terug

Burgerlijk

zaterdag 7 juni 2025

Mijn eerste auto was een Opel. Daarna heb ik de rest van mijn leven in Franse auto's gereden.
Dat paste bij mijn gewenste zelfbeeld. Renault 14 met handversnelling, Peugeot 504 en 405 en daarna alleen nog Citroën in alle soorten en maten.
Eind januari heb ik mijn Citroën ingeruild voor een Opel. Dat alleen had al voor rode vlaggen moeten zorgen en een uitnodiging, wat heet aansporing moeten zijn voor een stevige dosis zelfreflectie, ook al is het heden ten dage allemaal één pot nat, mijn auto wordt ook wel een Peugeopel genoemd, maar nee, ik was vooralsnog alleen maar blij met mijn Opel.
Twee weken geleden heb ik een caravan gekocht en ook toen in geen velden of wegen rode vlaggen te bekennen. Ik heb er geen enkele spijt van, maar daarna drong zich wel een vraag op: is dit dan de definitie van de evolutie van mijn ouder worden, dat ik langzaam maar zeker aan het verburgerlijken ben? Misschien. Of mag ik het duiden als een steeds grotere mate van bevrijding van wat moet, zo hoort en not done is?
Ik zal er eens over nadenken, als ik morgen in mijn Opel de lange reis naar het zuiden maak.
Niet met de caravan hoor! Die staat al op de plaats van bestemming. Ik moet er niet aan denken, zo'n ding achter mijn auto, al helemaal niet op het laatste deel van mijn route, de A9, La Catalane, waar de heftige zijwaartse rukwinden elk jaar wel een paar caravans van de weg blazen als blaadjes van een boom. En bovendien, de combinatie van een Opel en een caravan als één entiteit, op de rechterrijbaan ingeklemd tussen vrachtauto's van monsterlijke proporties, nee, dat is me nog een iets te hoge score op de burgerlijkheidsindex.

geplaatst door PlanB - 1235 keer gelezen