terug

De snoeptrommel en het snoepwinkeltje ook voor daters!

maandag 7 augustus 2023

De meesten van de lezers hier zullen het aardige gedicht van dominee – dichter Piet Paaltjens (1835-1894) over het snoepwinkeltje wel kennen.
“In de donkere straat, waar het belletje gaat”. Het is leuk om dat weer eens in zijn geheel te lezen. Even googelen dus… Het gaat over kinderen, voor wie een cent een geweldige rijkdom betekende. Nu worden in Nederland zelfs de muntjes van één en twee Eurocent niet meer in het betalingsverkeer gebruikt, in winkels worden bij met cash betalen de bedragen afgerond.

Al herhaaldelijk is een datingsite vergeleken met een snoepwinkel, waarbij dames en heren zich presenteren, en andere dames en heren zich soms verlekkeren over wat er te zien en te lezen is of juist hun hoofd er voor omdraaien, omdat ze wat in de etalage staat nauwelijks een blik waardig achten. Dan wordt vergeten dat er nog meer kanten aan die “snoepjes” zitten!

In het gedicht lezen we dat de kinderen een kleurbal kopen waar ze om beurten aan sabbelen. In zekere zin komt ook dat regelmatig voor bij het daten. Bij elke date proef je figuurlijk gesproken aan elkaar, soms smaakt het goed (dan heb je goed in de etalage van de site gekeken) en soms is het een flinke teleurstelling. Die teleurstelling is er ook als tijdens de date of in een later stadium zaken boven water komen, waar je allebei niet van op de hoogte was en dus ook niet op gerekend had.

Als daarentegen de date wel bevalt vindt het iets geheel anders plaats. Dan nemen beide aspirant-geliefden hun eerste ervaring mee naar huis en dan belandt die soms in – ja zeker – hun snoeptrommeltje. Als het goed is wordt er voorlopig nog niet geconsumeerd. Hoewel sommige daters daar weer anders over denken, die kunnen niet wachten om daadwerkelijk te smullen. Hoe vergaat het daarna in de snoeptrommel van de daters?

Vele jaren geleden hadden heel wat kinderen die in een minder rijk gezin opgroeiden een echt snoeptrommeltje. Hun ouders deden daar op verjaardagen en andere hoogtijdagen, in andere gezinnen wekelijks wat in, hun ouders bepaalden ook wanneer er van het snoep uit de trommel genoten mocht worden. In katholieke kringen hadden kinderen zelfs een vastentrommeltje; ze mochten niet snoepen in de vastentijd en met Pasen ging de trommel open. Voor hen was het weer openen van het snoeptrommeltje dus iets feestelijks.

Wat doen wij als oudere daters als we iemand ontmoeten en haar of hem in ons hart hebben gesloten? Blijft dat verborgen voor de buitenwereld, totdat er een echte relatie is ontstaan, openen wij onze “trommel” alleen helemaal voor mensen die we voor 100 procent vertrouwen, met wie we onze hartsgeheimen durven te delen?

Het snoeptrommeltje is zelf vaak leuk versierd. Ik bewaar ook mijn herinneringen graag in een prettige omgeving. Er zijn culturen waarbij de snoeptrommel altijd gesloten blijft voor de naaste omgeving, ja zelfs voor bijna iedereen. Alleen de bezitter van de trommel heeft toegang. Men bewaakt angstvallig de inhoud van hun trommeltje. Komt dat door angst, dat andere mensen een graai doen in de trommel? Dan is er geen ruimte voor een van beide partners om zich te ontplooien. Het lijkt mij erg benauwend, maar als beide partners gelukkig zijn met deze situatie, dan mag ik dat niet bekritiseren…

Van de personages uit het snoepwinkeltje is er nog een onbesproken. De juffrouw achter de toonbank, die waakt over haar waren en ze verkoopt aan de klanten, de klantjes in het gedichtje. Is zij te vergelijken met de beheerder van de site? Of gaat dat te ver?
Ik hoop, dat we op een goede manier omgaan met ons snoeptrommeltje en onze dates juist niet gaan zien als een snoepje maar als een volwaardige kans voor een mooie relatie! Tevens hoop ik dat we ons realiseren dat ook wij op onze beurt in een snoeptrommel kunnen belanden.

geplaatst door Aktivo1 - 1791 keer gelezen