Zoek jij ook Aanvulling
maandag 9 juni 2025
In profielen wordt nogal eens geschreven dat men een aanvulling, oftewel toevoeging, zoekt. Het is zo makkelijk gezegd, het is een beetje een standaard iets geworden. Zelf denk ik dat het voor velen een manier is om aan te geven dat men een leeg rugzakje heeft, want men heeft immers geen invulling meer nodig.
Maar wat houdt aanvulling nou eigenlijk in?
Het kan mogelijk voor iedereen anders zijn, naar gelang de behoeften en karakter.
Ik vond het interessant er voor mezelf eens over na te denken. Om het helder te krijgen, kan het helpen het om te draaien: iemand moet in ieder geval niets wegnemen van wat belangrijk is voor mij.
Een partner moet mij in mijn ‘zijn’ ondersteunen, niet proberen mij te veranderen. Hij moet mij inspireren & stimuleren, iets nieuws brengen, verdieping.
Toevoeging is ook er zijn voor de ander als er iets is, een sparringsmaatje hebben. Iemand die je troost, je vasthoudt, maar je soms ook even kan laten.
Samen –naast elkaar staand- leuke dingen ondernemen, ook compleet nieuwe dingen ontdekken.
Met zijn tweetjes dingen doen die je in je eentje niet kunt doen, zoals samen koken, samen gaan slapen & wakker worden, samen mosseltjes eten enz.
En het intieme stukje uiteraard, incl. de aai, zoen, streling. Liefdevolle fysieke aanraking is zó belangrijk voor onze gezondheid. Dat heb je in je eentje ook niet.
Daarom zijn er hier en daar ook zg. knuffelgroepen. Er zijn tegenwoordig enorm veel mensen die zelden of nooit meer aangeraakt of geknuffeld worden.
Als je bedenkt dat er een enorm grote groep singles is, dan is het gebrek aan normale, oh-zo gezonde fysieke aanraking ook heel groot.
Mij viel dit erg op tijdens de pandemie tijd waarin we ineens geen handen meer mochten geven. Het niet zien van iemands gezicht en gezichtsuitdrukking was al heel belemmerend, dan ook nog niet eens een hand kunnen schudden…
Ik had er nooit bij stilgestaan dat zoiets simpels, zo’n kortdurend contact, eigenlijk zo belangrijk is!
Ergens is het een beetje de niet-intieme versie van de eerste zoen met een partner. Een handdruk zegt al veel. Is het een slap handje of een prettig stevige hand, een zweethand of –wat ik ooit heb gehad- té stevig en pijnlijk?
Hoe dan ook, het is een moment van letterlijke en figuurlijke aanraking, hoe als vanzelf we ook de hand schudden.
Terug naar toevoeging…
Lekker tegen elkaar aankruipen op de bank of beiden bezig zijn met een eigen ding en toch dat bijzondere gevoel van ‘samen’ hebben.
Het is er niet alleen als je letterlijk dicht bij elkaar bent, naast elkaar zit, wandelt en zo.
Het is een gevoel wat je krijgt, hebt en houdt als iemand in je meest intieme cirkel in je leven komt. Dat gevoel van samen en toevoeging hebben in je leven is er ook als je niet bij elkaar bent.
Het gaat heel diep. Als je niet bij elkaar bent, weet en voel je toch dat je iemand hebt. Die speciale persoon, diegene die in jouw meest intieme cirkel zit.
Toevoeging is ook iemand die uit liefde en respect dingen voor je doet die voor jou lastig zijn of even niet uitkomen.
Iemand die een dekentje over je heen legt en een bakje thee en glaasje 2-drank brengt als je ziek bent.
Het is elkaar aankijken en die “kriebel” voelen in je buik als de liefde voor elkaar opwelt.
De toevoeging die een partner is, is eigenlijk alles wat fijn en ondersteunend is wat je in je eentje niet hebt, niet kunt creëren of ervaren, ook niet als je zelf helemaal gelukkig en vervuld in het leven staat.
Precies dát extraatje. Daarom heet het ook toe-voeging. Alles wat toe-voegt aan wat je al bent of hebt.
Het wordt nog duidelijker als je eens kijkt hoe het is als iemand geen toevoeging is.
Dan groei je niet, je wordt niet geïnspireerd of gestimuleerd in je doen en laten door je partner. Je stagneert.
In een nog erger geval kan iemand je zo belemmeren dat je dingen die goed voor je zijn, moet gaan laten. Dat je die niet meer kunt doen of hebben in je leven omdat je partner dat niet prettig vindt.
Dat kan van alles zijn, van een hobby op moeten geven of vriend/innen of zelfs familie geregeld zien.
“Geen toevoeging” kan ook inhouden dat een partner je dingen onthoudt die jij nodig hebt om gelukkig en vervuld te zijn.
Bijvoorbeeld als jij ervan houdt te knuffelen, maar je partner heeft niet zo’n hoge aaibaarheidsfactor. Dan kom je tekort.
Of iemand heeft geen behoefte meer aan seksualiteit en jij wel.
Door dat soort dingen moet jij je schikken, je kleiner maken, teveel veren laten gaan dan gezond is voor je.
Dat gaat op termijn opbreken, kan zelfs fysieke klachten gaan geven. Vooral chronische aandoeningen.
Voor sommigen is in hun profiel schrijven over een toevoeging willen misschien wat standaard. Maar het is wel super belangrijk!
Ik vond het leuk er eens even dieper in te duiken, voor mezelf te ‘voelen’ innerlijk wat het voor mij nou eigenlijk betekent.
Ik ben best nieuwsgierig of het voor jou ook ongeveer zo is of totaal anders. Dus feel free om toe te voegen wat het voor jou inhoudt!
geplaatst door Roosje - 1208 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.