terug

Op zoek naar het onverwachte

dinsdag 10 juni 2025

Na 2 dagen regen was 2e Pinksterdag eindelijk droog en zonnig. Weliswaar stond er veel wind, maar de Pinksterfair in Limmen was niet ver weg en goed te bereiken met mijn fiets. Helaas waren er weinig bijzondere kraampjes. Het geheel had meer weg van een normale markt. Veel rekken met kleding, parfum en drogist spullen uitgestald op de kraam zelf en natuurlijk ook veel etenswaren. In 3 kwartier had ik het rondje gelopen. Het was net na de middag en nog te vroeg om alweer naar huis te gaan Wat nu?

Ik besloot door te fietsen naar Heiloo, misschien was daar op het grote winkelplein iets te doen. Maar nee, alle winkels dicht natuurlijk en het plein was uitgestorven, geen mens te bekennen. Dan maar doorfietsen naar Alkmaar dwars door het bos van Heiloo. Toen ik bijna in Alkmaar was, hoorde ik vanaf het fietspad achter de schermen van de drafbaan muziek en een man riep iets om. Zodra het mogelijk was, verliet ik het fietspad en fietste naar de ingang van de drafbaan. Het parkeerterrein ervoor stond tjokvol en ik zag een grote rij mensen bij de ingang staan. Helaas waren er alleen maar paardenrennen en die lange rij was voor een toegangskaartje. Niet echt mijn ding, dus terug naar het fietspad door het bos. Aan het eind van dit fietspad besloot ik terug te fietsen naar huis via een omweg.

Ik had een stop in gedachten in de tuin bij het bekende bedevaarsoord in Heiloo, Onze Lieve Vrouwe ter Nood. Daar kan ik op een bankje rustig bijkomen van deze zware fietstocht tegen de wind in met mijn toerfiets.Terwijl ik daar zat, hoorde ik opeens vrolijke muziek die totaal niet bij dit bedevaarsoord paste. Wat bleek? In het pand ernaast, het Julianaklooster, waar allang geen kloosterzusters meer wonen, was een Pools feest aan de gang op het grasveld achter het voormalige klooster. Iedereen was daar welkom, dus ik besloot er ook maar een kijkje te gaan nemen.

Dat werd een plezierige verrassing. Er traden 2 Poolse zangers op, goed zichtbaar vanaf het grote grasveld omdat ze op een verhoogde waranda stonden aan de achterzijde van het klooster. Langs de zijkant van het grasveld stonden een stuk of 15 uitvergrote vergezichten van het mooie Poolse landschap, een kasteel, een rivier en vergezichten op oude steden. Ik herinner me de namen Wroclaw en Katowice gezien te hebben. Voor een luttel bedrag was bij een kraam Pools warm eten te koop. Daar stond een gigantische rij mensen geduldig op hun beurt te wachten. Voor de kinderen was er een kraam met suikerspinnen en aan de zijkant van die kraam, uit de drukte vandaan, was een bellenblaasfestijn gaande.

Op het grasveld zaten veel Poolse mensen op zelf meegebrachte kleden naar de zangers te luisteren. Ook leek er een soort reunië gaande van Poolse arbeiders en/ of familieleden. Er heerste een vredige, vrolijke stemming op het hele veld. Er werd ook nog volop gedanst. Ik vroeg aan een Poolse dame waar al die mensen vandaan kwamen. Zij antwoordde mij in het Engels : dit is een jaarlijks Pools Pinksterfestijn in deze kloostertuin, georganiseerd door de Amsterdamse Poolse vereniging. Daar komen overal vandaan, Poolse mensen op af. Het brengt ze even terug naar hun vaderland. Ik snap het, antwoordde ik (ook in het Engels), vandaar die grote schilderijen? Ja, knikte ze en niet te vergeten het lekkere Poolse eten, zei ze lachend.

Pinkstermaandag had ik geheel onverwachts, leuk afgesloten. In deze besloten tuin was het heerlijk luw zitten in de zon en ik voelde me daar ook welkom. De sfeer op dit feest was bijzonder geslaagd. Het straalde saamhorigheid en gezelligheid uit. Haast niemand keek op het mobieltje...

geplaatst door sixty - 1381 keer gelezen