Lichtvoetig
donderdag 8 januari 2026
Is het niet fantastisch hoe je je voelt als je verliefd bent?! Als je iemand hebt ontmoet waarmee het helemaal klikt en fijn is. En waar je die geweldige relatie mee krijgt waar je al die jaren van gedroomd hebt.
Alles voelt fijn, je bent blij, lichtvoetig.
Je straalt. Je straalt vreugde en geluk uit. Je ogen zijn anders, ze fonkelen, en zelfs je huid lijkt mooier te zijn.
Ook je houding is beter. Doordat je je gelukkig voelt en vol zelfvertrouwen bent. Het is toch ook heerlijk om verliefd te zijn, te houden van, en je ook gekoesterd en geliefd te weten en voelen.
Eigenlijk ben je een beetje als een kind, maar dan wel in een volwassen lichaam natuurlijk.
Je kijkt weer meer door ogen vol verwondering de wereld in.
Je bent gelukkig.
Het mooie is dat je je alleen ook zo kunt voelen. Vreemd genoeg doen we dat doorgaans niet.
We mopperen en klagen of kijken met een wat minder vrolijke blik naar het leven. Als dingen in de supermarkt weer duurder zijn geworden, als je door de stromende regen heen moet of als het koud is en je toch eruit moet om de hond uit te laten of de container aan straat te zetten (voor geval je geen hond hebt).
Alles heeft gewoon minder glans.
Toch eigenlijk apart dat we zo afhankelijk zijn van iets als een nieuwe liefde om ons zo geweldig te voelen?
En het jammere is dat als we met zo’n ‘doffere’ uitstraling op een meet & greet gaan, een eerste ontmoeting met iemand, je ook minder uit de verf komt.
Ook voor de ander is het minder inspirerend, al is de kans groot dat die met eenzelfde ‘doffere’ vibe tegenover je zit.
Zou het niet zoveel leuker zijn, en een veel grotere kans op succes geven, als we wel met die heerlijke vreugdevolle energie een nieuw iemand tegemoet gingen?
Weg met de mentale of letterlijke vragenlijstjes. Weg met twijfel en terughoudendheid van, “Als hij/zij maar niet dit of dat doet!” of misschien zelfs met frisse tegenzin naar een restaurant gaan waar je met de ander hebt afgesproken.
Evenmin met de gedachte dat je je nieuwe vaste partner gaat ontmoeten, want dan loop je op de zaken vooruit.
Het mooiste zou denk ik toch zijn om gewoon als de beste, maar beter nog de gelukkigste versie van jezelf op komt dagen.
Niet gemaakt of gespeeld, maar dat je dat echt bent.
Net als wat ik schreef in het begin. Vreugdevol, gelukkig, stralend, vol zelfvertrouwen.
En dat kan. Door in je dagelijkse leven ook zoveel mogelijk bezig te zijn met positieve dingen, dingen waar je blij van wordt en die je vreugde geven. Je kunt enorm veel sturen daarin.
Als je je afvraagt waar je je op een dag het meest op richt. Is dat dan positief en vervullend of niet?
Of is er veel gemopper, negatief denken, zelfspot enzovoorts? Zelfspot schrijven mensen ook nogal eens in profielteksten. Terwijl dat helemaal niet goed is. Het is eigenlijk een teken dat je niet van jezelf houdt.
Negatieve gedachten/innerlijke gesprekken over jezelf zijn ook niet handig.
Al dat soort dingen kun je bijsturen.
Het kan ook vragen dat je minder op socials hangt of het nieuws niet zo veel meer volgt. Dan word je ook minder overspoeld door onprettige en negatieve dingen die, laten we eerlijk zijn, niets aan je leven toevoegen.
Ook op een liefdevolle manier met jezelf omgaan, gezonde grenzen hebben. Dat horen we allemaal wel zo vaak, maar heb je ze wel? En draag je ze op een liefdevolle manier uit of met boosheid?
Geregeld fijne dingen doen voor jezelf is zo belangrijk! En dat kan zo simpel zijn als jezelf toestaan uit non-stop ‘doe modus’ te stappen en gewoon lekker op de bank te hangen met een lekker boek en een kop koffie of thee.
Dat is ‘ja’ zeggen tegen jezelf.
Er zijn nog tal van dingen die je kunt doen, of laten, waardoor je blijer en positiever in je vel komt te zitten.
Het is keuze die je maakt. Of niet.
Feit is dat als je je blij en gelukkig voelt, ondanks wat dan ook, het leven gewoon een hele stuk leuker wordt.
En oké, er zijn ook minder leuke dingen misschien waar je mee moet dealen. Ik vind het zelf bijvoorbeeld super vervelend om administratieve dingen te moeten doen. Echt een hekel aan.
Maar als ik het doe met een positieve kijk, is het toch altijd zo gebeurd en helemaal zoveel werk niet en ook niet zo erg.
Als je zo’n 80% van de dag met een blijere vibe zou kunnen leven, krijg je al enorm veel verschuiving.
Ik nodig je uit om eens meer plezier te hebben. Zet eens een leuk muziekje op en geniet ervan. Dans eens misschien, laat die heupen zwaaien. Zet je favo nummer op en blèr ongegeneerd mee.
Of koop een pot vingerverf en ga je handen & voeten printen op een vel papier. Trek een regenjas aan en ga door een regenbui wandelen, stamp in de plassen. Dat deed je als kind ook en je genoot daar van.
Doe eens gek!
Dan wordt alles leuker en lichter. Je wordt blijer en vrolijker. Je straalt heel anders uit, je trekt andere mensen aan. Je interacties worden fijner. Je moppert minder, bent niet zo kritisch, je neemt alles niet zo zwaar.
Ook online ga je andere mensen aantrekken.
Het kan echt een wereld van verschil maken.
En al vind je dan die ander niet à la minute, dan ben jij intussen toch intens gelukkig!
geplaatst door Roosje - 710 keer gelezen
Vorige berichten
Tegenpolen
Tegenpolen trekken elkaar aan wordt alom beweerd. Maar is dat wel altijd zo ? Het kan heel fijn zijn als je daar echt naar zoekt . Voorbeeld : als jij van nature onzeker bent en daar soms zenuwachtig en druk van wordt, kan een rustige partner die niet gauw in de stress schiet een rots in de branding zijn. Maar hoe zit het met dingen die heel erg belangrijk voor je zijn?
Ik kan me goed voorstellen dat een man of vrouw die helemaal opgaat in de verzorging en liefde van de eigen huisdieren, het liefst een partner vindt die daar ook affiniteit mee heeft. Hetzelfde geldt voor normen en waarden, hoe je omgaat met het milieu kan veel invloed hebben op een relatie. Maar ook binnenshuis is de manier van omgaan met elkaar belangrijk Zeker als je van liefdevolle seks,houdt, met veel intimiteit, zal je toch een monogame partner zoeken. Zo zijn er nog veel meer dingen te bedenken.
Maar om even terug te komen op die tegenpolen. Wat je eerst zo aantrekkelijk vond, kan op de lange duur ook tegen gaan staan. Als die rustige partner later zo introvert blijkt te zijn dat je het gevoel krijgt dat hij of zij in een eigen wereld leeft en jou daar eigenlijk niet zo bij nodig heeft, kan dat de relatie bergafwaarts doen gaan. Omgekeerd : de spontaniteit en gevoeligheid die je partner bij jou zo leuk vond in het begin, kan ook gaan irriteren, als de rust in huis daar teveel door verstoord wordt. Dat zijn toch dingen waar je vaak veel later pas achter komt.
Daarom vind ik het belangrijk dat je elkaar goed aanvult. Als hij handig is en graag klust, laat hem lekker zijn gang gaan. Als jij graag leest, of je favoriete serie op tv wilt zien, so be it ! Maar alles valt of staat door dingen niet te overdrijven. Het bekende gezegde ; hier vindt je wat en daar laat je wat, is volgens mij nog steeds van toepassing. Een goede communicatie is daarbij onontbeerlijk. We zijn nu eenmaal niet hetzelfde en de gulden middenweg werkt meestal toch het beste...
Een toekomst zonder zorgen
De gemiddelde leeftijd van de deelnemers aan deze site zal 70 jaar zijn, schat ik. Vanaf de kleuterschool kan ik me dingen nog goed herinneren. Daarvoor zijn het nog vage momentopnames die af en toe door mijn hoofd flitsen, maar zo’n 65 jaar aan concrete herinneringen is er wel verzameld.Herinneringen aan vreugde en verdriet, ontmoeting en afscheid, succes en falen, gezondheid en ziekte, trots en schaamte, hulp en bedrog, geluk en pech. Ieder van ons heeft hetzelfde in meer of mindere mate meegemaakt.
Soms is het bitterzoet. Wat waren er veel fijne dingen en wat is het jammer dat ze nooit meer terugkomen! Toch prijs ik me gelukkig dat het per saldo een enorme rijkdom in mijn hoofd heeft opgeleverd. Rijkdom, die niemand me meer kan afpakken.
Ik vraag me ook niet meer af of ik het beter of anders had kunnen doen. Ongetwijfeld, maar zou mijn leven dan wel zonder vallen en opstaan zijn verlopen? Natuurlijk niet. Terugkijken doe je op onze leeftijd waarschijnlijk vaker, dan een half leven geleden. Ik zelf -en dat gun ik iedereen- kan zo’n moment van bezinning steeds afsluiten met een gevoel van tevredenheid en dankbaarheid.
Maar meer nog dan dat: het geeft ook vertrouwen in de toekomst. Het leven is nog niet voorbij en waarom zou er niet nog een mooie reis in het verschiet liggen? Ongetwijfeld met hier en daar een spannende hobbel, maar veel minder dan tot nu toe. Met minder bewijsdrang, minder lawaai en minder strijd en daarentegen meer tevredenheid, rust en vrede wordt de weg een stuk eenvoudiger en vriendelijker.
Het is nog niet voorbij, in tegendeel.
Machiel van der Schoot
Buitenland
Mijn leraar Frans, lang geleden op de middelbare school, vertelde eens een verhaaltje over een gebeurtenis ergens in Frankrijk. Hij was bij een viskraam gekomen en had wel trek in een rolmops. Dat is een zure haring om een augurkje heen gerold, met een paar cocktailprikkers erdoorheen. Maar hij wist niet hoe je dat noemde in het Frans, dus hij begon het te omschrijven: hareng, rouler, cornichon, bâtonnet… De visboer begreep het : Ah! Un rollmops! Dat vond ik erg grappig. Daarbij kwam ook het ontzag van dorpsjongens voor iemand die over Frankrijk kon vertellen. Onze wereld was klein, zelf was ik toen nog nooit in het buitenland geweest. Afgezien dan van het schoolreisje naar Trier, dat zo rond die tijd moet hebben plaatsgevonden – nadat de traditionele Rome-reis ons, wegens de economische malaise van die jaren, door de neus was geboord.
Buitenlandse reizen waren in onze familie meestal beperkt tot de bedevaartsreis naar Lourdes. Wie zich die pelgimage kon permitteren kon rekenen op een verhoogde status, want blijkbaar werd er goed geboerd. Vol trots kwamen ze dan ook terug met flesjes gewijd Lourdeswater voor iedereen. Een eeuwenoude lokroep waar buitenland synoniem was van bedevaart. Iets anders had je er niet te zoeken. En die traditie is nog steeds levend, er is een neef die tot op de dag van vandaag Lourdes-reizen organiseert.
Mijn ouders hoorden niet bij de uitverkorenen, zij zagen Lourdes alleen op de stereofoto’s uit de souvenirshop. Maar gelukkig hadden wij in Roermond, de stad die tegenwoordig vooral bekend is van de Designer Outlet, onze eigen Maria-bedevaart. Dat is de Kapel-in-’t-Zand, ook met een legende en bijpassend mirakel, iets met een beeldje in een put. Water uit die put is dus ook gewijd en werkzaam tegen kwalen en ongelukkige toestanden. Minder heilig natuurlijk dan het water uit Lourdes, dus we hoefden er niet mee aan te komen bij familie. Maar als die familie bij ons op visite kwam, dan namen ze vaak toch wel een flesje mee… voor de zekerheid.
De Kapel-in-’t-Zand (de naam is bedrieglijk, het is een forse neogotische kerk van de 19e eeuw) heeft ook, net als Lourdes en andere bedevaartsoorden, wanden vol devotietegeltjes. Daarop uiten mensen hun dankbaarheid jegens Maria, wegens verleende gunsten, of ze vragen Maria om voor hen te bidden in moeilijke tijden, of om genezing van een ziekte. Om een link te leggen, bidden om een lieve man/vrouw te vinden, of dankbaarheid voor een geslaagde verbintenis hoort ook tot de mogelijkheden.
Daarvoor is het nu dan wel te laat, dacht ik, want elke centimeter is bedekt. Maar op de site (laatst bijgewerkt 2024) lees ik tot mijn verbazing, dat er ruimte voor nieuwe tegeltjes is gecreëerd. Tegen een bijdrage van honderd euro per tegel kunnen we voor iedere wens de hulp van Maria inroepen. Overigens mag bidden natuurlijk altijd, dus mocht de de lezer(es) na een bezoek aan de Designer Outlet nog een paar uurtjes te besteden hebben, dan is een bezoekje aan de Kapel in ‘t Zand zeker aan te bevelen. Het is een wonderlijke plek, echt.
Wat Lourdes betreft, ik ben daar vele jaren later nog wel eens langs gekomen, meermaals zelfs, op de route naar de Pyreneeën. Ik kan persoonlijk geen deel uitmaken van die wereld en ik werp een cynische blik werp op de bedevaartsindustrie met gewijd water plastic jerrycans als dieptepunt. Maar tegelijk heeft het ook iets ontzagwekkends, die mensenmassa die daar uit de hele wereld samenkomt, verenigd in een gezamenlijk verhaal. Dat is wonderbaarlijk.