Speed-Daten
donderdag 9 oktober 2025
Speeddaten leek me altijd heel leuk, best een uitdaging, maar ik heb het nog nooit gedaan.
De reden daarvan is dat is simpel: toen ik ging zoeken naar locatie die enigszins in de buurt waren, wat altijd lastig is als je achteraf woont, bleek de indeling van de leeftijdscategorieën een probleem te zijn.
Ik vond alleen maar opties tot 45 jaar en ik was nét iets ouder. Nou zijn ze vaak wel coulant, maar heeft het nut als er globaal gezien alleen jongere mannen in die groepen zitten? Ik zocht een man van mijn leeftijd, niet één vanaf 35 - 45 jaar.
Zo verdween het speeddaten uit beeld.
Nu heb ik onlangs nog eens gekeken en nu bleken er wél opties te zijn vanaf 50. Maar dan was er het volgende probleem: bij de meeste was het dan vanaf 50 t/m…. alles. Ik zag er één die het iets afperkte en een groep had voor 50 t/m 70. Maar ja, dat vind ik zelf dan nog steeds een veel te grote marge.
Als er grotendeels mannen opdagen van tegen de 70 of 70 heb ik er nog niets aan.
Ik neem aan dat het lastig is om voldoende mensen te ‘vangen’ voor zo’n evenement en dat ze daarom grotere marges hanteren? Terwijl ik dan denk dat ze waarschijnlijk meer mensen zouden krijgen als ze de marges kleiner maakten. Er zullen er licht zijn die net als ik denken en daardoor afhaken.
Maar dan meer het inhoudelijke van speed daten. En waarom het mij eigenlijk ook zo leuk lijkt eens te doen.
Je moet tevoren zelf heel goed nadenken over de vragen die je gaat stellen. Je hebt immers maar weinig tijd per gesprekje en als je dan allerlei oppervlakkige vragen stelt, kom je niet echt iets te weten over de ander.
Beter is het er goed over na te denken zodat je vragen A) wel leuk zijn en B) je inzicht geven in hoe die ander denkt, voelt, wat zijn/haar normen & waarden zijn enz.
Zulke vragen bedenken is dan ook best weer een uitdaging. Maar ook weer leuk om te doen. Het is een investering in je liefdesleven. Daar doe je het tenslotte voor.
Het is net een beetje als quiz vragen bedenken, wat ik wel eens moest doen op een datingsite waar ik op zat.
Per quiz heb je 3 MC vragen en 3 open vragen. Je kunt dan natuurlijk met allerlei oppervlakkige dingen komen, maar net als met het speed daten levert het veel meer op als je wat diepere vragen stelt.
En daar moet je ook weer voor gaan zitten om zowel goede vragen te bedenken die ook nog eens beknopt zijn en geen 5 regels lang.
Een goede vraag is een prachtig selectie-tool: doorgaans reageren alleen diegenen met wie het resoneert. Anderen zullen je quiz overslaan.
Nou heb je met speed daten meteen al meer info wat je met een quiz niet hebt, omdat je de persoon ziet. Je weet ongeveer leeftijd, lengte, lichaamsbouw, stemgeluid, hoe iemand zichzelf ‘draagt’ (o.a. zelfvertrouwen/onzeker).
Hoe het verder nu eigenlijk gaat met zoiets, weet ik niet. Stel je wilt een langere man, kun je dan ook tegenover kortere mannen komen te zitten, waarbij je dan al weet dat dat niet is waar je blij van wordt? En idem met leeftijd.
Ik heb er dan wel eens naar gekeken online, maar me er niet tot in de puntjes in verdiept omdat ik afhaakte door die leeftijdscategorieën.
Wel heb ik onthouden dat er tijd is voor een drankje en gewoon kletsen, maar ik weet nu niet meer of dat aan het begin, tussendoor, of achteraf was.
Nog niet zo lang geleden had ik weer zin om dit nieuwe avontuur eens te proberen, vond toen op redelijk te rijden afstand een geschikte leeftijdsgroep, maar helaas zat het al volgeboekt met vrouwen.
Dat is dus een ander aspect wat wel tof is, dat ze een evenredig aantal mannen en vrouwen pogen te krijgen per event anders heeft het ook weinig nut erheen te gaan.
Het idee alleen al als er bijvoorbeeld slechts mannen waren en jij de enige vrouw zou zijn! Of andersom, allemaal vrouwen en slechts één man. Lijkt me niet helemaal handig, noch prettig.
Wie weet ga ik eerstdaags toch weer eens zoeken naar locaties voor mijn leeftijdscategorie.
Het lijkt me gewoon leuk het eens een keer mee te maken. En je weet nooit. Misschien heeft mijn toekomstige partner ook ineens het idee dat te doen en kom ik hem daar tegen.
En zo niet, dan kun je een leuke tijd hebben, nieuwe mensen ontmoeten en zeker weten ook weer eens uit je comfort-zone zijn gestapt.
Waar ik nu toch nieuwsgierig naar ben… Zijn er mensen hier die dit wel eens hebben ondernomen of het nog steeds wel eens doen?
geplaatst door Roosje - 927 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.