terug

Als iets te mooi is om waar te zijn

dinsdag 7 oktober 2025

Als iets te mooi is om waar te zijn, klopt er vaak iets niet, dat weet ik ook wel. Toch is er altijd een sprankje hoop dat ik de uitzondering op die regel in mijn schoot geworpen krijg.

Bij mijn oriëntatie in de fietsenwinkel over de aanschaf van een nieuwe elektrische fiets, zei de verkoper opeens : Mevrouw, U heeft toch de pensioengerechtigde leeftijd? ja, zei ik, hoezo? Nou, dan kunt U via de gemeente 50 % subsidie krijgen op een nieuwe elektrische fiets. Het was gelukkig een doordeweekse dag, dus het Gemeentehuis was open. Ik ga het meteen navragen, antwoordde ik enthousiast en liep de fietsenwinkel uit. De 200 meter lopen naar het Gemeentehuis was zo gepiept. Aan het loket in het Gemeentehuis wist de ambtenaar echter van niks. Ik ga het even navragen bij mijn collega die over sociale zaken & subsidie aan ouderen gaat, zei ze.

Ze verdween naar achteren, maar was vrij snel weer terug. Mijn collega zegt dat U een fiets kan krijgen via het WMO-loket, maar dat geldt alleen voor een aangepaste fiets, voor als U anders niet meer zou kunnen fietsen. Er is in onze gemeente geen subsidie op nieuwe elektrische fietsen. Ik liep terug naar de fietsenwinkel. Daar aangekomen kwam de eigenaar gelijk naar me toe. U heeft helaas verkeerde informatie gehad mevrouw, zei hij, sorry daarvoor. Die 50 % korting was alleen voor een achteruitkijkspiegel of een fietshelm, maar die actie is inmiddels afgelopen. Dan denk ik er toch nog maar even over na, zei ik lachend. Bedankt voor alle informatie en uw tijd.

Een aanbod van een aantrekkelijke man om met hem mee te gaan naar zijn vakantieadres aan de Middellandse Zee, bezorgde me kort geleden eenzelfde voorgevoel : zijn genereuze aanbod was haast te mooi om waar te zijn. Ik heb de huur toch al betaald, zei hij, en er zijn 3 slaapkamers in het appartement. Op vriendschappelijk basis mag ook, want alleen vind ik er niks aan. Ik heb dat wel meer zo gedaan met een vriendin en dat ging altijd goed. Er begon een bel te rinkelen in mijn hoofd. Ben ik dan verplicht om de hele vakantie zijn gezelschapsdame te zijn (?), dacht ik meteen.

Vervolgens dacht ik, wat gebeurt er als het tegenvalt, word ik dan door hem op een vliegtuig of de trein terug naar huis gezet? Ook al is hij nu net terug van vakantie en er nog bijna een half jaar te gaan is voor zijn nieuwe reis aanvangt : wanneer ken ik hem goed genoeg voor een lange vakantiereis met z'n tweeën? Ik kan niet terugvallen op een groep als het niet goed gaat. Een deja vue schoot me te binnen : een vakantiereis die ik lang geleden met een vriendin had gemaakt. Ik kende haar al een jaar of 5, maar was nooit langer dan 1 of 2 dagen met haar alleen geweest. Tijdens die reis kwam ik erachter dat alles op haar manier moest, ze bepaalde ook steeds waar we elke dag heen zouden gaan. Dat was ook geen groepsreis, dus we waren op elkaar aangewezen.

Er is toen best het een en ander door mij aan irritatie weggeslikt. Ik was blij toen ik weer thuis was en haar even een poosje niet hoefde te zien. We zijn gelukkig wel vriendinnen gebleven, maar we zijn nooit meer samen op reis geweest. Met dit voorval in mijn achterhoofd, antwoordde ik hem luchtig. Ik zei dat ik zijn spontane aanbod bijzonder waardeerde, maar dat ik dit gesprek toch meer als een geintje zag. Jammer, was zijn antwoord...

geplaatst door sixty - 1436 keer gelezen