terug

Garnalenpelster

maandag 23 juni 2025

Haar accent verklaarde onmiskenbaar het feit dat zij uit IJmuiden kwam. “Je ken hier niet meer met de trein kome. Die hebbe ze ergens in de jaren 80 opgedoekt.” Mijn mededeling dat ik nog zelf auto reed, ontlokte haar de reactie: “Oh, dat is fijn. Hoeve we niet te lope. De bus stopt niet bij de Halkade, en me knieë zijn er niet beter op geworde na 70 jaar!"Aan de telefoon had zij dat laatste niet gemeld. Ze had wel breedvoerig verteld dat visrestaurant Kop Van De Haven geweldige sliptongen heeft. Ik had het in het verleden diverse malen zien liggen als ik op uit- of thuisreis was. Het is inmiddels zeker 20 jaar geleden dat IJmuiden Hoog ons veilig naar binnen had geloodst. Zijn lichtbundel zwaaide me toe “Welkom thuis jongen, je mag stoppen met varen.”

Het gezegde “In ieder stadje een ander schatje” was al een tijdje niet meer aan de orde. Zuidgaand uit de Duitse Bocht was Lange Jaap het laatste stukje Nederland dat we gezien hebben op weg naar Ierland. Een paar mijl voor we Dublin binnenliepen verdween de mist en vertoonde zich wat later in het schitterendste zonlicht op de kade een dame met een haardos waarvan het roodste rood zich in alle windrichtingen verspreidde. Ik was gelijk verkocht.

Mijn pogingen haar diezelfde avond terug te vinden zijn beschreven in de horoscoop in de Enkhuizer Almanak. Het stond gewoon in de sterren, samen met eb en vloed voor die dag. Daar was geen datingsite aan te pas gekomen. “Abbygale!”. Geen enkele zonsverduistering was in staat het licht dat ze uitstraalde te doven.

Tien jaar heeft ons geluk mogen duren. Toen stak er een storm op waartegen zelfs de sterkste zeelui niet opgewassen zouden zijn. De chemo’s namen haar de mooiste bos haar van dit halfrond af. Ze ging ten onder in een ongelijke strijd.

Aanvankelijk wist ik me overeind te houden maar weldra werd me door de verhalen van oud-collega’s opnieuw duidelijk dat ‘met z’n tweeën’ veel prettiger is. En zo stortte ik me ook in het datingwereldje van 50Plus. Daar presenteerde zich Sjaan. Hoogblond en laagdrempelig zoals later zou blijken. De gretigheid waarmee ze voor zichzelf min of meer een etentje regelde was opmerkelijk.

Nadat ze na afloop mij uitgebreid bedankte was er bij mij nog geen sprake van een naderende schipbreuk. Zo snel als ze wist mij in haar net te krijgen, zo snel was ze ook in staat in de Bermuda driehoek van 50Plus te verdwijnen.

Het werd me allemaal duidelijk toen ik oud-collega’s sprak die hetzelfde was overkomen. Niet persé met Sjaan. Maar wel in overeenkomstige situaties.
Omdat ik alles wil begrijpen heb ik als een volleerd visser het Internet uitgegooid. Daarbij werd het mij snel duidelijk welk fenomeen zich momenteel voordoet op datingsites, ook in Nederland: het zogenaamde “foodie call”, waarbij mensen daten puur voor gratis eten – zonder enige romantische intentie. Zo worden steeds vaker singles gezien voor wie geldt “daten mag ingezet worden als maaltijd-substituut”, juist nu, in tijden van stijgende kosten van levensonderhoud. Een vrouw uit New York gebruikt haar match om een gratis kop koffie te scoren – heel eerlijk: niet geïnteresseerd in de man zelf, enkel in de cafeïne fix.

Wat dit extra komisch maakt: de term foodie call is een slimme twist op “booty call”, en de hele hype wordt versterkt doordat deze trend viraal gaat over sociale media. Al in 2019 linkte dit gedrag aan trekken uit de “dark triad” – narcisme, psychopaat-trekjes en Machiavelliaanse tactieken.
Een recent grappig en ook ietwat bizar voorval op een datingsite is het nieuwe “Browser Dating” platform, ontwikkeld door de Belgische kunstenaar Dries Depoorter.

In plaats van likes of profielfoto’s, worden matches gemaakt op basis van je browsergeschiedenis. Je uploadt je surfgedrag, en de site kijkt welke digitale gewoontes overeenkomen – van je fascinatie voor disaster documentaires tot kattenconspiraties – en brengt zo “volleerde parallellen” tot stand.

Het concept was grappig bedoeld, maar linkte ook richting satire zodat privacy-voorstanders de wenkbrauwen fronsten, terwijl anderen schreven: “Wow! Dit is interessant. Als ik match met gluiperige ‘ladies’ kan ik alleen mijzelf de schuld geven.

Sjaan verdween uit mijn bestaan, zonder zich te buiten hebben kunnen doen aan overheerlijke sliptongen. De IJmuiden 8 was ‘s ochtends zonder vis aan wal gekomen maar wel met garnalen. De garnalencocktails, die geserveerd konden worden, waren van het niveau ‘zeester’. Mijn portemonnee is derhalve niet ‘geplunderd’.

Ik heb Sjaan die avond weer naar huis gebracht met voor haar de wetenschap dat ze de volgende ochtend met een hongerig gevoel wakker zou worden. In plaats van een kanjer van een vis aan de haak te hebben geslagen moest ze nog steeds de armen uit de mouwen steken, niet om te fileren, maar als garnalenpelster.

geplaatst door Solo - 793 keer gelezen