terug

Een relatie is geen project

maandag 8 juli 2024

Hoe belangrijk is een relatie voor u en voor mij? In mijn leven zijn er dingen waar ik veel aan hecht, die centraal staan. Zo vind ik mijn geestelijk leven, het hebben van een goede spirit minstens even essentieel als een fysiek gezond leven.

In de tijd, dat ik betaald werkzaam was verschilden mijn werkzaamheden van dag tot dag niet veel. Mijn werk draaide in het bedrijfsarchief om het beheer en beschikbaar stellen van documenten. Een taak met een zekere structuur, als vraagbaak kreeg ik veel contacten met vrijwel iedereen in het bedrijf. In de loop der jaren veranderde het informatiebeheer aanzienlijk. Ik kwam in 1970 in dienst, na 20 jaar sloeg de automatisering toe. Het bedrijf ging over op de digitale verwerking van documenten. Dit was een project, nadat men aan het einde van de zeventiger jaren al microfilm had ingevoerd werd digitalisering in stapjes geïntroduceerd. Wel ging er een tijd overheen, totdat onze afdeling en het hele bedrijf deze nieuwe werkwijze geaccepteerd hadden. Nog weer jaren later, nadat ik met pensioen was, is er behoorlijk gesnoeid in het personeelsbestand.

Het valt mij op, nu gezinnen niet zo groot meer zijn, dat lijkt op het kleiner worden van de personeelsbezetting door automatisering in een bedrijf. Wie een relatie starten maken ook voor de gezinsvorming een plan. Maar is gezinsplanning een project? Zich in een relatie verdiepen is toch weer iets anders dan de keuze voor een gezin.

Ik durf hier veranderingen in het aangaan van relaties tussen mensen en de ontwikkelingen van de werkwijzen in een bedrijf naast elkaar te zetten, hoewel die vergelijking op veel punten mank gaat. Maar er zijn overeenkomsten: Elke relatie kent een begin, evenals een project. Voordat er sprake van een project op het bedrijf was moest er veel voorwerk, onderzoek, noem het research gedaan worden. De kosten – baten analyse speelde primair, als ook het duurzaamheidsbeginsel. En het gebruiksgemak. Sommige relaties worden net als een project binnen een bedrijf goed voorbereid. Wie tegenwoordig een partner zoekt gaat niet over een nacht ijs. Een werkproject kan gebonden zijn aan een bepaalde tijd, daarna worden de werkzaamheden die er uit voortvloeien structureel. Zo ging het tenminste op mijn bedrijf.

Elke relatie heeft in principe een eindpunt, door overlijden maar vaak doordat bewust een eind aan de verbintenis wordt gemaakt. Dat gaat weer niet altijd op voor een bedrijf. Het grote verschil is dat een project altijd zakelijk is, Een project mist emotie, gevoel. Bij een relatiebreuk of een einde door het overlijden van een partner staan gevoelens centraal. Mag ik trouwens een relatie wel pragmatisch benaderen? Zowel de start als het einde?

In enkele culturen gebeurt dat nog steeds. Denk aan het uithuwelijken om economische redenen. Kapitaal trouwt kapitaal, iemand die grootgrondbezitter is wil dat zijn kinderen omgaan met kinderen van iemand, die zelf ook een flinke oppervlakte aan akkerland of andere grond heeft. In die gevallen lijkt een beginnende relatie wel op een project, gestart om het familiekapitaal veilig te stellen. In andere culturen speelt afkomst een rol of de bescherming van de eer van de familie. Gevoelens van echte liefde spelen dan niet mee.

Het gemeengoed worden van daten langs de digitale weg gaat voorbij aan spontane ontmoetingen. Velen gaan dan hun dates ook zien als een project. Typisch dat de ontwikkelingen van het kantoorleven: Van papier naar digitaal verwerken synchroon lopen met de ontwikkelingen bij het partner zoeken: Van spontane dates “in het wild” naar computer gestuurde contacten. Dit alles komt natuurlijk omdat het internet zich de afgelopen decennia zo intensief in alle onderdelen van de maatschappij genesteld heeft.

Wat kan ik doen om grenzen te stellen aan de nieuwe zakelijkheid binnen het daten? Hoe kan ik mijn gevoel centraal plaatsen? In hoeverre prevaleren praktische argumenten boven emotionele aspecten? Of mag ik bij daten ook een beetje praktisch zijn…?

geplaatst door Aktivo1 - 1721 keer gelezen