terug

Mijn eigen 'ik'

woensdag 26 februari 2025

Mijn eigen ‘ik ‘
Ik zat zo maar te denken, wat emoties met ons doen. Maar ook invloed hebben op ons lichaam. Hoe we ons voelen bij emoties van verdriet, bij rouw, bij geluk, bij verliefdheid. We weten, dat stress veel diverse lichamelijke klachten kan geven. Ons brein heeft veel invloed op ons fysieke welzijn. Ben ik nog in staat rationaal te blijven denken bij hevige verliefdheid? Ik lees hierover in diverse artikelen, dat je lichaam dan in staat is van euforie. Knikkende knieën, blozen, elkaar vaak willen zien, elkaar willen aanraken, hartkloppingen. Dat deze emotie ons misschien wel onlogisch laat denken. Misschien, maar Ik denk ook, dat voelen en denken samen gaan in ons mens zijn.

Mijn denken leidde tot het maken van onderstaand gedicht. Omdat mijn eigen ‘ik’ er altijd is. Dingen probeert af te wegen om een juiste beslissing te nemen bijvoorbeeld. Dat mijn ‘ik’ de nuchterheid bewaard bij hevige verliefdheid, en leidt tot realistische gedachten met toelating van gevoelens. Mijn brein en mijn ‘ik’ horen bij elkaar en vormen mijn mens zijn.

Vriendin

Zij loopt met mij mee
waar we ook gaan,
het maakt haar niet uit.
Ze is naast mij, denkt met mij mee
over hetgeen mij bezighoudt.
Ze volgt mij overal
Is altijd bij mij,
maar bovenal, ze geeft mij raad.
Ze zit naast mij op de bank,
Ze ligt naast mij in bed
ook al is het laat.
Ze geeft mij troost
laat mij anders denken
is de arm om mijn schouder
die mij liefkoost.
Ze is mijn gids,
begeleidt mij op de hobbels in mijn leven.
Luistert, fluistert..
Zij is
Altijd
Niet voor even
Ze is mijn ‘ik ‘, ze is mijn ‘zijn’.
Zij was, is en zal er altijd zijn.

Liefs,
Monique

geplaatst door monique3 - 1382 keer gelezen