terug

Het Lijnenspel

zondag 15 juni 2025

(Ik schrijf voor het gemak vanuit mezelf als vrouw, maar hetzelfde geldt voor mannen natuurlijk!)

Kijkend naar de foto van mijn wolk van een kleindochtertje van 3 maanden, bedenk ik me ineens hoe anders het ‘lijnenspel’ tegenwoordig is in vergelijk met vroeger.
Met lijnenspel bedoel ik dan de rollen die je hebt in het leven en de daarbij behorende verwachtingen van jezelf en anderen.
Ik zal uitleggen wat ik bedoel.
Plat door de bocht was het vroeger “verliefd, verloofd, getrouwd”. Je ging van jonge meid naar getrouwde vrouw en moeder. Op den duur werd je oma.
Bij al die dingen werd bepaald gedrag en zelfs kleding en haarstijl verwacht.
Het hele leven verliep in die zin eigenlijk lineair en globaal gezien was dat voor iedereen zo, voor man en vrouw.

Anno nu, echter, kun je je –al ben je oma- in een kort rokje met fishnet panty’s hijsen. Sexy topje erop, leuke laarzen, en fijn het muziekcafé in om te genieten en dansen!
Alleen voel of gedraag je je dan niet als oma, en wordt ook niet zo gezien.
Zelf voel ik me dan een aantrekkelijke jonge vrouw en mijn haar, kleding en make-up passen daar ook bij.

Het verloop van de rollen is niet meer perse lineair. En je kunt nu meerdere rollen tegelijk hebben die je vroeger in de meer lineaire tijd niet had.
Bijvoorbeeld moeder, oma, single, datende vrouw. Afhankelijk van wat er gebeurt, kun je als moeder bij je zoon of dochter zitten huilen omdat een date je een blauwtje heeft laten lopen.
Ook kun je nu zomaar hebben dat je als ouder lekker uit wilt gaan en in dezelfde kroeg terecht komt als je kinderen.
Om dat te voorkomen, ga ik als ik uitga naar een eiland hogerop waar een leuk muziekcafé zit.
Het is ook heel niet gek meer om zelf een vrolijk datende single vrouw of man te zijn, op zoek naar die ene geweldige partner, terwijl je kind/eren met precies hetzelfde bezig zijn.
Als ouder op dezelfde dating site zitten als je kind is ook heel goed mogelijk. Al zul je elkaar niet snel tegenkomen gezien het leeftijdsverschil.

Ergens blijf ik dat zelf soms een beetje ongemakkelijk vinden. In de ogen van mijn dochter ben ik geen jonge vrouw, en als ik me dan wel zo gedraag en kleed, is dat toch een soort clash. Niet zozeer voor mij, want ik doe en draag waar ik me ‘ik’ in voel. Maar ik heb wel eens gemerkt dat het voor mijn dochter anders ligt. En daarmee wordt het voor mij dan toch ongemakkelijk.

Misschien is dit ook meer een dingetje tussen moeders en dochters dan mannen en zonen (?). Ik heb hier en daar wel eens gehoord van moeders die jaloers zijn op hun jongere dochter. Dat heb ik nooit kunnen bevatten.
Andersom ken ik zo bijvoorbeeld een man van 67 die actief is in een rockband als basgitarist. Vorig weekend hebben ze nog een optreden gehad op het grootste muziekfestival van het eiland. Zijn drie zonen zitten ook in bands. Ik heb van hen nooit ervaren dat ze wat wrevelig zijn naar pa toe dat die nog volop rockt. Eigenlijk eerder dat ze trots zijn op hun vader.

Dat soort dingen gingen zo door mijn hoofd toen ik naar de foto van kleine Zara keek. Dat lieve schatje wat ik een paar keer uren tegen me aan heb gehouden, helemaal genietend van dat kleintje, helemaal trots en blij als oma.
Tegelijkertijd ben en blijf ik ook die single vrouw in het korte rokje met fish-net panty’s en leuke laarzen.
Ik geniet ervan dat het lijnenspel niet meer lineair is en kleur mijn eigen plaatje zoals het voor mij goed voelt.
Ik ben dankbaar dat dat heerlijk kris-kras alle kanten op kan bewegen, ongeacht je leeftijd.
Niet meer zozeer volgens het verwachtings- en eisenpatroon van de maatschappij, maar gewoon net naar gelang wat je zelf prettig vindt.

De ene dag een trotse, liefdevolle oma met engelengeduld, misschien ’s avonds een rock chick in de kroeg. Dan bied je weer een luisterend oor aan je kind of geeft hen advies, terwijl je mogelijk daarna een date hebt met een leuke man.
Het kan allemaal.
Wat leven we toch in een heerlijke tijd!

geplaatst door Roosje - 1154 keer gelezen