terug

Zomaar een serieus gesprek bij de groentestal

dinsdag 17 juni 2025

Afgelopen zaterdag ging ik al vroeg naar de groentekraam op de parkeerplaats bij de supermarkt. In verband met het warme weer wilde ik niet het risico lopen dat de groente(s) die in de aanbieding waren en niet overdekt lagen uitgestald door de zon zouden uitdrogen. Aangezien ik nog een dinergast kreeg en de groenteman ook niet eerder dan woensdag daar weer zou staan, kocht ik vier verschillende groentes. Het was erg druk bij de kraam, daarom borg ik mijn portemonnee en groentes enkele stappen verwijderd van de kraam op in mijn boodschappentas.

Opeens hoorde ik een man die iets verderop opzij van mij stond zeggen : zo, alles weer in huis voor de komende dagen? Ik keek op en zag een man van circa mijn leeftijd met een fiets staan wachten op de stoep. Hij knipoogde vrolijk naar mij. Ik zag ook de trouwring aan de ringvinger van de hand waarmee hij zijn fietsstuur vasthield. Sta je te wachten op je vrouw, die nog in de rij staat (?) antwoordde ik met een lach. Tja, zei hij : zo gaat dat in een goed huwelijk, zij zorgt voor het eten, ik eet met liefde alles op wat zij klaarmaakt, want ze kan goed koken. Ik kende de man niet maar durfde toch met een kwinkslag terug te zeggen : ja, dat snap ik, sommige mannen van om en nabij mijn eigen leeftijd zijn dat van huis uit zo gewend. Als ze later onverhoopt weduwnaar worden, steken ze graag hun benen bij een andere vrouw die lekker voor hem gaat koken onder haar tafel. Hij lachte en beaamde volmondig dat hij er inderdaad zo over dacht.

Zijn vrouw liep intussen, met de fiets aan de hand, haar fietstas vol met gekochte groentes, naar mij toe. Ze vroeg nieuwsgierig waar het gesprek over ging. Ik gooide alle schroom van me af en vertelde haar spontaan wat ik net tegen haar man had gezegd. O, dat is heel herkenbaar voor mij, zei ze, maar dat geldt niet alleen voor een nieuwe partner, hoor, ook voor familie. Dat heb ik 25 jaar terug ervaren bij mijn vader, toen mijn moeder overleed. Alleen ging dat dan niet over een andere vrouw maar over mij, de enige dochter uit ons gezin. Ik was allang getrouwd en had al 3 kinderen, maar mijn vader zei gewoon dat ik maar weer thuis bij hem moest komen wonen om voor hem te zorgen !! Natuurlijk ging dat niet gebeuren.

Mijn broers vonden het echter wel heel normaal dat ik naast mijn eigen drukke gezin met opgroeiende kinderen, ook nog voor vader ging zorgen. Van hen werd niks verwacht, dus ze deden dan ook niks voor vader. Ik liep jarenlang mijn benen uit mijn gat met een dubbele taak. Jaren later zag mijn jongste broer, toen zijn schoonmoeder veel hulp nodig had en zijn eigen vrouw die dubbele taak kreeg, hoeveel werk ik vele jaren had verzet. Hij gaf eerlijk toe dat hij daar nooit bij had stilgestaan, het de gewoonste zaak van de wereld had gevonden. Toen ze uitgesproken was, durfde ik te vertellen dat ik aan het daten was en een partner zoek die op spontaniteitsafstand woont. Ik ga die verre afstanden niet afleggen, dan zal hij dus steeds naar mij moeten komen en heb ik weer alleen die verzorgende rol.

Omdat ik dicht bij de kust woon, heb ik weleens een verzoek gehad van een man uit het oosten van het land die af en toe lekker aan zee wilde vertoeven, dat hoeft nou ook weer niet. Ik hou wel van wederkerigheid, soms ook bij hem kunnen zijn en eens door hem verwend worden, zei ik met een knipoog tegen haar. Af en toe een goede vriend thuis te eten hebben, is uiteraard geen enkel probleem. Vanavond eet mijn festivalmaatje bij mij, nadat we eerst samen naar de Hoever slotfeesten zijn geweest. Dat gaat een leuke dag worden rondom de ruïne van het kasteel Egmond, aan de Slotlaan in Egmond aan de Hoef. Ze gaf me spontaan een High Five, wenste me een fijne dag en ging met haar man huiswaarts. Het werd inderdaad een hele leuke dag met mooi weer, waar ik met veel plezier aan terug denk...

geplaatst door sixty - 1476 keer gelezen