Plezier halen uit kleine dingen
dinsdag 23 september 2025
Op Monumentendag is het ieder jaar moeilijk kiezen, waar ga ik dit jaar heen? Alkmaar, Haarlem en Amsterdam hab ik al meerdere malen bezocht. Op internet gekeken wat Hoorn te bieden had. Wel 28 locaties, dus bijtijds erheen. De flyer met alle beschrijvingen opgehaald bij de 1e locatie waar de blauwe vlag van Monumentendag hing. Er waren twee locaties die er echt uitsprongen : 1) overdekt gemetselde middeleeuwse, rioolgang in de steeg 't Glop, 2) een oud klooster in het centrum van Hoorn : Sint-Pietershof.
Mijn maatje en ik waren blij dat we er vroeg bij waren, want in de steeg 't Glop stond nog maar een klein groepje mensen te wachten om de kleine ijzeren trap af te dalen naar het plateau, waar maar 3 tot 4 mensen konden staan om in de nauwe watergang te kijken. Er stond een flinke laag water in, dus je kon er niet in. De oude rioolgang was totaal in de vergetelheid geraakt maar is in 2015 herontdekt, nadat het gewelf deels instortte en er een gat in de bestrating viel. Na het verwijderen van de sliblaag kwam de fraai gemetselde doorgang uit de 16e eeuw tevoorschijn. Deze watergang, aangelegd in 1447 (!) moest de stank van het riool tegengaan en werd toen overkluist. Na opnieuw uitgegraven te zijn, is de gang afgesloten met een ijzeren deksel, maar de kijkruimte was vandaag bij uitzondering opengesteld voor het publiek.
Vervolgens op naar het Sint-Pietershof, gebouwd in 1521 als klooster. In 1577 kreeg het een nieuwe bestemming : oude mannen & vrouwenhuis. De tochtige rij met kamers kreeg toen een fraai aangelegde overdekte gang voor alle voordeuren, tegen de kou. In deze gang zagen we een lange rij grote houten kisten staan, donkerrood geschilderd. De gids vertelde ons dat het turfkisten waren, want er moest flink gestookt worden in koude winters. De gang kwam uit op een fraaie binnenplaats, waar we nog de contouren van de ronde togen van alle oude ingangen konden zien. Allemaal hadden ze een ander stenen kopje in het midden van de ronding, Dat was bedoeld om de duivel af te schrikken als die onverhoeds op de binnenplaats zou neerdalen. Interessant verhaal. De hele dag gingen we van het ene monument naar het andere, alles was gratis te bezoeken, maar niet met grote aantallen tegelijk. We hebben 14 locaties bezocht, volgend jaar de andere helft. Moe maar tevreden keken we terug op deze geslaagde dag.
De volgende dag stond er iets heel anders op het programma : rommelrondje Wogmeer. Wel een stuk of 40 kapitale stolpboerderijen hielden op hun erf een soort kofferbakmarkt . Hiervoor was de fiets nodig, want niet alle boerderijen deden mee, dus lopend niet te doen. Bij het 1e erf kon ik een spel doen, een beetje als midgetgolf. Van een afstand van ongeveer 10 meter moest ik 3 zakjes met zand proberen te gooien in een rond gat. Als je er een in het gat kreeg, mocht je iets uitzoeken op de tafel. Nou ben ik nooit zo goed in dat soort spelletjes, maar er werd door de eigenaresse flink op aangedrongen dat ik het toch zou proberen. Het 1e zakje belandde op de rand van het gat, de 2e vloog er overheen, maar het 3e zakje schoof het 1e zakje in het doel. Bingo, ik had wat gewonnen. Ik heb een mooie legpuzzel van 1000 stukjes uitgezocht, bestemd voor regenachtige herfstdagen. Tevreden kijk ik erop terug, allemaal leuke kleine dingen die me ontzettend veel plezier hebben bezorgd...
geplaatst door sixty - 936 keer gelezen
Vorige berichten
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e
Man Cave
Je kan toch ook gezellig naast mij zitten terwijl jij met je Excel dingest? Nee. Mijn brein kan één ding tegelijkertijd. Of ik aanbid je glorieuz