terug

Zo ken ik hem of haar niet

maandag 8 september 2025

Zodra ik iemand ontmoet groeit bij mij het beeld van hem of haar. Ik maak mij vaak onbewust een voorstelling van de voor mij nog onbekende persoon. Kort gezegd, ik maak een beeld in mijn gedachten. Maar die ander gaat uiteraard ook een beeld van mij vormen.

Zowel degene die ik ontmoet als ikzelf hebben allebei een zelfbeeld. We denken beiden dat we weten wie we zijn en hoe we in elkaar zitten. Die zelfbeelden zijn natuurlijk erg gekleurd. Soms positief, soms negatief. Die beeldvorming werkt verder in de manier waarop we leven, welke hobby’s we hebben, met wie we omgaan.

Zelfkritiek is naar mijn mening een geweldig goede eigenschap. Om die in de praktijk te brengen valt niet mee, het kan geen kwaad om jezelf een standje te geven als je iets verkeerd doet. Maar anderzijds is het ook prima jezelf te belonen voor een goede actie. Als je een zelfbeeld hebt dat je altijd alles goed doet is het natuurlijk moeilijk het eigen gedrag kritisch onder ogen te zien. Is het waar dat je leert van je eigen fouten? Ik heb een paar keer gehoord van dames, dat ze steeds dezelfde foute mannen aantrekken en met hen de fout ingingen.

Misschien komt dat weer door een verkeerde beeldvorming. Iemand die een onprettige relatie heeft gehad of iemand met een partner met een moeilijk karakter, die na een lang ziekbed overleden is, is die geneigd wanneer er een nieuwe potentiële partner in beeld is, een beeld van die man of vrouw erg rooskleurig voor te stellen? In de sfeer van: Alles beter dan … mijn vorige partner.

Ik dans in Amsterdam op verschillende plekjes, in een buurthuis kom ik met enige regelmaat. Een dame die daar komt kan voortreffelijk stijldansen. Zij en ik voelen elkaar daarin naadloos aan. Ze valt op door haar uiterlijk qua postuur en haarkleur.. Af en toe praten we ook wat, ik had een beeld van een huismusje. Totdat in de tram naar het buurthuis haar ex-vriendje tegenover mij kwam zitten. Hij zou wat eerder uitstappen dan ik om zijn fiets op te halen.
Met het dansmarieke ging hij nog steeds goed om, ze gingen zelfs samen een paar weken op vakantie. Gaandeweg begreep ik, dat ze best “outgoing” was; maar ook veel verdrietige dingen heeft meegemaakt. Dat wist ik deels al door de gesprekjes met haar zelf.

Ik zag hem weer in het buurthuis, waar dansers en gezeten publiek de zaal vulden. Na binnenkomst kam hij naar me toe: G. komt niet, ze heeft nu weer een overlijdensgeval in de familie. Ik had met haar te doen. Een vrolijke meid en dan zoveel leed in korte tijd.
Achter dat beeld dat ik van haar had ging een geschiedenis schuil van een gevoelig mens, die een berg narigheid te verstouwen heeft. Begrijpelijk, dat ze nu verstek liet gaan. Ik kon haar niet condoleren, heb geen telefoonnummer of adres.

Dit heeft mij ertoe bepaald niet te snel een beeld te vormen van iemand, die ik voor het eerst of regelmatig zie. Dan moet ik dat toch snel weer bijstellen. Ook geldt dit van mensen, waar ik geen goed gevoel bij heb, die ik liefst uit de weg ga. Verder is het maar de vraag of wat iemand anders vertelt over diegene die ik ontmoet wel in overeenstemming met de werkelijkheid is..
Er is ook een beeld waarvan ik denk, dat anderen het van mij hebben. Misschien zijn er mensen die heel krampachtig proberen aan dat beeld te sleutelen, in de hoop dat ze positief overkomen. Of ze gaan er van uit dat anderen al een heel positief beeld van hen hebben. Helaas wordt dat beeld ook door externe factoren beïnvloed. Dan kan iemand nog zo serieus zijn of haar best doen, maar het beeld verandert niet ten goede…
Als uitsmijter: Welk beeld had jij van jouw date en hoeveel en hoe vaak moest je dat bijstellen?

geplaatst door Aktivo1 - 1071 keer gelezen