terug

Dat is mijn type of juist niet

maandag 28 juli 2025

Ik ontmoet overal allerlei mensen, incidenteel als er een date op mijn pad komt maar veel vaker in het gewone leven. In groepen met veel mensen zitten er altijd een paar tussen, waar ik meteen goed contact mee heb en anderen, die ik liefst zo veel mogelijk uit de weg ga. Uit die laatste categorie zijn er, die met mij contact zoeken waar ik helemaal niet op zit te wachten.

Wat is het moeilijk om iemand duidelijk te maken, dat zij of hij jouw type niet is. Een dergelijke reactie, ook als hij respectvol verwoord wordt kan verkeerd overkomen. Wanneer de afgewezene toch blijft aandringen op nader contact wordt dit alleen maar erger.
Ik heb vaak gehoord van mensen, die al een lange relatie hebben met iemand, waarvan ze beweerden bij de eerste kennismaking dat hij of zij hun type niet was, maar dat ze na een tijdje toch aan elkaar zijn blijven hangen. Dat ziet men bij mensen, die gericht op zoek zijn naar een partner, en waarbij de zoektocht naar mr. of mrs. Perfect op niets uitloopt. Dan nemen zij genoegen met iemand die minder goed in hun oorspronkelijke plaatje past.

Maar oh wee! Als zij uiteindelijk de relatiestap hebben gewaagd en met iemand, die slechts “tweede keus” was kruist opeens diegene hun pad, waarvoor zij wel in vuur en vlam staan. Ze worden gebiologeerd door de man of vrouw die nu voor hun neus staat. En dan is het veelal te laat. De situatie wordt al helemaal lastig, als zij de ideale man of vrouw al kennen, zij in het verleden al een poging tot contact deden (die op niets uitliep) en de volmaakte man of vrouw hevig verliefd ook met een partner langs gaat.

Is het goed, dat je in een relatie altijd aan je partner vertelt op wie je ooit verliefd was en wat je ideale partner kenmerkt? Dan komen jij en je partner niet ergens voor verrassingen te staan. Het spook van de vergelijking van dan weer opdoemen. Iets van: Jij vond haar (hem) heel aardig, uiteindelijk ben je met mij de boot in gegaan. Maar voel je nog steeds wat voor haar (hem)?

Opeens moet ik denken aan de trieste historie rond het huidige Engelse koningspaar Charles en Camilla. Ik weet echt niet welke vrouw nu meer zijn type was / is, Camilla of Diana.
Kan ik meteen bij het eerste contact al vaststellen, of iemand mijn type is? Raar genoeg kan ik aan enkele no – go’s wél vaststellen of iemand mijn type niet is! Maar of een vrouw, waar ik op “val” mijn type is zal mij pas na enige tijd duidelijk worden.

Het lijkt een beetje afgezaagd: alleen afgaand op het uiterlijk weet ik al snel, of ik op haar verliefd zou kunnen worden. Hoe kan ik andere aspecten, die op den duur veel belangrijker zijn voor een relatie, al bij de eerste ontmoeting goed laten meewegen? Dan voorkomt dat zij maar ook ik mogelijk een teleurstelling ondervindt. Naarmate ik ouder word en ook oudere potentiële partners ontmoet is dat meewegen steeds van groter belang.

Wie van de lezers van deze blog heeft een relatie gehad met iemand, die zijn / haar type wel of juist helemaal niet was? Ik denk dat er een behoorlijk grijs gebied is tussen de types, die je als partner wel of niet zou willen hebben. Die grenzen zullen bij het ouder worden opschuiven of zelfs vervagen. Of blijven mijn idealen overeind, tot de laatste snik? Kan ik mij ook nu nog permitteren kieskeurig te zijn?
Is er een verschil tussen mannen en vrouwen bij het al dan niet genoegen nemen met iemand, die hun type eigenlijk niet is? Klopt het dat mannen als ze wat ouder zijn minder eisen stellen aan een mogelijk nieuwe partner? Of is dit een aanname?

geplaatst door Aktivo1 - 1295 keer gelezen