Wat zal er gebeuren wanneer ik aarzel...
woensdag 31 januari 2024
Wat zal er beuren…
wanneer je aarzelt? Wanneer je te lang wacht tot die misschien toch wel die belangrijke beslissing? En ik twijfel over die aankoop. Twee verschillende woorden die qua betekenis aan elkaar verwant zijn. Toch hebben ze een andere invalshoek. Ik aarzel, omdat ik het eigenlijk diep van binnen toch niet wil. Het liefst zou ik het idee ver weg willen stoppen, er niet meer aan willen denken. Ik twijfel omdat er toch ook weer wel gunstige voorwaarden aan zitten. Ik twijfel of ik wel de goede beslissing zal nemen. Waar gaat het over? Mijn auto moest voor een APK keuring naar de garage. Toen ik laat in de middag terug kwam om de auto weer op te halen, was hij nog niet klaar. Ik liep de showroom in en zag een jonger model met een gering aantal kilometers. De prijs voor mijn auto viel reuze mee en de aanschaf van de andere auto was financieel goed te doen. Ik heb mijn twijfel laten varen en besloten niet van de huidige auto afstand te gaan doen. De aarzeling in de koelkast gedaan en de twijfel goed geïnterpreteerd. Het was het overdenken waard. Niet meer dan dat.
Ik denk dat ik wakker ben en toch droom ik. Een vreemde gewaarwording afgelopen nacht. De omgeving wit door sneeuw zag ik door de wit omrande ruiten. Iemand lag er naast mij, een man, onherkenbaar. Ik probeerde mij te focussen, het lukte mij niet. Een vreemde? Een bekende? Misschien wel jij?! Samen hadden wij besloten een cadeau te maken. Een slee. Geen idee voor wie, maar we waren verheugd om het samen te realiseren. Geen aarzeling, geen twijfel tussen ons. We kropen dicht tegen elkaar, als lepeltjes voelden we elkaars warmte. Was dit werkelijkheid, of droomde ik nog steeds.
In mijn wakende droom was er geen twijfel of aarzeling om een slee samen te gaan maken. Het voelde goed. Samen zijn, die verbondenheid beleven welke geen aarzeling behoeft.
We suizen samen naar beneden vanaf een gigantisch hoge bergtop. Geen angst, of twijfels hielden mij tegen. Ik voelde mij veilig in jouw armen zittend en suizend op die slee. We gleden en gleden, steeds maar door. Zonder einde, zonder begin. Een moment in het luchtledige. Dan stonden we ineens stil. Ik draaide mij half om. Zijn mond naderde mijn gezicht en toen was er de zekerheid van kussen en omhelzen. En toen ik wakend wakker werd, was het er nog steeds.
Even dacht ik dat het werkelijkheid was.
“De waarheid heeft geen vorm, het is als water dat de vorm aanneemt van datgeen waarin men zich bevindt”.
Een uitspraak van Rumi, een Perzische 13e -eeuwse dichter.
Liefs Monique
geplaatst door monique3 - 1621 keer gelezen
Vorige berichten
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e
Man Cave
Je kan toch ook gezellig naast mij zitten terwijl jij met je Excel dingest? Nee. Mijn brein kan één ding tegelijkertijd. Of ik aanbid je glorieuz