Wel of Geen Kinderen?
donderdag 16 oktober 2025
Als je als single op een datingsite gaat, moet je over een aantal dingen na gaan denken waar je op zich misschien niet zo bij stil had gestaan.
Dat bedoel ik dan met betrekking tot wat je zoekt in een potentiële partner. Wat vind je fijn, wat niet? Wat heb je nodig, wat niet?
Ik vond “wel of geen kinderen” altijd lastig dus ik liet het gewoon in het midden. Zelf heb ik wel 2 volwassen kinderen maar ik was niet zeker of het wat uit zou maken als iemand er geen had.
Nu denk ik daar de laatste tijd net iets anders over.
De reden dat ik het eerst niet wist, is dat ik een vriendin heb die een nieuwe partner kreeg zonder kinderen. Zij had zelf drie meiden. Dat ging gewoon goed, ze waren gek op elkaar en hij kreeg ook een band met de kinderen.
Nu echter, als ik profielen lees van mannen die geen kids hebben, dan zie ik toch dat die een heel ander soort levensstijl hebben.
Eentje met vooral heel veel uitgaan.
Dat trekt mij eerlijk gezegd niet aan. Ik hou er wel van zo eens weg te gaan, af en toe uit te gaan, maar ik hoef niet bij elk feestje, festival of kroegje te zijn.
Als ik dan terug denk aan hoe kinderen krijgen je leven verandert. Vader en moeder worden heeft een enorm impact. Natuurlijk kan dat bij iedereen anders zijn, maar je moet toch ineens volwassen worden want je bent 100% verantwoordelijk voor dat kleine wezentje wat ineens ook een plekje in je huis en leven heeft.
Mij heeft dat toch echt wel veranderd, en ook mijn leven. Gaan en staan waar en wanneer je wilt, is er ineens niet meer bij, want je moet voeden, luiers verschonen, de kleine moet slapen enzovoorts.
Zeker in het begin heb je gebroken nachten, dan heb je wel wat anders aan je hoofd dan tot diep in de nacht te gaan feesten of in de kroeg te hangen.
In plaats daarvan krijg je kinderfeestjes en Sinterklaasvieringen.
Maar het is meer dan alleen wat praktische dingen. Dat was het toch in ieder geval voor mij en ik zie hetzelfde ook bij mijn dochter en haar partner.
Het verandert je op dieper niveau. Je komt anders in je emoties te staan, ik denk dat je kunt zeggen dat die verdiepen.
Als ik denk aan hoe mijn schoonzoon straalde toen hij alleen maar wist dat hij papa zou gaan worden! Trots, vreugde, en liefde die er rijkelijk uitstroomde, op een andere manier dan ooit voorheen. En hetzelfde bij de geboorte van de kindjes.
Als ouder krijg je vanaf dat moment gewoon een heel ander soort leven. Je past eigenlijk alles aan en alles draait -zeker in de jongere jaren- om de kinderen.
En buiten die dingen gaat ook veel van je geld naar verzorging en welzijn van je kinderen en heb je in die zin minder geld te besteden aan je eigen dingen.
Dat kan inhouden dat je lange tijd veel minder uitstapjes, reizen en vakanties kunt hebben dan iemand die geen kinderen heeft.
Eenmaal vader of moeder word je ook nooit meer niet-vader of niet-moeder. Het is iets wat je je leven lang blijft. Daarmee blijft ook de zorg om en voor je kind, al zijn ze volwassen.
Zo had ik toen mijn dochter in Amerika woonde een paspoort in plaats van een ID-kaart. Puur zodat ik per direct naar Amerika kon vertrekken in geval er iets zou zijn met haar.
Ook wel eens meegemaakt met beide kids dat er iets ernstigs was en dan laat ik ter plekke alles uit handen vallen, stap in mijn auto, en ben ik in no time bij het betreffende kind.
Al die dingen, zorgen, verantwoordelijkheid, kosten, tijd en energie rondom je kind(eren) heb je niet als je er geen hebt.
Logisch dat je dan een heel ander leven hebt met ook finaal andere levenservaringen.
Ik vind zelf kinderen een enorme verrijking, maar als ik ze om een of andere reden niet had gehad, had ik dat op andere manier ingevuld.
Als ik dan nu qua daten en zoekvoorkeuren moet kiezen, neig ik toch naar “met uitwonende kinderen” in plaats van “geen voorkeur”.
Ik zeg niet dat het niet compatibel is, helemaal niet. Iemand kan ongelofelijk veel toevoegen en te bieden hebben juist door zijn/haar andere ervaringen in het leven.
Maar als “geen kinderen” inhoudt dat je non-stop festivals, feestjes, concerten, en kroegen moet aflopen, dan pas ik toch daarvoor.
Dat heeft voor mij niet genoeg “bite”. Is mij te oppervlakkig.
Er is niets mis mee als je daar gelukkig van wordt, het is gewoon niet voor mij.
Maar dan is er nog een andere kant die laatst iemand aanhaalde. Kinderen kunnen ook weer een belemmerende factor zijn. Ook als ze volwassen zijn. Als het niet klikt, zit je met verjaardagen, Kerst en dergelijke toch te kijken. En dat kan alsnog een negatieve invloed op je relatie hebben.
En eerlijk gezegd heb ik dat meegemaakt in mijn laatste relatie. Hij had één dochter waar hij heel hecht mee was. Vind ik geen punt, maar met het ontmoeten voelde ik intuïtief dat ze mij niet zo leuk vond.
En ja, dat had wel een invloed. Het heeft indirect een rol gespeeld dat onze relatie tot een einde kwam.
Daaraan denkend, neig ik weer om toch maar weer terug te gaan naar ‘geen voorkeur’. Want het is super jammer, en enorm pijnlijk, als iets stuk loopt terwijl je samen een enorm goede diepe klik hebt.
Decisions, decisions…
geplaatst door Roosje - 1068 keer gelezen
Vorige berichten
Open tuinen weekend
Afgelopen weekend kon ik in Heiloo een aantal mooie tuinen bezoeken die aan het open tuinenweekend van Groei en Bloei meededen. Op internet kon ik de adressen vinden en ook of de tuin op zaterdag of zondag open was. Mijn festivalmaatje heeft ook een grote tuin en wilde wel met me meegaan. Onze fietsen ingeladen in zijn bestelbus en met de uitgeprinte adressenlijst + overzichtskaart hoe er makkelijk te komen naar Heiloo. De auto in de schaduw neergezet en verder met de fiets op stap.
De trotse eigenaren gaven zelf een rondleiding door hun tuin om toelichting te geven over de prachtig aangelegde borders met bloeiende heesters en fleurige bloemperken. Ze wisten ook bijna alle namen van de soms zeldzame planten in hun tuin. Ik moest af en toe best lachen om de Nederlandse benaming van sommige planten. Ik had bijvoorbeeld nog nooit gehoord van de plant Schout bij Nacht en ook de plant Jan op de Preekstoel was mij volledig onbekend. De topper vonden we allebei een reusachtig grote tuin, bijna aan de rand van het Heiloo-er bos,
Deze tuin had geen schutting nodig, lag (bijna) direct bij het bos. Een aangrenzende, eveneens grote tuin, had alleen wat doorzichtig gaas als afscheiding ivm huisdieren. Een andere buur had helemaal geen afscheiding geplaatst, want dat was makkelijker omdat ze allebei dezelfde grasmaaier gebruikten. Er was nu wel tijdelijk een lint gespannen, want deze buren deden dit jaar niet mee aan Groei en Bloei. Je kon wel hun hele tuin overzien. Het geheel was net een park, met uitzicht aan alle kanten op de hoge bomen van het bos, schitterend gewoon !!
Overal in deze prachtige tuin stonden zitjes, waar je even mocht neerstrijken om volop van de tuin te genieten. De meeste bezoekers waren echtparen op leeftijd, of 2 vriendinnen, die ook deze route per fiets deden. Alleengaande heren heb ik niet gezien, misschien omdat het toen ook best wel warm was. Of is bij anderen in de tuin gaan kijken, hoe de mensen alles zo smaakvol hebben ingericht iets wat vooral vrouwen leuk vinden om te doen?
Aangezien ik in mijn eigen tuin altijd wel een struik zie die gesnoeid moet worden of bloemen die uitgebloeid zijn, die weggeknipt moeten worden, kan ik nooit zo lang stil zitten in mijn eigen tuin. Die behoefte is er niet in andermans tuin. Ik kon heerlijk blijven zitten en ik genoot met volle teugen van deze prachtige tuin. Heel rustgevend en beslist een uitje dat voor herhaling vatbaar is...
Mijn huis
Ik heb een mooi oud en groot huis, waar ik graag en (een beetje trots) binnenkom. Ik ken de geluiden, weet waar het licht mooi valt en waar je fijn zit. Ik kan me hier goed redden.
En dat is misschien wel precies het woord: redden.
Ik kook, ruim op, zet de vuilnis buiten en heb mijn leven aardig op orde. Geen zorgen, goede gezondheid, veel sociale contacten. Maar soms, vooral ’s avonds, als het huis stil wordt, ontbreekt er iets.
Ik mis een partner.
Niet zo zeer voor vakanties of feestdagen. Om ergens te gaan eten of drinken, naar een museum te gaan of een wandeling te maken. Dat zijn fijne dingen, zeker. Maar …..
Ik mis iemand, die er gewoon is. Die niet per se naast mij op de bank hoeft te zitten. Die misschien een film kijkt of in de keuken een kop thee maakt, terwijl ik achter de computer zit. Iemand van wie je de aanwezigheid voelt, zonder dat er gepraat hoeft te worden. Dat je allebei je eigen dingen doet, soms zelfs op grote afstand, maar gewoon weten en vooral voelen: wij horen bij elkaar, wij zijn er voor elkaar. Altijd de verbinding en de liefde voor elkaar voelen.
Mijn huis is mijn huis. Daar ben ik blij mee. Echt. Maar soms denk ik: het zou nog warmer zijn als iemand hier niet op bezoek kwam, maar thuiskwam.
En…. hoe ik ook gehecht ben aan mijn huis. Ik hoop dat duidelijk is, dat dat dus niet het belangrijkste in mijn leven is. Ik zou het graag ruilen voor een gezellig huisje vol liefde ergens op een dijk langs de rivier, naast het bos of bij het strand. Een leuk appartement in het centrum van de stad mag ook. Het maakt eigenlijk niet uit zolang er op zaterdag een ouderwetse papieren krant in de bus ligt en een kopje koffie van je geliefde op tafel staat en er vrede in je hart is.
Terug naar de eenvoud en de essentie van waar het in dit leven echt om gaat. Ergen thuiskomen.
Waar val ik op en wie valt op mij?
In een vorige blog heb ik de consequenties aangeroerd van een letterlijke val. Niemand vindt het fijn om ongewild een val te maken. Alleen parachutisten is het gegeven door een goede beveiliging een – lange – val te maken. Maar verder? Soms letten we niet op, en dan gaat het goed fout. Er is nog een andere valpartij: als een regering ten val wordt gebracht gaat dat veelal gepaard met geweld of doordat ze ernstige fouten heeft gemaakt en daardoor opstapt.
Er is ook een verschil tussen ergens over vallen en op iemand vallen. Bij het daten gaat het er om, dat iemand je eerst opvalt – opvallend vindt, dat je dan op die persoon valt omdat hij of zij je bevalt. Grappig dat het werkwoord vallen dus positief en negatief gebruikt wordt, al naar gelang de context waarin het geplaatst wordt.
Ik geloof dat het een enkele keer voorkomt, dat beide personen meteen op elkaar vallen. Vaker zal een van de twee zich erg aangetrokken voelen, terwijl de ander nog onzeker is over zijn of haar gevoelens. Als na enige tijd het samenzijn – de ontmoeting beiden bevalt kan het na verloop van een jaar zelfs leiden tot een bevalling…. Anderzijds kan een date ook gruwelijk tegenvallen.
Ik kan er niet omheen, het valt mij op dat ook als je niet meer zo piepjong bent toch het uiterlijk bij de eerste ontmoeting essentieel is. Hoewel, is uitstraling een betere omschrijving?
De eerste keer, dat je elkaar aankijkt bij een date is uiterst belangrijk. Daar staat of valt alles mee. Mannen vallen vaak op een bevallige dame, vrouwen kijken meer dan mannen naar de kleding en uiterlijke verzorging.
Veel uiterlijke aspecten zijn vaak momentopnamen. Er zijn legio cartoons van vrouwen met krulspelden in het haar als ze wakker worden en van mannen met een buik welke bij geval als dienblad gebruikt kan worden. Niemand gaat op voorhand proberen te daten met zulke mensen. Daten is een zaak van vallen en opstaan. Wie vaker dan een of twee keer een afspraakje had dat geen vervolg kreeg moest zich zeker als zo’n gevalletje zich voor het eerst voordeed even herpakken, voordat hij of zij het opnieuw probeert. Een afzegging – een blauwtje valt niet lekker.
Sommige dates zijn echt niet leuk. Het is nog net geen gevecht. Ik herinner mij nog dat ik als jonge knaap een keer werd uitgenodigd bij een dame thuis. Zij zat nota bene achter een bureau en ik mocht op een stoel daarvoor plaats nemen. Misschien was ze bang dat ik in de aanval zou gaan?
Nu schiet mij de spreuk te binnen van Karel Doorman, Karel Doorman wordt vaak geëerd omdat hij in 1942 tijdens de Slag in de Javazee “Ik val aan, volg mij” zou hebben gezegd, wat erg dapper werd gevonden. Dit is echter niet geheel waarheidsgetrouw. Doorman gaf aan alle schepen het sein “Follow me” (“[to] All ships. Follow me”). Daarmee gaf hij aan dat ze niet de Exeter, maar het vlaggenschip De Ruyter moesten volgen. (bron Wikipedia)
Ik zal die kreet absoluut nooit slaken. Maar het kan geen kwaad er voor te zorgen, dat ik niet steeds in de zelfde valkuil loop, mocht ik ooit weer een date hebben… Andersom zet ik wel een valletje als ik een muis wil vangen, maar die strategie hanteer ik niet voor een date..
Hopelijk valt deze blog niet verkeerd en misschien valt hij in de smaak, en ik hoop dat niemand zich aangevallen voelt..