terug

Rolpatronen

maandag 4 augustus 2025

Van kind af aan ben ik opgegroeid met vaste rolpatronen. Op de verjaardagen van mijn ouders moest is al om 10.00 uur 's ochtends present zijn, omdat overdag veel ooms en tantes zouden komen. De hele dag koffie inschenken, gebak serveren en met de hand alles afwassen. Weer opnieuw beginnen bij de volgende lading visite. Mijn ouders komen beide uit grote gezinnen, dus met 20 familieleden + aanhang, kwamen er wel 40 mensen.

Mijn oudere zus zou pas 's avonds komen en mijn beide broers niets hoefden te doen. Na het avondeten kreeg ik dan hulp van mijn zus en schoonzus, maar mijn dienst liep gewoon door tot er om circa 21.00 uur sterke drank werd geserveerd. Dat deed mijn vader zelf, mijn beide broers bleven buiten schot. ze wisselden wel regelmatig van plek om met iedereen lekker te kletsen. Toen ik getrouwd was, kwam ik als huismoeder al jong thuis te zitten toen we kinderen kregen. Aangezien ik die dienstbare wel rol gewend was, protesteerde ik niet. Ook vond ik het heel gewoon dat mijn man zich bijna niet met onze kinderen bezig hield. Alles wat het huishouden betrof en de kinderen was mijn terrein. Alleen het speelgoed ruimde hij op in kratten, als ik de kinderen's avonds in bad deed en naar bed bracht.

Toen ik na 10 jaar huwelijk ging scheiden en enige tijd later een leuke vrijgezel als vriend kreeg, was ik de koning te rijk. Hij ging met mijn 2 jongens lekker voetballen op het schoolplein. We kochten bamboe hengels en hij leerde ze vissen. Hij was ook handig in klussen en mijn zonen mochten hem helpen bij het bouwen van een nieuwe schutting. Toen mijn verkering na ruim 2,5 jaar uit ging omdat hij verliefd geworden was op een vrijgezelle vrouw, was ik niet alleen verdrietig, maar mijn kinderen ook. Ze waren stapelgek op hem. Nadat wij van dit enorme verschil in hoe met elkaar om te gaan als (bijna) gezin genoten hadden, lette ik extra goed op hoe het er bij andere stellen of gezinnen aan toe ging.

Als ik met mijn auto voor een stoplicht stond te wachten zag ik dat bijna overal de man achter het stuur zat en de vrouw op de stoel ernaast. Ik heb 4 jaar in november laat in de middag collecte gelopen voor de stichting Alzheimer Dan was het vroeg donker en het licht in alle huizen al aan, als ik aanbelde. Ik zag dat de heer des huizes in bijna 90 % van de gevallen bleef zitten en zijn vrouw de deur open deed. Ook viel het op als een echtpaar boodschappen ging doen, dat de man vaak in de hal van de supermarkt bleef wachten tot zij bij de kassa kwam. Hij stond ook heel vaak buiten te wachten bij die leuke kledingzaak tot zij eindelijk uitgekeken was. Bij het fietsen in de duinen zag ik het kind bij de moeder meestalvoorop zitten en de rijk gevulde fietstassen achterop. Zo deed ze ook de boodschappen. Zoveel jaar geleden deden nog niet zoveel vrouwen boodschappen met de auto.

Dat brengt me automatisch naar deze tijd. Jonge ouders fietsen of wandelen nu met hun baby of peuter in draagzak in de natuur, dat doen ze beiden, de vaders dus ook. Bovendien zie ik vaders fietsen met zijn kinderen voor zich, vastgegespt in een elektrische bakfiets. Er is een papadag gekomen, waarin hij die dag de totale zorg voor de kinderen heeft. Het is allemaal veel gelijkwaardiger geworden, omdat veel moeders nu door blijven werken als ze kinderen krijgen. Dat maakt het leven automatisch veel drukker, waardoor vaders automatisch meer inspringen, ook in het huishouden. Het is dat ik het nu niet meer zou kunnen, zo'n druk leven. Eigenlijk had ik dit 47 jaar geleden ook wel zo gewild, misschien was ik dan langer getrouwd gebleven...

geplaatst door sixty - 1303 keer gelezen