terug

Award

zaterdag 22 maart 2025

Eens, al weer jaren geleden, fietste ik terug na een filosofische avond bij het Vondelpark, een fluwelen donkerblauwe nacht vol twinkelende sterren. "Kijk, als je straks je huis binnenkomt, eens met "nieuwe ogen" naar alles, dat in je huis staat, hangt of in lades ligt. Elk ding, dat zich daar bevindt, zegt iets over je leven, over gemaakte keuzes, doorleefde gebeurtenissen of cadeaus die je accepteerde, over jouw identiteit". Je zou dus ook een profiel kunnen schrijven aan de hand van je bestaand inventaris, in plaats van aan de hand van wensdenken?

Gisteravond was er dus weer zo'n fluwelen donkerblauwe nacht, minimaal twintig jaar later, en dacht ik weer aan die opdracht terwijl ik langs de Morspoort fietste. Mijn koga stalde ik aan het glimmende buisframe op het pleintje en ik keek omhoog, hoe het glazen portiek geel zonlicht leek uit te stralen de donkere nacht in. Ja, dit pleintje en het glazen portiek symboliseren mijn keuzes, voor transparantie en warmte, voor historie en gezamelijkheid.

De trap beklimmend hoor ik de kat al tegen de bovendeur opspringen. "Heb je goed op het huis gepast?" vraag ik hem. Hij kijkt me onbevreesd aan en ik weet dat hij de afgelopen dagen niets heeft omgegooid of kapot getrokken, braaf op wacht heeft gezeten op de vensterbank en nu flink is uitgerust om met mij te spelen. Hoewel ik deze kat niet zelf heb gekozen, heb ik het geaccepteerd dat mijn dochter niet voor hem kan zorgen nu en dus reflecteert het ook iets over mij.

Ik open de deur naar de huiskamer en kijk rond met "nieuwe ogen". Alles dat zich hier bevindt, reflecteert dus iets dat ik koos of meemaakte? Rondkijkend zie ik vooral mijn praktische inslag, bijna alles dat ik koos kan gemakkelijk verhuisd worden, iets dat ik ook vaak heb gedaan. Veel is licht en toch stevig, transparant en kan meerdere functies vervullen. Had ik niet liever iets van design willen hebben? Ik heb natuurlijk mijn Thonet-stoelen, gered uit een museale expositie samen met de concierge aldaar, goed stapelbaar en hufterproof, handig voor de tientallen schoolklassen die erop moesten zitten.

Opeens schiet me een opmerking van mijn vader te binnen, die eens meeging naar IKEA. "Kan je niet net zoiets bij de kringloop bij ons om de hoek kopen voor een paar tientjes?" Daar staan allemaal eikenhouten-begane-grond-olifanten, pa, je kan dat niet uit elkaar schroeven, niet in je eentje tillen en het past ook totaal niet door een vlizo trap!"Oh ja, daar had hij even niet aan gedacht, zijn laatste verhuizing deed hij 50 jaar geleden niet zelf. Ik kijk naar mijn elegante buizenframe met rietveldse vlakverdeling van een mij onbekende zweedse tuinbankontwerper. Zou zhij ooit in Milaan een award kunnen winnen? Niets is onmogelijk natuurlijk:)

Heb ik dan ergens antieke erfstukken of ambachtelijk smeedwerk? Mijn geluk is dat mijn ouders nog vitaal en kranig zijn. Het enige dat ik ooit geerfd heb, was een cassetterecorder van mijn opa waar ik met mijn beste vriend hoorspelen en theatershows mee maakte, maar die het lang geleden al begaf. Ah daar, mijn ambachtelijke japanse salontafel! Ook gered, toen kennissen halsoverkop hun inboedel moesten halveren om bij hun zieke dochter te kunnen zijn.

Dus recapitulerend, wat zegt dit dan over mij? Dat ik no-nonsense onafhankelijke krachtige genen heb, die niet om spullen malen, en graag de natuur intrekken, of maak ik dit mezelf maar wijs omdat ik gewoon nooit voor een hypotheek in aanmerking kwam?

Heeft iemand van jullie een vergelijkbare compositie staan van transparant draadstaal met ambachtelijk gered spul?

geplaatst door 0ptimist - 1294 keer gelezen