Op reis
vrijdag 6 juni 2025
Een heel gedoe, op reis. De afgelopen dagen gingen op aan voorbereiding, werk afronden, huis op orde maken. Normaal gesproken kabbelen allerlei zaken rustig door. Goede voornemens worden vooruitgeschoven, deadlines worden niet gehaald , administratie blijft liggen, maar nu moet alles in kannen en kruiken. Anders ga ik niet met een gerust gevoel weg. Want uitstel betekent niet meer “morgen weer een dag” . Er zit gelijk een hele maand tussen, het geruststellende gevoel van “kan later nog wel” ontbreekt. En zo worden zaken die anders in de praktijk nog weken of maanden zouden blijven liggen nu afgehandeld. Dus fijn dat er af en toe zo’n schoonschipmoment is.
Nu ben ik dus op reis, zoals een pelgrim betaamt en ik zal deze blog dan ook kort houden want het is best lastig om de rust te vinden om ervoor te gaan zitten. Op reis ben ik voortdurend bezig met basale dingen: waar kan ik een ik eten kopen, waar kan ik overnachten, ben ik niks vergeten? Uiteraard ben ik inderdaad van alles vergeten en moet er geïnproviseerd worden. Op reis is nog maar weinig vanzelfsprekend en dat is gelijk ook het aantrekkeleijke ervan. Een tijdelijke terugtrekking uit de wereld van gemak, weer voelen hoe het is om voortdurend te moeten nadenken over primaire behoeften (waar kan ik naar de wc ;-?). Dan kan ik daarna de luxe van thuis weer een tijdje des te meer waarderen.
Op reis maak je hier of daar wel een praatje met iemand, maar echte ontmoetingen, daar is het nog niet van gekomen. Dat blijft toch lastig, ook al zijn er zeker wel vaker contactmomenten: je moet iets vragen, je doet iets onhandigs en mensen schieten je te hulp. Een enkele keer vraagt iemand waar kom je vandaan, want met rugzak en camera ben ik natuurlijk herkenbaar as estrangeiro. Maar daarbij blijft het dan ook. Ook daar heeft het internet wel oplossingen voor, apps waar reizigers/pelgrims met elkaar praten en afspreken. Maar daar begin ik niet aan. Ik zie wel hetgeen het toeval op mijn pad brengt. Leuke, interessante en wie weet liefdevolle ontmoetingen via de geneugten van het internet laat ik even achter in Nederland, 2500 kilometer hiervandaan, in onze comfortabele wereld van modern communicatie-gerief. :-P
geplaatst door Pelgrim - 1299 keer gelezen
Vorige berichten
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e
Man Cave
Je kan toch ook gezellig naast mij zitten terwijl jij met je Excel dingest? Nee. Mijn brein kan één ding tegelijkertijd. Of ik aanbid je glorieuz