depressie zat, hij had suïcidale gedachten en alleen de gedachte aan zijn gezin weerhield hem ervan om het echt te doen.
In gesprek met hem probeerde ik hem te spiegelen, de positieve woorden die hij soms gebruikte gaf ik hem terug maar dat werkte nauwelijks. Tot hij vertelde dat hij vroeger ervaringsdeskundige was geweest en mensen “ zoals hij” had begeleid, hij wist precies wat ze voelden en dat gaf steun. Ik vroeg hem wat hij, als ervaringsdeskundige, op dit ogenblik tegen zichzelf zou zeggen. Hij dacht even na en zei toen: Hou hoop!
Hij was zelf ook verbaasd, het is zo’n positief woord, het gesprek kreeg een andere lading, en aan het eind bedankte hij me, zei dat hij het nog niet voelde maar er wel mee ging werken.
Iedereen gebruikt het woord hoop, in verschillende situaties en voor de toekomst: “ ik hoop dat het gaat sneeuwen met de Kerst, ik hoop dat mijn club wint, ik hoop dat ik de loterij win, ik hoop dat jullie een leuke vakantie zullen hebben, ik hoop dat ik een partner zal vinden……”
Zolang er leven is is er hoop.
Moet je dan maar gewoon blijven wachten totdat hetgeen je hoopt ook uitkomt? Natuurlijk niet, het vereist ook wat inspanning, moed, initiatief, dat schreef ik ook in mijn vorige blog: “ je moet zelf de slingers ophangen”.
Ik doe dit, soms met hulp van familie en vrienden, soms alleen want ik wil dingen ook zelfstandig blijven doen, maar wel met het idee dat ik het beter en prettiger wil krijgen voor mijzelf en mijn omgeving.
En over het algemeen lukt dat heel aardig.
Nee, we Moeten helemaal niet blij zijn, maar het Mag wel.
En ik hou hoop op een nieuwe vriendschappelijke relatie want daarom ben ik hier.
Wie niet?
Ik wens iedereen warme kerstdagen toe met mooie herinneringen en hopelijk met het maken van nieuwe herinneringen🎄.

geplaatst door Angi - 1413 keer gelezen