Over uitstelgedrag
dinsdag 30 september 2025
Op tijd komen is niet mijn grootste talent. Vaak vertrek ik van huis ongeveer op het tijdstip, dat ik eigenlijk ergens had moeten aankomen. Te lang doorgegaan met een klus, sleutels zoek, moet me nog verkleden, er is altijd wat. De oplossing lijkt vrij simpel: ik moet meer tijd nemen om me voorbereiden. Per slot van rekening kan ik wel op tijd komen bij de tandarts. Of bij een ontmoeting danwel date, meestal, in elk geval de eerste keer ;-) En in elk geval als ik weet dat iemand ergens speciaal voor mijn naar toe is gekomen. Evident dat ik dan echt niet een kwartier of langer op me kan laten wachten en dus ben ik er al ruim van tevoren mee bezig. Maar vaak neem ik dus te weinig tijd voor voorbereiding. Er schiet mij geheid wel weer iets te binnen wat toch echt nog even moet gebeuren voordat ik het huis uitkan.
Zo kwam ik weer eens (veel) te laat. Op een feestje deze keer. Het was een rit van anderhalf uur geweest dus zoveel te laat ongeveer. De speeches waren al achter de rug, wat op zich natuurlijk wel zo prettig is, maar helaas was mijn verlate aankomst de gastheer niet ontgaan... oei. Kijk, met een relatie was mij dat niet overkomen. Dan had mijn vrouw mij wel tot de orde geroepen, opschieten, het is tijd. Of iets in minder vriendelijke bewoordingen. Maar in mijn eentje krijg ik die aansporing dus niet en als het er voor mijn gevoel niet zo op aankomt, dan wint uitstelgedrag het toch vaak van sociale wenselijkheid. Dat mis ik wel, iemand die op z’n (haar) tijd achter mijn vodden aan zit. Ik weet niet of dat in het algemeen zo is, dat vrouwen aan op tijd komen meer waarde hechten, maar dat is in elk geval wel mijn ervaring.
Wel hebben we gelukkig tegenwoordig de beschikking over apps waarmee je laagdrempelig even een berichtje kan sturen, ‘ik ben er bijna’ of ‘ik sta in de file’ (de moderne variant van ‘de brug stond open’) . Ook heel handig, maar wel een beetje slinks, vind ik het om niet te zeggen hoe laat ik aankom, maar hoe laat ik vertrek, ik stuur dan een berichtje als ik wegrijd. Dat geeft wat extra ruimte en de mensen weten dan dat ik onderweg ben. Vaak komt het er ook niet zo op aan hoe laat het precies wordt. Sterker nog, het kan goed uitkomen als iemand wat later is. Want aan de andere kant van de afspraak speelt misschien hetzelfde: nog even dit of dat in orde maken voordat de gast arriveert... gelukkig nog even respijt. Mij komt het meestal wel goed uit als mensen wat later zijn, en ik ben vast niet de enige.
Volgens een artikel in Psychologie Magazine vertoont ongeveer 20 procent van de mensen struktureel uitstelgedrag.Er worden verschillende soorten en oorzaken voor opgevoerd, bijvoorbeeld faalangstigheid door een jeugd met autoritaire ouders. Volgens de psycholoog van dienst zijn die psychoanalytische verklaringen echter vergezocht. Het zou eenvoudig een kwestie zijn van laag scoren op het vlak op zorgvuldigheid. Een karaktertrek waarmee je wordt geboren. Gelukkig kunnen goede gewoontes, zoals beter plannen, ook worden aangeleerd. Al kost dat wel veel moeite als je geen natuurtalent bent, aldus het stuk. Maar volgens mij is de kern van de zaak, dat je het gewoon belangrijk genoeg moet vinden. Voor de nuance, zie www.psychologie.nl/artikel/morgen-begin-ik/
"Alleen je problemen moet je uitstellen, dan gaan ze meestal vanzelf over." - Simon Carmiggelt :-P
geplaatst door Pelgrim - 985 keer gelezen
Vorige berichten
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e
Man Cave
Je kan toch ook gezellig naast mij zitten terwijl jij met je Excel dingest? Nee. Mijn brein kan één ding tegelijkertijd. Of ik aanbid je glorieuz