Lentekriebels
donderdag 6 maart 2025
Lentekriebels
Ik ben al een tijdje wakker en lig nog wat te soezen. Ik hoor vogels fluiten en ik denk, maar het is nog donker, die beginnen vroeg! Maar dan kijk ik op de wekker en is het kwart voor zeven. Door een kiertje in de gordijnen zie ik dat het langzaam aan licht begint te worden. Weer een nieuwe dag met vaak dezelfde routines, maar ook verwachtingsvol. Benieuwd naar wat er afgelopen twaalf uur tijdens mijn slapen is gebeurd. Nieuwgierig naar wat deze nieuwe dag mij zal brengen. Echter het nieuws op het vroege ochtendjournaal brengt zoals gewoonlijk geen erg goed nieuws, behalve de verwachting van het weer. Het belooft een zonnige dag te worden met aangename temperaturen.
Lentekriebels, dat is mijn gedachte. De zon geeft meer vitaliteit. Laat na de donkere periode van de winter de stemming veranderen. Ik wil de deuren openzetten, ik wil naar buiten. De was kan weer buiten gedroogd worden. Voorzichtig komen er al groene blaadjes tevoorschijn aan de struiken zag ik gisteren tijdens mijn wandeling door een park. Weliswaar een park aan de rand van de stad Dordrecht, maar ondanks de drukte van het verkeer was het in een gedeelte van het ‘bos’ bijna niet hoorbaar. In de stilte de vogels horen fluiten. De zon die door de bladeren de lichtjes op het pad vooruit schijnt. Dan voel ik nattigheid aan de rand van mijn haar en mijn aan mijn slaap. Bah, een vogel die wat heeft laten vallen. Ook dat is de natuur, maar eerlijk gezegd, ik ben er niet blij mee. Gelukkig heb ik papieren zakdoekjes om het ergste er af te vegen. Thuisgekomen spring ik gelijk onder de douche, was mijn haar grondig, pas dan voel ik mij weer fris.
De vogels zullen dan al wel meer hoorbaar zijn, maar of zij al de lentekriebels voelen ook al is het mooi weer, dat zal nog wel even duren. Wij mensen bloeien ook weer helemaal op bij de langere dagen, het licht van de zon en het opbloeien van alles in de natuur. Ik vond een leuk passend artikel van Felix Timmermans: Pieter Bruegel uit 1928:
Een jeukend geluk kraakte er in de schietende hagen en in de dierkes, klein en groot. Ge rookt het koppelen en het paren in de lucht en de blijdschap van eieren te gaan leggen. En hij werd zo ook een lentekriebeling gewaar, van in zijn tenen tot in zijn haar. Iets dat hij nog niet kon benoemen, of zeggen.
“Wat heb ik op mijn leeftijd aan lentekriebels?” Uit Club Kroniek 01-04-1942.
Nou best wel wat, was mijn gedachte na het lezen ervan. Ook op oudere leeftijd zijn de gevoelen niet veranderd. Het lijf veranderd met de jaren, het is niet meer zo soepel, de huid is minder elastisch en er groeit haar, waar het niet moet groeien. In wezen veranderd het gevoel naar liefde, romantiek en seksualiteit niet. Dus… lentekriebels zijn er voor jong en oud.
Liefs,
Monique
geplaatst door monique3 - 1180 keer gelezen
Vorige berichten
Is het sociale verkeer thuis voor de buis?
Het is algemeen bekend dat je op straat geen risico's moet nemen, niet inhalen als je niet zeker weet of het kan. Dat geldt voor alle voertuigen wa
Hoe maken we daten leuk(er)?
Al enige tijd heb ik het gevoel dat er iets is veranderd in de dating wereld. Dat vreemde gevoel wat ik niet kon verklaren. Ik zag ook steeds meer
Beschermd tegen golddiggers in de liefde
Als iets te mooi is om waar te zijn is het vaak niet waar. Er zijn op een datingsite mensen, die het fijn zouden vinden om een maatje te vinden, ma