terug

Lef & Liefde of Wilson?

donderdag 7 augustus 2025

Willen we niet allemaal een heerlijke relatie?
We zeggen vaak dat we dat zoeken, maar wat het inhoudelijk nou is, kan flink uiteen lopen.
Het kan betekenen een veilige haven te zoeken, niet meer overal alleen voor staan. Of om niet meer alleen te zijn, gezelschap te hebben en ook niet alleen oud moeten worden.
Het kan financieel meer vastigheid geven, en weer anderen zoeken het misschien in het hebben van intimiteit en seks.
Veel zal aan achtergrond & ervaring liggen, leeftijd speelt ook een rol en dan is er iemands niveau van persoonlijke ontwikkeling.
Wat het hoe of waarom ook is, we willen allemaal een heerlijke relatie!

Als ik kijk naar de dingen die ik noemde, dan zit er bij alle een aspect van afhankelijkheid in.
Zelf is dat dan niet wat ik wil of zoek. Dan kom je op een niet-afhankelijke relatie, oftewel interdependente relatie.
Wat houdt dat in?

Het is een relatie waarin beiden flink persoonlijke groei hebben doorlopen en goed in eigen schoenen staan. Je hebt innerlijke kracht, een duidelijk zelfbeeld, bent gelukkig met wie en wat je bent, met alsnog ruimte voor groei en ontwikkeling.
Het is kortweg wie en hoe je bent als je niemand nodig hebt om je goed en gelukkig te voelen. Als je niemand zou vinden, zou het jammer zijn, maar je bent er niet minder voldaan en gelukkig door.

Velen zullen misschien nu “ja, dat wil ik!” knikken, maar het is niet perse makkelijk. Tenzij je een hele liefdevolle en gezonde opvoeding hebt gehad, vergt het een groeiproces om daar te komen.
Niet iedereen doet iets aan persoonlijke groei, maar al doe je het wel, dan kan wat je hebt meegekregen van huis uit een grote rol spelen.
Tot je 7 jaar bent, neem je namelijk ongecensureerd en ongefilterd alles op uit je omgeving. Dingen die je hoort, maar ook dingen die je ziet.

Mogelijk denk je nu, “wat een onzin?!” maar het heeft een reden. Het is niet om de mens het leven zuur te maken.
Om op te groeien tot een mens die in zijn/haar cultuur past, moet je duizenden regels en dingen leren van die cultuur.
Het is niet mogelijk een jong kind dat allemaal bij te gaan brengen, dus is het opgelost door ervoor te zorgen dat het brein gewoon alles opneemt en opslaat. Vanaf het moment dat je geboren bent.

Als we nu in een liefdevolle relaxte maatschappij zouden leven, zou er ook geen vuiltje aan de lucht zijn.
Helaas is dat niet het geval.
Velen zullen in deze fase een negatief zelfbeeld, lage zelfwaarde en zelfvertrouwen krijgen.
Dingen horen dat je stout of vervelend bent, ga maar in de hoek staan! Vroeger was dat zelfs op school heel normaal, maar al dat soort voorvallen kunnen je gevoel van eigenwaarde finaal onderuit halen. Grote kans dat je gaat aannemen dat je niet de moeite waard bent, je bent niet goed genoeg.
Ook je basisbeeld van hoe een liefdesrelatie werkt, heb je in die tijd gevormd, in eerste instantie via je ouders.
Dat is niet altijd een sprookjes romance a la "ze leefden nog lang en gelukkig".
Ga dan maar eens zien om later die heerlijke relatie te krijgen!

Zijn we dan verdoemd? Neuh.
Zoals ik het zie, is het een keuze. Je kunt altijd groeien en ontwikkelen, hoe jong of oud je ook bent.
Ik ben zelf enorm van leren en ontwikkelen. Heerlijk vind ik dat! Het zit gewoon in me.
Jung noemt het ook je individuatie proces. Dat is een levenslang proces van je ware zelf ontdekken en verwerkelijken. Je zonodig ook los kunnen maken van de massa en de invloeden daarvan.

Onlangs kwam het boek “The Honeymoon Effect” op mijn pad.
Daar zit een overlap in met klaar zijn voor een interdependente relatie en Jung’s individuatie.
Kortgezegd is de hoofdboodschap dat je als je verliefd bent, niet gerund wordt door die programma’s van de eerste 7 jaar.
Je bent gelukkig en gezond, hebt energie, en ’s ochtends kijk je vol vreugde uit naar de nieuwe dag.
Zo hoort het altijd te zijn, dat is hoe we bedoeld zijn te leven: elke dag het honeymoon effect.

Waarom is dat in je eentje creëren dan zo moeilijk?
Ik denk door wat de auteur ook uitlegt: We hebben een gemeenschap nodig om te (over)leven. Los van vermenigvuldiging.
Dat begint bij binding met 1 persoon. Je hebt dus een instinctieve, natuurlijke drang om die speciale ander in je leven te hebben.
Samen die heerlijke relatie cre-eren!

Liefde is het allerbelangrijkste wat er is. Het overstijgt op zich eten en drinken.

Ergens heb ik dan ook een “ja maar…” als ik dat hoor. Maar denk eens aan de film “Cast Away” met Tom Hanks.
Hij had eten en drinken op het eiland. Toch riskeert hij zijn leven door weg te gaan.
Waarom? Het diepe verlangen te verbinden met een ander. Dat oversteeg leven met wel eten en drinken.
Hij had een volleybal met gezicht die hij “Wilson” noemde. Daar praatte hij tegen. Uit verlangen te connecten.

Wij kunnen niet zonder liefde, gemeenschap, verbinding. En dat begint met 1 ander. Een levend mens van vlees en bloed, een voorwerp als bijvoorbeeld een volleybal voldoet niet.

Rijst de vraag: waarom op je eiland blijven zitten met op zich je natje en droogje?
Waarom niet dat vlot bouwen en een risico durven nemen om die liefde te vinden en die fantastische relatie te hebben?
Wat houdt je tegen? Wat is jouw Wilson?

geplaatst door Roosje - 1387 keer gelezen