Trekhaak (2)
vrijdag 9 mei 2025
Het is alweer twee jaar geleden dat ik hier verhaalde over een relatie die eindigde zonder ooit begonnen te zijn.
Ze wilde iemand met een trekhaak. En die had ik toen niet. Einde verhaal. Maar het verhaal begon ergens anders natuurlijk. Ik heb me trouwens nog wel enige tijd afgevraagd waar die trekhaak dan had moeten zitten bij mij, maar dat was alleen maar uitstel om niet na te hoeven denken over het begin, want ik begreep heus wel dat het om een gewenst accessoire bij mijn auto ging.
Het ontbreken van de trekhaak was natuurlijk een metafoor voor mijn onvermogen of onwil, ben ik nog niet uit, om rekening te houden met haar behoeften. En die begreep ik niet, haar behoefte(n/s). Ik dacht, wat moet je nou met iemand met een auto met een trekhaak?
Maar nu ik zelf vorige maand een goeie fiets heb gekocht om mee te nemen op vakantie, snap ik hem eindelijk. Wilt u een fietsendrager voor één of twee personen, vroeg de fietsenboer. Voor twee natuurlijk, antwoordde ik. Dat was voor mij net zo vanzelfsprekend als het kopen van een nieuw bed. Ik ga toch geen eenpersoonsbed kopen, omdat ik nu alleen ben? Dat komt neer op het opgeven van alle hoop.
Nu snap ik het en haar. Daar was die trekhaak natuurlijk voor! Om een fietsendrager op te plaatsen. Om twee fietsen op te zetten. Om met zijn tweeën op vakantie te gaan. Om in een krakend tweepersoonsbed de liefde te bedrijven.
Ik kan nog een poging wagen natuurlijk. Nu is nooit te laat. Toch?
geplaatst door PlanB - 1872 keer gelezen
Vorige berichten
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e
Man Cave
Je kan toch ook gezellig naast mij zitten terwijl jij met je Excel dingest? Nee. Mijn brein kan één ding tegelijkertijd. Of ik aanbid je glorieuz