Driehoeksverhouding
zaterdag 6 september 2025
Voor het eerst gingen we op bezoek bijde driehoeksverhouding van mijn nieuwe liefde. Ik wist al wel dat hij best wel close met ze was, maar zó close? Afijn, het begon al te schemeren toen we aankwamen, we waren naar de begravenis geweest van een oudtante, waar hij in zijn studententijd nog bij op kamers geweest was. We parkeerden de auto achter het huis en werden hartelijk verwelkomd. Als eerste kregen we een uitgebreide rondleiding door de enorme tuin. Daar bleek dat deze mensen, die toch dachten elkaar van haver tot gort te kennen, nog nooit van deze oudtante gehoord hadden, gelukkig dat ik al dingen van hem wist waar zij geen weet van hadden:)
Daarna ploften we op de bank in de serre en er ontspon zich een gemoedelijk gesprek. Ik begon ze net sympathiek te vinden toen de heer des huizes opeens uitriep "als je maar van mijn vrouw afblijft vanavond!" Dit vond ik wel een vreemde grap, hij lachte er een beetje schaapachtig bij en ik kreeg het gevoel dat het een soort test was, die van tevoren was besproken. "Geen nood, ik zal er persoonlijk voor zorgen dat hij aan niemands vrouw zit," zei ik met een brede smile, maar tegelijk ook vastberaden. Waren ze nou helemaal bedonderd, dit soort achterbakse spelletjes ben ik zeker niet van gediend!
Inmiddels was de lasagna klaar en konden we aan de eettafel aanschuiven voor een heerlijke diner. Een wijntje erbij, en natuurlijk waren ze zeer geinteresseerd in waar ik zoal geweest was en wat ik allemaal gedaan had, we bleken een hoop gemeen te hebben tot ik vertelde over mijn voorliefde voor de duinen en de boswachterij. "Ach ja, de duinen ...,"de vrouw des huizes hief haar armen omhoog en trok haar wenkbrauwen dubbelzinnig op. "Weten jullie nog van die keer en het zoenen en dat we bijna waren verdwaald en toen," Nu was mijn geduld op, ik zette de laarzen in de bijkeuken en trok mijn jas aan. "Het eten was heerlijk maar het is de hoogste tijd, we moeten op huis aan!" Terwijl ik al op de drempel stond en er binnen nog naarstig gezocht werd naar een telefoon, werd me nog toegefluisterd, hoe leuk het wel niet zou kunnen zijn een weekend met zijn viertjes naar Antwerpen te gaan? Nou toedeloe luitjes, succes er allemaal mee, stampvoetend liep ik naar de auto en reed weg!
Hebben jullie wel eens zo'n belachelijke vertoning meegemaakt of valt dit onder de noemer van ruimdenkendheid?
geplaatst door 0ptimist - 1788 keer gelezen
Vorige berichten
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e
Man Cave
Je kan toch ook gezellig naast mij zitten terwijl jij met je Excel dingest? Nee. Mijn brein kan één ding tegelijkertijd. Of ik aanbid je glorieuz