terug

Een betrouwbaar lattenwerkje

maandag 11 augustus 2025

Als ik iets duurzaams koop, waar de maker veel tijd aan heeft besteed om het te fabriceren ga ik er van uit, dat het niet na een paar weken van ellende in elkaar stort of dat het roestplekken vertoont. De verkoper is voor heel wat artikelen verplicht een garantie af te geven in de vorm van een garantiebewijs, mocht mijn aankoop toch stuk gaan zonder dat dit aan mij te wijten is, dan moet de leverancier, dat kan ook de fabriek zijn die het aan de verkoper heeft geleverd, mijn aankoop repareren, mij een nieuw exemplaar geven of wat ik betaald heb terugbetalen. 

Onder mijn vorige tweepersoons bed zat nog een echte lattenbodem. Op een onbewaakt ogenblik hoorde ik “krak!” en na inspectie bleek, dat enkele latjes gebroken waren. Ik mat de breedte van het bed op en gewapend met een rolmaatje toog ik naar een houthandel voor wat op maat gezaagde latten. Daarmee heb ik het bed provisorisch hersteld. Het bed heeft het uitgehouden totdat ik besloot tot de aanschaf van een tweepersoons (ik lig graag ruim) boxspring.

Een lattenbodem is dus niet onbreekbaar. Ook een figuurlijk lattenwerkje vertoont soms scheurtjes. Het onder singles overbekende latje kan ook stuk gaan. Hoewel ik weet, dat er lat-verhoudingen zijn van vele jaren. Mijn beste vrienden hebben al bijna veertien jaar een latje, en het bevalt hen best. Zo’n negen jaar geleden eindigde mijn latrelatie met A. na drie en een half jaar knipperen. Net zoals het goed is een lattenbodem van een bed te inspecteren kan het geen kwaad dat een ieder, die een latje heeft op gezette tijden de relatie evalueert; dat ik dat maar ten dele heb gedaan spijt mij nog steeds.

Onlangs nam ik bij het theaterfestival de Parade in Amsterdam, dit festival vindt overigens ook in andere steden plaats, deel aan een dansmiddag van het Danspaleis. Overal op het terrein waren met tentdoek en veel houten en aluminium latwerk tijdelijke bouwsels neergezet, het zag er schitterend uit en dat terwijl dit maar een aantal dagen zou duren. Gelukkig was er geen sprake van een zomerstorm, hooguit een briesje windkracht 2. De entreevoorwaarden waren bijzonder, wie het eerste uur binnen trad hoefde geen entree te betalen, latere gasten moesten wel de beurs trekken.

Ik was ook vroeg ter plekke, had al snel een zitplaats gevonden in de hoek van de tent. Over een half uur zou de muziek beginnen en dan konden de voetjes van de vloer. Instinctief keek ik naar een ieder, die binnen liep. Veel bekenden van voorgaande dansevents. En qua leeftijd heel divers, toen de diskjockey begon vroeg hij wie er ouder dan 50 was (veel handen omhoog) ouder dan 60 (wat minder handen) en zo verder, maar ook andersom: jonger dan 40, dan 30 jaar. De jongste bezoeker was een paar maanden en de oudste 92!
Opeens meende ik aan de andere kant een wel heel bekend gezicht te zien. Inderdaad, het was H. uit Amsterdam, die ik dertien jaar lang niet gezien en gesproken had. Onze vriendschap was destijds uit elkaar gespat. We hebben even bijgepraat, ze vertelde dat G. een andere ex-vriend, onlangs bij haar langs was geweest.

Ik werd door een vrouw gevraagd voor een dansje, na deze opening speurde ik naar H., nergens te zien. Teleurgesteld? Maar, geen probleem, alras kruisten mijn ogen en de ogen van een bijzonder aardige dame elkaar en wij gingen dansen en daarna wat drinken. Een dronk is een zit waard, en een babbel. Ik voelde dat er wederzijds een stukje spanning was. We vertelden elkaar over ons leven, maar mijn illusie was snel vervlogen. Zij heeft al acht jaar een latrelatie. Ik maakte haar duidelijk, dat ik daar niet tussen zou komen, hoewel ik enerzijds het idee had, dat zij niet het achterste van haar tong liet zien gaf zij aan, dat zij een interventie door mij niet zou laten gebeuren. Ik had bewondering voor de betrouwbaarheid van hun latje!

Stomtoevallig ontmoette ik een paar dagen later G. Uiteraard kwam mijn ontmoeting met H. ter sprake, hij onthulde mij op zijn beurt hoe zijn visite had uitgepakt. Uit zijn verhaal werd mij duidelijk, dat mijn besluit dertien jaar geleden om het contact te verbreken juist was geweest. Waaraan ligt het, dat sommige latjes het wel en andere het niet uithouden? Aan de kwaliteit van de onderdelen, net als bij de lattenbodem, of aan wat er met het latwerk gebeurt?

geplaatst door Aktivo1 - 987 keer gelezen