Aantrekkingskracht
zondag 23 november 2025
Aantrekkingskracht is zo’n bijzonder iets. In eerste instantie denk je dan waarschijnlijk toch aan liefdesgebied en dat is natuurlijk ook een leuke en belangrijke. Maar je hebt er eigenlijk heel vaak mee te maken op allerlei fronten. Denk aan bezigheden en hobby’s, kleuren, kledingstijl enzovoorts.
Maar laat ik het toch op liefdesgebied houden, want we zitten toch op een datingsite en dat stuk is toch het leukst om in te duiken!
Aantrekkingskracht valt in verschillende dingen uiteen. Je kunt zo best veel leren –over jezelf- als je een beetje objectief gaat bekijken tot wat voor soort potentiële partners jij je aangetrokken voelt. Is daar een rode lijn in te ontdekken? En misschien zie je hetzelfde lijntje ook wel terug bij je vriend/innen.
Je kunt je namelijk aangetrokken voelen tot mensen die iets spiegelen. Daar kun je dan van leren. Vaak gaat dat ongemerkt en verdwijnen die mensen weer uit je leven als je het ook inderdaad geleerd hebt.
Dat kan met vrienden zo gaan, maar ook een relatie kan dan uiteen vallen.
Ik heb dat in mijn eerste lange relatie gehad. Toen had ik een veilige haven nodig. Zekerheid en stabiliteit. Achteraf gezien was het voor mijn man hetzelfde.
We gaven in die zin aan elkaar wat we nodig hadden en het was super. Tot de tijd kwam dat die veilige haven voor mij als een keurslijf begon te voelen.
Mooi is het als je beiden eenzelfde groeispurt doormaakt als persoon zodat je relatie ook ‘meegroeit’.
Bij ons was dat niet het geval en dan bereik je ergens een breekpunt waarop het voor beiden niet meer werkt.
Aantrekkingskracht kan op zich ook eenrichtingsverkeer zijn. Vaak hoor je toch dat mensen zuchten dat ze continu mannen of vrouwen aantrekken die zus of zo zijn. “Zus of zo” is dan iets waar ze finaal niet op zitten te wachten.
De interesse en aantrekking is dan niet wederzijds en dat kan irritatie geven als dat vaak gebeurt.
Ik denk voor omdat het een soort wanhoop en ‘niet begrijpen van’ gevoel geeft. Waarom nou telkens?
De meesten zullen denk ik niet snel gaan proberen helder te krijgen hoe dat in elkaar zit. Ik moet zeggen dat ik daar zelf ook niet zo gauw zin in heb.
Maar eigenlijk kan het wel inzicht geven, wat je daarna weer kan helpen om eventueel het roer iets bij te stellen zodat je andere mensen aan gaat trekken.
Een datingcoach die ik ooit volgde zei vaak: dating is gratis therapie. Door te bekijken wat voor soort mensen je aantrekt om te daten, kun je erachter komen hoe je zelf in elkaar steekt. Waar je valkuilen en zwakke plekken liggen.
Dan kun je daaraan werken en zo veranderen en fine-tunen wat je aantrekt.
Dat heb ik wel gedaan trouwens, en dat werkt echt. Je ziet dan ineens een verschuiving in het type resp. mannen of vrouwen waarmee je in contact komt voor een date.
Ik hoorde ook wel eens van iemand die zei dat een eerste huwelijk draait om relatie issues uit te batsen en een tweede huwelijk doorgaans met een veel beter passende partner is.
Nou schat ik dat mensen die een langdurig en gelukkig eerste huwelijk hebben gehad die ontwikkeling mogelijk binnen die relatie doormaken.
Buiten dat zit er denk ik wel veel logica in die stelling. Immers, als je zelf ook groeit en ontwikkelt, haal je uit een nieuwe relatie ook weer iets anders. Leer je van, door, en met je nieuwe partner weer andere dingen.
Daar tegenover staat dat als je vast blijft zitten in iets, dat niet verwerkt, je zeer waarschijnlijk continu eenzelfde soort partner aantrekt waarmee je telkens weer tegen hetzelfde probleem aan loopt in relatie.
Dan heb je een nieuwe partner, maar dezelfde relatie.
Toch trek je dat dan vanuit je eigen vastzitten keer op keer zelf aan.
Als ik terug kijk met die eerdere stelling in gedachte, dan was eigenlijk mijn derde partner een betere match, niet de tweede.
De eerste bood de veiligheid en stabiliteit die ik nodig had, de tweede bood helemaal geen enkele veiligheid en stabiliteit.
Maar ook dat heb ik zelf aangetrokken, en eigenlijk had ik dat ook weer nodig om in mijn eigen kracht te gaan staan. En ik kwam erachter dat ik behoorlijk veel persoonlijke vrijheid nodig had wat ik voorheen niet wist.
Door die twee dingen die ik leerde in deze relatie, is het soort man waar ik me nu toe aangetrokken voel finaal anders.
Misschien –hopelijk- eindelijk het juiste type!
Nu maar afwachten of en wanneer de Kosmos hem eindelijk op mijn pad gaat sturen!
Ik voel me er klaar voor.
Mijn leven is stabiel, ik ben gelukkig en zit goed in mijn vel.
Dat alleen al is heel anders met voorheen. Ik realiseer me net dat mijn relaties begonnen in periodes waarin mijn leven niet stabiel en rustig was maar juist chaotisch.
Nog effe een stukje Wet der Aantrekkingskracht er tegenaan gooien: Je kunt niet aantrekken wat niet met jou resoneert.
Oftewel: als je een ‘good quality’ partner wilt die zelfvertrouwen heeft, helemaal voor je gaat, positief in het leven staat, trouw is, of wat je ook maar verstaat onder ‘good quality’… dan moet je zelf ook al die eigenschappen hebben.
Komt eigenlijk er op neer dat je zelf heel veel controle hebt over je leven en liefdesleven. Mits je je er een beetje bewust mee bezig houdt.
Dat moet ik ook weer maar eens meer gaan doen!
geplaatst door Roosje - 509 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.