Zo'n Liefdessymbooltje
zaterdag 13 december 2025
Ik vond de serie “Medium” altijd erg leuk. Op waarheid gebaseerd, over een vrouw die paranormaal begaafd was, haar werk en haar gezin.
Ooit was er een aflevering waarin ze ineens boven de hoofden van mensen een symbooltje zag. Toen kwam ze erachter dat ze hetzelfde symbooltje zag boven het hoofd van de perfecte partner van mensen. Of die daar nou al mee samen was of niet.
Dat is me altijd bij gebleven, want verdorie, wat zou het toch makkelijk zijn als je dat kon zien!
Oké, er zitten ook haken en ogen aan, maar die laat ik lekker even terzijde.
Vaak zijn we zo druk aan het zoeken naar die ene geweldige man of vrouw dat we kunnen vergeten te kijken of we zelf wel echt klaar voor een relatie.
En da’s natuurlijk wel een hele belangrijke!
Als je zo’n symbooltje zou kunnen zien en daarop zou varen, weet je dat alsnog niet.
Het zou beter zijn als het verlicht was als je er klaar voor bent, idem bij de partner, en geen lichtje als je nog niet zover bent.
Ik ga zelf in gedachten af en toe wel eens “kijken” hoe dat er bij mij bij staat. Ik doe dat dan door een ‘relatiebrug’ te visualiseren.
Dat is de brug die leidt naar “...en ze leefden nog lang en gelukkig!”
Is die brug heel of gebroken, is ie mooi, goed begaanbaar? Ziet ie er fijn uit en moedigt ie je aan om eroverheen te gaan of krijg je meer een gevoel van “laat maar zitten!”
Is het een hele lange brug of kun je jouw happily ever after aan de overkant al zien?
Dat zegt allemaal wat over in hoeverre je klaar bent voor een relatie, of niet.
Je kunt het nog leuker maken, al kan dat ook best spannend zijn:
Zet denkbeeldig je toekomstige partner eens op die brug!
Als zijn of haar ogen stralen van liefde voor jou, een glimlach op het gezicht, het verlangen bij je te zijn duidelijk voelbaar.
Krijg je dan ook een glimlach en blij gevoel of meer de neiging om je om te draaien en keihard weg te rennen?
Ik speel graag met zulke dingen. Het kan je zoveel vertellen, ook in hoeverre je echt klaar bent om in een relatie te zitten.
Het bijzondere is dat als je om een of andere reden niet echt zover bent, en je toch in bochten wringt om iemand te vinden, je dit ook terug ziet in het resultaat. Je krijgt dan misschien geen voet aan de grond of trekt alleen maar mensen aan waar je niets mee hebt of die andere intenties hebben dan een vaste relatie.
Je eigen energie doet zó veel!
Je kunt dat vaak in het verkeer ook al merken, of voor de aardigheid eens testen.
Als je niet bijzonder goed in je vel zit, je wat onzeker voelt, kunnen andere weggebruikers dat niet zien. Het zou dan ook niets uit moeten maken in het verkeer. Toch heb je dan vaak dat je afgesneden wordt, langs rechts ingehaald, een botte hork achter je die te kort op je rijdt enzovoorts.
Als je je krachtig voelt, gebeuren dat soort dingen niet of veel minder. Het is alsof mensen gewoon aanvoelen dat je niet sterk in je schoenen staat, alsof er een bord boven je auto zit met “kom me maar klieren!”
*** Dat uittesten in de drukke avondspits, geeft natuurlijk een vertekend beeld.
Er zijn allerlei manieren waarop je kunt weten of je wel of niet echt klaar bent voor een relatie.
De redenen die je ervoor hebt zeggen al veel. Niet goed alleen kunnen zijn, je eenzaam voelen, geen doel of droom (meer) in je leven hebben, onverwerkt verdriet hebben en hopen dat dat weg is als je iemand nieuws hebt.
Tal van dingen.
Ook niet echt van jezelf houden. Door middel van een spiertest kun je dat testen en de meesten scoren niet positief op de uitspraak “ik hou van mezelf”.
Maar als je niet van jezelf houdt, kan een ander ook niet van jou houden.
Wat zijn dan signalen die aangeven dat je wel klaar bent voor een relatie? Dat kan natuurlijk ook heel veel zijn.
Allereerst toch van jezelf houden. Voelen en weten dat je het waard bent. Niet alleen een relatie, maar alles. Overvloed, liefde, aandacht, geld, gezondheid, er goed uitzien.
Ook iets hebben in je leven waarvoor je je bed uit wil komen in de ochtend. Een droom, een doel, iets wat je vreugde en inspiratie geeft. Dat wat jouw leven inhoud en vervulling geeft.
Dankbaarheid kunnen voelen. En dan bedoel ik niet even dankbaar zijn om een extern iets zoals een cadeautje krijgen.
Ik bedoel dankbaarheid die je vanuit je hart zomaar kunt genereren, uit het niets. Dat intense gevoel waarbij je hart lijkt te zwellen van vreugde en liefde en dankbaarheid.
Als je dat kunt genereren, krijg je ook een heel andere uitstraling.
Ik denk dat je toch echt wel klaar bent voor een relatie als je diepe dankbaarheid kunt genereren, diepe liefde voor jezelf, alles en iedereen en het leven kunt ervaren. Ook de vreugde die daarmee vrij komt.
Het maakt je een blij mens, lichtvoetig, zacht & liefdevol, en laat je dansend door het leven gaan.
Of je die partner dan wel of niet hebt, maakt dan veel minder uit omdat je gelukkig bent.
Maar de kans dat je hem of haar vindt is dan wel groter. Iedereen is toch liever bij een blij en vrolijk mens dan bij iemand die negativiteit uitstraalt.
Blijft dat ik toch best zo'n symbooltje zou willen kunnen zien. Met verlichting.
geplaatst door Roosje - 551 keer gelezen
Vorige berichten
Open tuinen weekend
Afgelopen weekend kon ik in Heiloo een aantal mooie tuinen bezoeken die aan het open tuinenweekend van Groei en Bloei meededen. Op internet kon ik de adressen vinden en ook of de tuin op zaterdag of zondag open was. Mijn festivalmaatje heeft ook een grote tuin en wilde wel met me meegaan. Onze fietsen ingeladen in zijn bestelbus en met de uitgeprinte adressenlijst + overzichtskaart hoe er makkelijk te komen naar Heiloo. De auto in de schaduw neergezet en verder met de fiets op stap.
De trotse eigenaren gaven zelf een rondleiding door hun tuin om toelichting te geven over de prachtig aangelegde borders met bloeiende heesters en fleurige bloemperken. Ze wisten ook bijna alle namen van de soms zeldzame planten in hun tuin. Ik moest af en toe best lachen om de Nederlandse benaming van sommige planten. Ik had bijvoorbeeld nog nooit gehoord van de plant Schout bij Nacht en ook de plant Jan op de Preekstoel was mij volledig onbekend. De topper vonden we allebei een reusachtig grote tuin, bijna aan de rand van het Heiloo-er bos,
Deze tuin had geen schutting nodig, lag (bijna) direct bij het bos. Een aangrenzende, eveneens grote tuin, had alleen wat doorzichtig gaas als afscheiding ivm huisdieren. Een andere buur had helemaal geen afscheiding geplaatst, want dat was makkelijker omdat ze allebei dezelfde grasmaaier gebruikten. Er was nu wel tijdelijk een lint gespannen, want deze buren deden dit jaar niet mee aan Groei en Bloei. Je kon wel hun hele tuin overzien. Het geheel was net een park, met uitzicht aan alle kanten op de hoge bomen van het bos, schitterend gewoon !!
Overal in deze prachtige tuin stonden zitjes, waar je even mocht neerstrijken om volop van de tuin te genieten. De meeste bezoekers waren echtparen op leeftijd, of 2 vriendinnen, die ook deze route per fiets deden. Alleengaande heren heb ik niet gezien, misschien omdat het toen ook best wel warm was. Of is bij anderen in de tuin gaan kijken, hoe de mensen alles zo smaakvol hebben ingericht iets wat vooral vrouwen leuk vinden om te doen?
Aangezien ik in mijn eigen tuin altijd wel een struik zie die gesnoeid moet worden of bloemen die uitgebloeid zijn, die weggeknipt moeten worden, kan ik nooit zo lang stil zitten in mijn eigen tuin. Die behoefte is er niet in andermans tuin. Ik kon heerlijk blijven zitten en ik genoot met volle teugen van deze prachtige tuin. Heel rustgevend en beslist een uitje dat voor herhaling vatbaar is...
Mijn huis
Ik heb een mooi oud en groot huis, waar ik graag en (een beetje trots) binnenkom. Ik ken de geluiden, weet waar het licht mooi valt en waar je fijn zit. Ik kan me hier goed redden.
En dat is misschien wel precies het woord: redden.
Ik kook, ruim op, zet de vuilnis buiten en heb mijn leven aardig op orde. Geen zorgen, goede gezondheid, veel sociale contacten. Maar soms, vooral ’s avonds, als het huis stil wordt, ontbreekt er iets.
Ik mis een partner.
Niet zo zeer voor vakanties of feestdagen. Om ergens te gaan eten of drinken, naar een museum te gaan of een wandeling te maken. Dat zijn fijne dingen, zeker. Maar …..
Ik mis iemand, die er gewoon is. Die niet per se naast mij op de bank hoeft te zitten. Die misschien een film kijkt of in de keuken een kop thee maakt, terwijl ik achter de computer zit. Iemand van wie je de aanwezigheid voelt, zonder dat er gepraat hoeft te worden. Dat je allebei je eigen dingen doet, soms zelfs op grote afstand, maar gewoon weten en vooral voelen: wij horen bij elkaar, wij zijn er voor elkaar. Altijd de verbinding en de liefde voor elkaar voelen.
Mijn huis is mijn huis. Daar ben ik blij mee. Echt. Maar soms denk ik: het zou nog warmer zijn als iemand hier niet op bezoek kwam, maar thuiskwam.
En…. hoe ik ook gehecht ben aan mijn huis. Ik hoop dat duidelijk is, dat dat dus niet het belangrijkste in mijn leven is. Ik zou het graag ruilen voor een gezellig huisje vol liefde ergens op een dijk langs de rivier, naast het bos of bij het strand. Een leuk appartement in het centrum van de stad mag ook. Het maakt eigenlijk niet uit zolang er op zaterdag een ouderwetse papieren krant in de bus ligt en een kopje koffie van je geliefde op tafel staat en er vrede in je hart is.
Terug naar de eenvoud en de essentie van waar het in dit leven echt om gaat. Ergen thuiskomen.
Waar val ik op en wie valt op mij?
In een vorige blog heb ik de consequenties aangeroerd van een letterlijke val. Niemand vindt het fijn om ongewild een val te maken. Alleen parachutisten is het gegeven door een goede beveiliging een – lange – val te maken. Maar verder? Soms letten we niet op, en dan gaat het goed fout. Er is nog een andere valpartij: als een regering ten val wordt gebracht gaat dat veelal gepaard met geweld of doordat ze ernstige fouten heeft gemaakt en daardoor opstapt.
Er is ook een verschil tussen ergens over vallen en op iemand vallen. Bij het daten gaat het er om, dat iemand je eerst opvalt – opvallend vindt, dat je dan op die persoon valt omdat hij of zij je bevalt. Grappig dat het werkwoord vallen dus positief en negatief gebruikt wordt, al naar gelang de context waarin het geplaatst wordt.
Ik geloof dat het een enkele keer voorkomt, dat beide personen meteen op elkaar vallen. Vaker zal een van de twee zich erg aangetrokken voelen, terwijl de ander nog onzeker is over zijn of haar gevoelens. Als na enige tijd het samenzijn – de ontmoeting beiden bevalt kan het na verloop van een jaar zelfs leiden tot een bevalling…. Anderzijds kan een date ook gruwelijk tegenvallen.
Ik kan er niet omheen, het valt mij op dat ook als je niet meer zo piepjong bent toch het uiterlijk bij de eerste ontmoeting essentieel is. Hoewel, is uitstraling een betere omschrijving?
De eerste keer, dat je elkaar aankijkt bij een date is uiterst belangrijk. Daar staat of valt alles mee. Mannen vallen vaak op een bevallige dame, vrouwen kijken meer dan mannen naar de kleding en uiterlijke verzorging.
Veel uiterlijke aspecten zijn vaak momentopnamen. Er zijn legio cartoons van vrouwen met krulspelden in het haar als ze wakker worden en van mannen met een buik welke bij geval als dienblad gebruikt kan worden. Niemand gaat op voorhand proberen te daten met zulke mensen. Daten is een zaak van vallen en opstaan. Wie vaker dan een of twee keer een afspraakje had dat geen vervolg kreeg moest zich zeker als zo’n gevalletje zich voor het eerst voordeed even herpakken, voordat hij of zij het opnieuw probeert. Een afzegging – een blauwtje valt niet lekker.
Sommige dates zijn echt niet leuk. Het is nog net geen gevecht. Ik herinner mij nog dat ik als jonge knaap een keer werd uitgenodigd bij een dame thuis. Zij zat nota bene achter een bureau en ik mocht op een stoel daarvoor plaats nemen. Misschien was ze bang dat ik in de aanval zou gaan?
Nu schiet mij de spreuk te binnen van Karel Doorman, Karel Doorman wordt vaak geëerd omdat hij in 1942 tijdens de Slag in de Javazee “Ik val aan, volg mij” zou hebben gezegd, wat erg dapper werd gevonden. Dit is echter niet geheel waarheidsgetrouw. Doorman gaf aan alle schepen het sein “Follow me” (“[to] All ships. Follow me”). Daarmee gaf hij aan dat ze niet de Exeter, maar het vlaggenschip De Ruyter moesten volgen. (bron Wikipedia)
Ik zal die kreet absoluut nooit slaken. Maar het kan geen kwaad er voor te zorgen, dat ik niet steeds in de zelfde valkuil loop, mocht ik ooit weer een date hebben… Andersom zet ik wel een valletje als ik een muis wil vangen, maar die strategie hanteer ik niet voor een date..
Hopelijk valt deze blog niet verkeerd en misschien valt hij in de smaak, en ik hoop dat niemand zich aangevallen voelt..