Flirten
vrijdag 25 juli 2025
Overal en nergens kun je in een situatie komen waarbij ineens geflirt kan worden. Het is niet alleen verbonden met een liefdesrelatie, noch een relatie met iemand willen.
Er zijn verschillen redenen van flirten, sommige oppervlakkiger dan andere.
Het kan gewoon een toevallig leuk momentje zijn met een vreemde die je daarna ook nooit meer zult zien. Gewoon leuk, speels, oppervlakkig even een momentje. Maar het kan ook wat meer beladen zijn, bijvoorbeeld als de intentie meer seksueel gericht is. Of als je flirt omdat je iemand heel leuk vindt en uit wilt vogelen of dat wederzijds is. Dan is het best spannend.
Afhankelijk van wie, wat, waar, kan het subtiel zijn, maar net zo goed ook duimendik er bovenop liggen.
Hoe gaat flirten dan? Buiten speels en losjes verbaal reageren, is ook oogcontact, een glimlachje, lichaamstaal, een korte en lichte aanraking onderdeel ervan. En een goede timing is ook handig!
Het is eigenlijk een beetje een sensueel spelletje. Dat kan dus heel oppervlakkig zijn, maar ook dieper gemeend.
Een ander ding is dat het ook zelfvertrouwen vergt. Als je dat hebt, en je je op je gemak voelt, is het veel makkelijker om soepel om te gaan met flirten. Of om het zelf te doen.
Als je meer onzeker bent of je ergens niet prettig voelt, zul je waarschijnlijk houterig reageren.
Zelf vind ik het altijd best een dingetje.
Dat komt omdat ik een paar minder leuke ervaringen heb gehad waarbij de man de situatie finaal verkeerd interpreteerde.
Ik ben daardoor voorzichtig geworden. In die zin vind ik flirten het leukst en makkelijkst als ik in een relatie zit of vast aan het daten ben met een man. Met hem is het dan natuurlijk leuk om te ervaren.
En buiten dat hoef ik me tenminste niet druk te maken dat iemand het uitlegt als, “Ah, zij is bereid met mij de koffer in te duiken! Feest!” Waarna ik moet zien dat ik zonder kleerscheuren thuis kom.
Ik heb zo 1 keer in een heel penibele situatie gezeten waar het echt kantje boord was. En eerlijk gezegd had ik niet eens geflirt, gewoon gekletst. Blijkbaar kan dat toch helemaal anders geïnterpreteerd worden.
Zulke dingen blijven je bij. Niet perse bewust, maar onbewust blijft het hangen en kijk je wel drie keer uit voor je weer zoiets riskeert. Zelfs met iets wat onschuldig zou moeten zijn als flirten.
Een andere reden waardoor ik me er in bepaalde settings voor afsluit, is dat mannen vaak gaan flirten als ze gedronken hebben.
Dat is dan ook niet altijd even subtiel. Door de alcohol werken hun filters ook minder waardoor ze niet echt in de gaten hebben dat je het niet op prijs stelt, of… het kan ze door de alcohol niets schelen.
Ik vind het dan hoe dan ook ongewenst en onaangenaam.
Maar toch kwam ik zo een keer met een Ierse man aan de praat in de pub waar ik genoot van een fijn avondje uit. En dat werd interessanter dan ik tevoren had verwacht.
Hij werkte in de Rotterdamse haven, maar wist heel veel van energy healing en was daarvoor ook in India geweest om te leren.
Dat is helemaal mijn ding, dus totaal onverwacht kwam er uit zijn onhandig, en niet gewenste geflirt een heel leuk gesprek!
Maar ja, toen vond ik het na een tijdje welletjes geweest, liep lekker even naar buiten omdat de band toch pauze had. En toen liep hij mee. Daar begin ik dan wel irri van te worden. Als ik iets beu ben, ben ik het beu, en dan moet iemand niet gaan drammen, want dan wordt ik heel onsubtiel.
Uiteindelijk liep het weer iets later toch nog hartstikke leuk af.
Hij had ergens in het eerdere gesprek mijn naam gevraagd, maar ik had geen zin die te geven. In plaats daarvan gaf ik hem mijn auteurs pseudoniem en zei dat ik boeken uitgegeven had onder die naam.
Hij noemde mij daarna ook bij die neem, wat ik wel weer waardeerde.
Toen ik een uurtje of wat later naar huis ging, stond hij met zijn maat toevallig buiten. Ze zagen me weggaan en ze begonnen ten afscheid te roepen en zingen, wederom met gebruik van mijn pseudoniem.
Daar moest ik wel om lachen.
Ik heb een paar keer omgedraaid en gezwaaid naar hen, want dat was gewoon echt leuk. Ze bleven zingen tot ik helemaal uit zicht was.
Ik liep met een grote glimlach naar mijn autootje. En ook nu met het schrijven hierover moet ik weer glimlachen.
Soms kan een op zich ongewenste flirt toch ineens best een bijzondere wending krijgen!
geplaatst door Roosje - 1282 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.