terug

Flashback

woensdag 10 juli 2024

Herkennen jullie dit? Ik zat vorige week naar een tv-programma te kijken en ineens herinnerde ik mij spontaan een soortgelijke situatie uit mijn jeugd. Ik keek naar de uitzending van De Augurkenkoning. Dat programma ging over een ouderwets familiebedrijf, waar vader absoluut de scepter zwaait over het personeel en zijn 2 zonen, die ook in het bedrijf werkzaam zijn. Mijn vader had vier textielwinkels, ook wel manufacturenwinkels genoemd, waar hij het onbetwiste opperhoofd was.

Mijn moeder had niks met die winkels te maken, ze zwaaide thuis de scepter over ons gezin met zes kinderen. Helaas gingen de gesprekken thuis altijd over die 4 winkels. Mijn vader maakte nou eenmaal veel meer mee overdag dan mijn moeder thuis en moest dat kwijt. Toen ik 12 jaar oud was, zag ik er lichamelijk best volwassen uit. In de grote vakantie moest ik meehelpen in een van de winkels. De hulpverkoopsters gingen nou eenmaal ook in die periode op vakantie en dan was het handig als de dochter van de baas een handje meehielp. Ik mocht alleen niet met geld omgaan en de kassa bedienen, want ik stond uiteraard niet op de loonlijst. Maar waar kwam die herinnering aan deze bedrijfsethiek bij mij naar boven?

Nou, de augurkenkoning schroomde niet om in het bijzijn van het personeel zijn eigen zoon een fikse uitbrander te geven, toen hij iets faliekant verkeerd had gedaan. Dat was mij ook overkomen. We hadden zo'n antieke goudkleurige kassa met ingegraveerd patroon en ronde aanslagtoetsen. Ik wilde perse EEN keer die mooie kassa bedienen, het bedrag aanslaan en met een klant afrekenen. Op een gegeven moment duwde een klant mij precies het gepaste geld voor een klosje garen in mijn handen en met trillende handen sloeg ik het bedrag op de kassa aan. Mijn vader zag dat en ik kreeg me toch de wind van voren !! De cheffin van de winkel griste snel het geld uit mijn handen en ik werd meteen naar de personeelsruimte achterin de winkel gestuurd.

Maar we werden ook beloond als we goed hadden meegeholpen. Ik herinner me stapels folders van de uitverkoop van merkgoederen die ik van een stempel van onze winkel moest voorzien. Mijn 2 oudere zussen gingen daarna die folders huis aan huis bezorgen bij ons in de buurt. Dat gebeurde een paar keer per jaar. Daarna haalde mijn vader altijd een liter schepijs bij de ijswinkel in onze buurt, mijn moeder maakte daar sorbets van. Ik zag op tv dat het personeel van het augurkenbedrijf gefeteerd werd op haring met uitjes, als ze extra hard moesten aanpoten toen de nieuwe oogst snel verwerkt moest worden.

De mooiste beloning bij ons thuis moest echter nog komen. Met Sinterklaas kregen we alle drie fonkelnieuwe kunstschaatsen. De winters hadden in die tijd altijd een vorstperiode dat je op natuurijs kon schaatsen. De gravelbanen van de tennisclub bij ons in de straat werden dan omgetoverd in een natuurijsbaan. Niks mooiers dan met onze nieuwe schaatsen pirouettes te gaan oefenen. Wat heb ik aan deze jeugdperiode nou overgehouden wat betreft verwachtingen van een man?

Ik ben opgevoed in de sfeer van werken voor je geld en de tering naar de nering zetten. Ik was dan ook niet lui en nog steeds niet. Een man die graag in een opgemaakt bedje terecht komt, maar zelf de handen niet uit de mouwen steekt, past dan ook niet bij mij. Dus niet meteen zeggen, dat kan ik niet, ik schakel wel iemand in die er meer verstand van heeft. Tenzij het puur vakwerk is, eerst zelf eens iets proberen. Daar is niks mis mee, toch?...

geplaatst door sixty - 1708 keer gelezen