terug

Feromonen

donderdag 20 maart 2025

Feromonen, de drager van opwinding
De natuur is volop in beweging. Bloembollen komen tevoorschijn uit de aarde. Prachtige velden met krokussen, sneeuwklokjes en narcissen zijn bij mij in de omgeving te bewonderen. Knoppen in bomen en struiken ontplooien zich tot bloemen, of blaadjes. Op het water zag ik twee futen in hun mooie zomerkleed om elkaar heen draaien. Ze strekten hun nekken en bewogen de kopjes en snavels tegen elkaar. Een liefdesspel op het water. In mijn tuin worden de nestkastjes al volop geïnspecteerd door de koolmeesjes. Dieren, planten en insecten hebben geen datingsite nodig om elkaar te ontmoeten om op een versiertoer te gaan, of zich voort te planten. Ze verspreiden een chemische stof en zenden daarbij een boodschap uit naar gelijksoortige. Bij een mens zijn het de zweetklieren. Maar wij douchen veel en willen beslist niet naar zweet ruiken in onze oksels. Daartegenover gebruiken we dan weer lekker ruikende luchtjes. Er zijn parfums met feromonen in de handel die te gebruiken zijn wanneer we een partner zoeken. Een mens denkt en een dier volgt zijn/haar instinct. En dat denken en diverse verschillende situaties maken nu eenmaal, dat het toevoegen van extra feromonen dan ons eigen feromoon voor ons mensen weinig, of geen invloed zal hebben om iedereen te kunnen verleiden, wanneer we dat willen. Dan bedenk ik mij, wanneer zou ik dan geen deodorant gebruiken. Wat ik voornamelijk wil is fris, schoon en gezond overkomen. En als ik dan op de versiertoer zou gaan? Gewoon mijn zweetklieren het werk laten doen? Wat moet het heerlijk zijn om zonder na te denken de feromonen het werk te laten doen, een instinct te kunnen volgen. Zou het niet makkelijker zijn om zo een partner te vinden?
Wanneer je reist met het openbaar vervoer is het mogelijk om mensen te ontmoeten. Gisteren was dat ook het geval.

Ik was naar het ziekenhuis geweest voor controle bij de oogarts. Mijn ogen waren gedruppeld en hoe heerlijk die blauwe lucht en de zon ook zijn, met die grote pupillen op dat moment, is dat geen pretje. Aangekomen bij de bushalte zat daar een man. Hij had last van zijn ogen vertelde hij mij. Ik ook vertelde ik hem. Beiden een zonnebril op, die we niet afdeden. Niet alleen last van zijn ogen, maar ook last van zijn neus, keel, niesbuien. Hooikoorts dus. Ook dat is een onderdeel van de Lente, hoewel die klachten nu ook al in de winter voorkomen. Het moet regenen, zei ik tegen hem. Nou, dat hoefde van hem nu ook weer niet, want hij hield van de warmte. Hij was geboren in Curaçao, woonde nu 31 jaar in Nederland en miste het klimaat van dat eiland. Curaçao was het aanknopingspunt voor ons verdere gesprek. De bus kwam en hij zei: ‘Kom, we gaan in de bus verder praten.’ Ik heb het eiland tweemaal bezocht. Ik vertelde over mijn ervaringen, de plekken, die ik bezocht had, de wijken Punda en Otrobanda. Veel herkenningspunten leidde tot stof om over te praten. Hij vertelde over zijn familie, dat hij er 23 jaar had geleefd en in September zijn familie weer ging bezoeken. We bereikten het station, de eindhalte van de bus. We stapten ieder over naar onze eigen bestemming en gingen uit elkaar met aan ieder nog een fijne dag toe te wensen.

Liefs,
Monique

geplaatst door monique3 - 1110 keer gelezen