Presail in IJmuiden 2025
woensdag 20 augustus 2025
Mijn sterrenbeeld is Vissen. Ik hou ervan om soms even bij waterpartijen te zijn. Dat kan een rivier zijn, een meer, maar vooral de zee. Het strand, het geluid van de golven, de wind door je haren. Ik woon niet voor niets dichtbij de kust. Ook ben ik al 50 jaar fan van Sail. Vijftig jaar geleden heb ik al me staan te vergapen aan de 2 grote Russische viermasters de Sedov en de Kruzenshtern en natuurlijk ook de Italiaanse Amerigo Vespucci.
De Russische schepen zijn nu niet meer welkom, maar de Amerigo Vespucci zal dit jaar weer van de partij zijn. Helaas is Sail in Amsterdam zo druk geworden met bezoekers dat daar bijna niet meer te komen is en ook langs het Noordzeekanaal is het zo enorm vol geworden bij de intocht, dat ik daar ook niet meer naartoe ga. Maar dit grote festijn kriebelde wel als vanouds. Ja hoor, telefoon zondagavond, mijn festivalmaatje. Ik heb wel zin om dinsdag naar de Presail in IJmuiden te gaan, zei hij. Graag, antwoordde ik. We zetten dan de auto in Beverwijk en gaan verder met de fiets, via de pont in Velsen Noord naar IJmuiden, stelde ik voor.. Ik ben dan wel dinsdagmoren om 10.00 uur al bij je, zei hij. Zo gezegd, zo gedaan.
Het was rond 10,50 uur al redelijk druk bij de pont, maar we konden meteen mee. De vaste vaartijden hadden ze losgelaten, de pont voer nu gewoon de hele dag heen en weer. We fietsten eerst naar de terminal van de veerboot naar Newcastle (DFDS) waar tevens een Portugese driemaster aangemeerd lag en dan verder lopend naar het uitzichtpunt bij restaurant Kop aan de haven. Daar kon je alle schepen die nog zouden binnenvaren goed zien. We hadden geluk dat er nog plaats was op een houten bank. Daar hebben we meer dan een uur gezeten en mooie schepen gezien. Elke keer loeiden ze met de scheepstoeter bij het binnenvaren van het Noordzeekanaal om alle mensen die speciaal voor hun gekomen waren te groeten.
Via een vaste looproute vervolgens langs alle reeds aangemeerde schepen in de haven aan de overkant gelopen en de mega grote zandzuiger & grintschip van de firma Spaansen bezocht. Vanaf het hoge dek een prachtige foto van de Clipper : Stad Amsterdam, gemaakt. Er waren ook veel tentjes en muziekoptredens op de kade. Maar het werd ook steeds warmer. Nadat we om 15.00 uur alles gezien hadden, moesten we nog het lange stuk teruglopen naar de fiets, die natuurlijk helemaal aan het begin van de looproute stond. Ik was blij dat we rustig konden terugfietsen.
We gingen nu via de sluizen terug naar Beverwijk en dat leverde nog 2 onverwachte cadeautjes op. Uit een van die sluizen voer een onderzeeboot, die werd voortgetrokken door een sleepboot, langzaam de sluis uit. Leek best veel op een grote, zwarte walvis, zo mooi gestroomlijnd was het schip. In de grote (nieuwe) zeesluis zagen we daarna nog het enorme oorlogsschip van de Marine, de Karel Doorman. Die trok nog meer bekijks. De mariniers stonden op het dek en zwaaiden naar alle fietsers. Prachtige dag gehad, de intocht in Amsterdam zie ik vandaag wel op de tv...
geplaatst door sixty - 1037 keer gelezen
Vorige berichten
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e
Man Cave
Je kan toch ook gezellig naast mij zitten terwijl jij met je Excel dingest? Nee. Mijn brein kan één ding tegelijkertijd. Of ik aanbid je glorieuz