Geheugen
zaterdag 18 oktober 2025
Het is algemeen bekend, dat na de AOW het geheugen hard achteruit kan gaan. Natuurlijk drijft in de verte die wolk van Alzheimer en dementie die wij allen vrezen, maar ook heb je het geheugen gewoon minder nodig en misschien is het ook wel het sluiten van de cirkel, dat je de wereld met net zo weinig kennis verlaat, als waar je als baby mee kwam?
Mijn ouders zijn nog kwiek van lijf en leden, en ik verdenk ze ook wel eens van gemakzucht als ze zo'n wimpelende beweging maken, van ach dat weet ik allemaal niet meer, vergelijkbaar met mijn brugklasleerlingen vroeger. Maar ja, ze zijn over de tachtig dus hebben ze recht op gemakzucht. Zoveel mogelijk anekdotes over onze voorvaderen probeer ik uit hun vergeelde foto's en herinneringen te peuren voor het nageslacht en de medische stand:) Maar wat als ik op een dag zelf niet meer van toeten noch blazen weet?
Mijn jongste dochter is gisteren afgestudeerd aan de universiteit van Leiden en bezit gelukkig een fenomenaal geheugen voor details, dus daar zijn de familiegeschiedenissen veilig bij. Maar er zijn natuurlijk ook dingen die ik haar niet vertel, omdat ze te erg zijn. Zal ik haar daar uberhaupt mee lastig vallen, het is toch allemaal water onder brug? Zulke dingen zijn fijn om met je partner te bespreken, maar wat als je een partner gekregen hebt die een geheugen als een zeef heeft?
Omdat ik erg goed in het "Nu" kan leven, is wat er vorige week of vorig jaar misging, nooit zo belangrijk, laat staan wat er dertig jaar geleden gebeurde. Ik kan het als natte druppels van mij af laten glijden en genieten van elk prachtig geweven spinnewebje en elk roodgebladerde boom. Maar wat ik erg mis, is toch wel dat moment van wederzijdse reflectie, van weet je nog dat we daar waren en dat er dat grappige gebeurde en dat jij toen dit zei? En dat er dan steeds dat verdwaasde nodeloos gegraaf door de geheugenkast volgt, waardoor ik soms maar niet eens meer uitspreek. Alles van waarde is weerloos, dat is wel weer duidelijk hier. Gelukkig zijn er nog de foto's, de brieven en de bankafschriften, maar al die mooie momenten die niets gekost hebben, lijken nu voor altijd verloren te zijn.
geplaatst door 0ptimist - 1295 keer gelezen
Vorige berichten
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e
Man Cave
Je kan toch ook gezellig naast mij zitten terwijl jij met je Excel dingest? Nee. Mijn brein kan één ding tegelijkertijd. Of ik aanbid je glorieuz