terug

Geef eens wat vaker

dinsdag 12 september 2023

een complimentje.
In mijn jeugd kreeg ik weinig complimentjes. Niet dat ik er naar zocht of er onder heb geleden, het was nu eenmaal zo, er waren ook weinig uitingen van “ houden van” , wel goede zorgen en verantwoordelijkheid.
Ik was zelf iets anders, na mijn 16de werd ik meer mondig en zocht ik zelf uit hoe mensen waren, welke ik als vriend wilde en welke buiten mijn bereik waren. Op school hoorde ik bij de groep die een duidelijke mening had en als zodanig regelmatig in beeld was bij de leerkrachten, ietwat lastig maar altijd leuk en nooit gemeen. Dat kreeg ik ook te horen, toen ik van school ging, van mijn Duitse leraar.
In mijn werk lette ik nooit op complimenten, het was werk en als mensen ziek zijn dan zijn ze eerder geneigd om iets te zeggen, goed of niet goed.
Mijn eerste man was niet complimenteus, het leukste wat hij ooit zei was: je rijdt als een kerel, toen was dat een compliment, tegenwoordig denk ik daar iets genuanceerder over😉
Mijn tweede man was compleet anders, hij was zeer gul met complimenten en in het begin was ik daar wat ongemakkelijk over, want meende hij dat nu echt? En hij was een heer, zeer galant tegenover vrouwen, zoals de deur openhouden en zware tassen dragen, het duurde even voordat ik daar aan gewend was.
Op een gegeven ogenblik kwam het op mijn werk ook over complimenten maken, waardering uitspreken, en zelfs werd het onderwerp op bijscholingen van supermarkten. Het werd aangeraden om klanten vriendelijk goedemorgen of goedemiddag te wensen en bij het verlaten van een winkel of bedrijf nog een prettige dag toe te wensen. Ook op mijn werk werd er aandacht aan besteed, gewoon na afloop van een dienst even benadrukken dat je prettig gewerkt had.
En het werkt! Het komt de sfeer ten goede, ook worden er eerder dingen uitgesproken als het niet zo lekker gaat, de communicatie wordt wat meer open.
Ik moest daar laatst even aan denken toen ik in gesprek was met een depressieve cliënt, het ging slecht met hem en eigenlijk zag hij er geen gat meer in, ook zijn vrouw was ten einde raad. Ik ging in gesprek met hem en na een half uur vertelde ik hem dat hij toch een paar keer had gelachen, hoe was dat gekomen. Hij zei dat het gesprek hem had geholpen, voor het eerst in weken had hij gelachen en hij bedankte me en zei toen: ik hou van je!
Hij had dat ook tegen een mannelijke collega gezegd dus het was zijn manier van een complimentje geven. Wel heel bijzonder en ook even pas op de plaats.
Een complimentje geven is dus een stukje waardering uiten en het is heel waardevol, zowel voor de gever als voor de ontvanger, zolang het eerlijk is.
Ik ben zelf ook meer open geworden met complimenten geven, naar mijn vrienden en collega’s maar ook zeg ik vaker tegen mijn kinderen en kleinkinderen hoeveel ze voor mij betekenen.
En het mooiste compliment kreeg ik een aantal jaren geleden van mijn kleindochter toen ze mij knuffelde en zei: oma, je bent de liefste oma van de hele wereld. Ze heeft drie oma’s dus ik zei: dat zeg je zeker ook tegen de andere oma’s? Toen zei ze heel kordaat: ja!
Ik hoor in elk geval in de top 3😁

geplaatst door Angi - 1294 keer gelezen