Wel of Geen Kinderen?
donderdag 16 oktober 2025
Als je als single op een datingsite gaat, moet je over een aantal dingen na gaan denken waar je op zich misschien niet zo bij stil had gestaan.
Dat bedoel ik dan met betrekking tot wat je zoekt in een potentiële partner. Wat vind je fijn, wat niet? Wat heb je nodig, wat niet?
Ik vond “wel of geen kinderen” altijd lastig dus ik liet het gewoon in het midden. Zelf heb ik wel 2 volwassen kinderen maar ik was niet zeker of het wat uit zou maken als iemand er geen had.
Nu denk ik daar de laatste tijd net iets anders over.
De reden dat ik het eerst niet wist, is dat ik een vriendin heb die een nieuwe partner kreeg zonder kinderen. Zij had zelf drie meiden. Dat ging gewoon goed, ze waren gek op elkaar en hij kreeg ook een band met de kinderen.
Nu echter, als ik profielen lees van mannen die geen kids hebben, dan zie ik toch dat die een heel ander soort levensstijl hebben.
Eentje met vooral heel veel uitgaan.
Dat trekt mij eerlijk gezegd niet aan. Ik hou er wel van zo eens weg te gaan, af en toe uit te gaan, maar ik hoef niet bij elk feestje, festival of kroegje te zijn.
Als ik dan terug denk aan hoe kinderen krijgen je leven verandert. Vader en moeder worden heeft een enorm impact. Natuurlijk kan dat bij iedereen anders zijn, maar je moet toch ineens volwassen worden want je bent 100% verantwoordelijk voor dat kleine wezentje wat ineens ook een plekje in je huis en leven heeft.
Mij heeft dat toch echt wel veranderd, en ook mijn leven. Gaan en staan waar en wanneer je wilt, is er ineens niet meer bij, want je moet voeden, luiers verschonen, de kleine moet slapen enzovoorts.
Zeker in het begin heb je gebroken nachten, dan heb je wel wat anders aan je hoofd dan tot diep in de nacht te gaan feesten of in de kroeg te hangen.
In plaats daarvan krijg je kinderfeestjes en Sinterklaasvieringen.
Maar het is meer dan alleen wat praktische dingen. Dat was het toch in ieder geval voor mij en ik zie hetzelfde ook bij mijn dochter en haar partner.
Het verandert je op dieper niveau. Je komt anders in je emoties te staan, ik denk dat je kunt zeggen dat die verdiepen.
Als ik denk aan hoe mijn schoonzoon straalde toen hij alleen maar wist dat hij papa zou gaan worden! Trots, vreugde, en liefde die er rijkelijk uitstroomde, op een andere manier dan ooit voorheen. En hetzelfde bij de geboorte van de kindjes.
Als ouder krijg je vanaf dat moment gewoon een heel ander soort leven. Je past eigenlijk alles aan en alles draait -zeker in de jongere jaren- om de kinderen.
En buiten die dingen gaat ook veel van je geld naar verzorging en welzijn van je kinderen en heb je in die zin minder geld te besteden aan je eigen dingen.
Dat kan inhouden dat je lange tijd veel minder uitstapjes, reizen en vakanties kunt hebben dan iemand die geen kinderen heeft.
Eenmaal vader of moeder word je ook nooit meer niet-vader of niet-moeder. Het is iets wat je je leven lang blijft. Daarmee blijft ook de zorg om en voor je kind, al zijn ze volwassen.
Zo had ik toen mijn dochter in Amerika woonde een paspoort in plaats van een ID-kaart. Puur zodat ik per direct naar Amerika kon vertrekken in geval er iets zou zijn met haar.
Ook wel eens meegemaakt met beide kids dat er iets ernstigs was en dan laat ik ter plekke alles uit handen vallen, stap in mijn auto, en ben ik in no time bij het betreffende kind.
Al die dingen, zorgen, verantwoordelijkheid, kosten, tijd en energie rondom je kind(eren) heb je niet als je er geen hebt.
Logisch dat je dan een heel ander leven hebt met ook finaal andere levenservaringen.
Ik vind zelf kinderen een enorme verrijking, maar als ik ze om een of andere reden niet had gehad, had ik dat op andere manier ingevuld.
Als ik dan nu qua daten en zoekvoorkeuren moet kiezen, neig ik toch naar “met uitwonende kinderen” in plaats van “geen voorkeur”.
Ik zeg niet dat het niet compatibel is, helemaal niet. Iemand kan ongelofelijk veel toevoegen en te bieden hebben juist door zijn/haar andere ervaringen in het leven.
Maar als “geen kinderen” inhoudt dat je non-stop festivals, feestjes, concerten, en kroegen moet aflopen, dan pas ik toch daarvoor.
Dat heeft voor mij niet genoeg “bite”. Is mij te oppervlakkig.
Er is niets mis mee als je daar gelukkig van wordt, het is gewoon niet voor mij.
Maar dan is er nog een andere kant die laatst iemand aanhaalde. Kinderen kunnen ook weer een belemmerende factor zijn. Ook als ze volwassen zijn. Als het niet klikt, zit je met verjaardagen, Kerst en dergelijke toch te kijken. En dat kan alsnog een negatieve invloed op je relatie hebben.
En eerlijk gezegd heb ik dat meegemaakt in mijn laatste relatie. Hij had één dochter waar hij heel hecht mee was. Vind ik geen punt, maar met het ontmoeten voelde ik intuïtief dat ze mij niet zo leuk vond.
En ja, dat had wel een invloed. Het heeft indirect een rol gespeeld dat onze relatie tot een einde kwam.
Daaraan denkend, neig ik weer om toch maar weer terug te gaan naar ‘geen voorkeur’. Want het is super jammer, en enorm pijnlijk, als iets stuk loopt terwijl je samen een enorm goede diepe klik hebt.
Decisions, decisions…
geplaatst door Roosje - 1163 keer gelezen
Vorige berichten
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e
Man Cave
Je kan toch ook gezellig naast mij zitten terwijl jij met je Excel dingest? Nee. Mijn brein kan één ding tegelijkertijd. Of ik aanbid je glorieuz