Snelle ontbranding of…
vrijdag 14 november 2025
Snelle ontbranding of…
Anderhalve week terug kwam ik weer in een versnelling van transformatie door meerdere factoren.
Gedurende de eerste hoogtij dagen van die periode kwam ik deze vraag tegen: Wat heb je liever, een acute vonk of een langzame(re) ontbranding?
Een aantal mensen antwoordden dat snelle ontbranding alleen maar lust is en dat ze liever het laatste hadden.
Dat zette me aan het denken, niet zeker of ik het daar wel mee eens was.
Dat vooral omdat een langzame ontbranding mij finaal niet aanspreekt. Klinkt mij als saai in de oren, niet als iets waar ik warm voor loop. Ergens hoef ik dan al niet meer.
Peinzend over de andere optie, snelle ontbranding, realiseerde ik me dat ik dat meermalen heb meegemaakt. En dat het helemaal niet perse lust is.
De meest intense ontmoeting waarbij de vlam in de pan sloeg, op het moment dat ik de voordeur voor hem open deed, was helemaal niet op lust gebaseerd.
Het was de meest diepe connectie en klik die ik ooit heb meegemaakt. En dat was wederzijds. Een diepe Zielsverbinding.
Het was de meest romantische ontmoeting die ik ooit heb ervaren.
De relatie heeft niet mogen duren, maar dat had niets van doen met het feit dat het zo snel ontbrandde.
En eerlijk gezegd was die acute verbinding er al vóór ontmoeten. Het ontstond ter plekke tijdens getypte uitwisseling op een datingsite, en toen we elkaar voor de eerste keer belden, elkaars stem hoorden, waren we beiden al ‘verkocht’.
Zo nadenkend over andere vorige relaties, of mannen waar ik wat voor heb gevoeld, kwam ik tot de slotsom dat het voor mij echt alleen lijkt te werken als er direct een diepe klik is.
Soms kan dat wel meer seksueel zijn, maar is dat dan perse kortdurend? Seks en intimiteit kan ook een enorme krachtige ‘lijm’ zijn in een relatie. Mits er meer is dan alleen dat uiteraard.
Grappig genoeg zie ik ook in mijn horoscoop terug hoe ik wat dit betreft in elkaar zit. Ergens wist ik dat allang, maar soms vallen de puzzelstukjes toch ineens beter in elkaar.
De Stier in mij wil veiligheid en vastigheid. Los geflodder is daarmee niets voor mij. Maar ik ben ook Paard (Chinese astrologie) en Paard wil vrij zijn, galopperen en genieten. En ja, dat heb ik ook. Binnen die stabiele basis die ik nodig heb, wil ik niet verstikt worden. Dan gaat het Paard in me wild bokken en steigeren!
En dan is er nog Venus, die staat voor liefde, erotiek, intimiteit, esthetica. De mijne staat in Ram, wat zich vertaalt naar iemand die snel in vuur en vlam staat.
Dat klopt precies bij mij! Wat meteen verklaart waarom bij mij met een langzame opbouw de temperatuur (steeds verder) onder 0. Ontbranding komt er dan niet. Wat wel gebeurt is dat ik interesse verlies.
Als alleen de Stier in mij ontvangt wat ie nodig heeft, is dat niet genoeg. Venus wil ook geprikkeld en gevoed worden.
Voor mij ging dat hele stuk -door andere factoren nog veel verder- waarna ik een nog helderder beeld kreeg van wat voor man bij mij past dan ik al had, en waarom.
Ik blijf het altijd geweldig vinden hoe astrologie inzicht en verheldering kan geven als je er een beetje induikt.
Het antwoord op de vraag of je liever een trage(re) ontbranding hebt of de vlam in de pan zal voor iedereen anders zijn, denk ik.
Ik schat dat het ook meespeelt hoeveel aspecten je mee laat spelen die eigenlijk op zich niets met je persoonlijkheid van doen hebben. Angst bijvoorbeeld door slechte ervaringen en daardoor meer op zeker willen spelen.
Ik kan me ook voorstellen dat leeftijd een rol speelt. Dat je op een bepaald moment meer gaat denken en voelen van, “beter iets dan niets!”
Dat zal heel persoonlijk zijn, ook of vanuit dat gedachtegoed kiezen je werkelijk gelukkig gaat maken of niet.
Zelf zit ik niet op die leeftijd en ik kan ook niet zeggen of ik ooit die gedachte zal gaan hebben. Zoals ik voel, is het “Ik blijft liever alleen dan genoegen nemen met iets waar ik niet echt gelukkig van wordt.”
Als ik dat had gewild, had ik net zo goed getrouwd kunnen blijven.
Mijn antwoord op de vraag is: snelle ontbranding, maar wél met substantie.
geplaatst door Roosje - 364 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.