terug

Een kus

maandag 11 september 2023

Vanmorgen liep ik langs het hertenpark bij ons in het dorp. Ja, ik was al vroeg op pad, de hitte voorblijvend tijdens deze bijzonder warme dagen begin September. Al vind ik het soms wel wat te warm, maar ik houd wel van dit weer. De eenden peddelden rustig in de sloot rond het park. Toen ze mij ontdekten kwamen ze al kwakend in konvooi naar mij toe. Maar ik was zonder de kleinkinderen, dus geen brood voor hen bij mij. Ze volgden mij haast als bedelaars smekend om een bijdrage. Ze zijn het kennelijk gewend om iets toegeworpen te krijgen. De herten hadden zich gevleid in de schaduw van de fruitbomen. De enige aanwezige bok had zich weer verschanst achter het gaas wat rondom een fruitboom staat. In het gaas heeft hij een opening gemaakt en daar staat hij dan te staan, zijn lijf dicht tegen de boom aan. Meerdere keren heb ik hem al zo aangetroffen en iedere keer vraag ik mij af wat hem bezield. We kijken elkaar aan en hij slaat eens met een hoef, verder verandert hij niet van houding. Zou hij eenzaam zijn? Misschien wel een maatje missen? Ik kan niet in zijn brein kijken.

Vanmorgen op het nieuws, dat de voorzitter van de Spaanse voetbalbond is opgestapt. Hij wordt aangeklaagd wegens aanranding en besloot daarop zelf de handdoek in de ring te gooien om de reden, dat hij door al deze berichten zijn werk niet meer kan uitvoeren. Buiten dat er andere redenen kunnen zijn om hem te ontslaan, zag ik een moment van blijdschap om de overwinning in een spontane reactie. Er werd door de euforie door meerderen geknuffeld en gezoend.
Wanneer ik dan terug denk aan de jaren zestig, zeventig, de seksuele revolutie en de Flower Power beweging. De open manier van leven, baas in eigen buik, vrijheid in het dragen van kleding, de muziek die gemaakt werd vanwege de weerstand van oorlog, dan is de tijd van deze periode niet te vergelijken met de huidige periode. Tegenwoordig wordt alles vastgelegd, geplaatst op sociale media. Geheel anders dan in mijn jonge jaren toen ik nog geen smartphone had, niet op ieder ongewenst gecontroleerd kunnen worden door mijn ouders, die wilden weten waar ik uithing en mij konden sommeren op tijd thuis te komen. Ik voelde me vrij.

Is er nog iets overgebleven van die seksuele revolutie? Behalve het anticonceptiemiddel, het open zijn in praten over intimiteit? Ook nu hangt er nog steeds een taboe rond de openheid in seksualiteit. Maar hoe dan ook, door het internet kunnen slachtoffers van seksueel geweld zich verenigen en herkennen in hun belevingen. Denk bijvoorbeeld aan Me Too. De Flower Power tijd was voornamelijk een uiting van een tegencultuur binnen de samenleving. Ik vond het een prachtige tijd, maar mijn ouders dachten daar geheel anders over. Van huis uit katholiek was het voor mijn ouders ondenkbaar, dat ik met een vriendje thuis kwam van een ander geloof. Maar ook de kerkelijke cultuur veranderde en ben ik getrouwd in een gezamenlijke kerkelijke dienst door een priester en een dominee. Schoorvoetend gingen ze met deze oplossing akkoord.

Bij een eerste date afspraak hou ik eerst wat afstand. Een kus op de mond komt zeker niet aan de orde en op de wang, nou… laat ik maar eerst eens aftasten wie die persoon tegenover mij werkelijk is. Ik heb een aantal keren ervaren dat daar anders over werd gedacht. Met mijn waarde in persoonlijke vrijheid beslis ikzelf over de keuzes die ik maak en niet wat een ander gaat bepalen wat ik wel, of niet moet doen. Dat ik ook waarde hecht aan de persoonlijke vrijheid van een ander.

Persoonlijke vrijheid moet bewaakt worden, maar tegenwoordig, soms …

Liefs,
Monique

geplaatst door monique3 - 1881 keer gelezen