terug

Zich op glad ijs begeven

maandag 23 februari 2026

In de huidige winterperiode van december 2025 tot heden zijn de liefhebbers van wintersport als schaatsen op natuurijs nog maar weinig aan hun trekken gekomen. Een paar keer was vooral in het noorden van Nederland een paar dagen gelegenheid om hun sport uit te oefenen. De Elfstedentocht is zo onderhand een evenement, dat jongeren enkel nog uit geschiedenisboekjes kennen. Elk nadeel hep zijn voordeel, er is minder overlast door gladheid op de weg en minder ouderen belanden met botbreuken bij de Eerste Hulp.

Gladheid kan ook in figuurlijk opzicht een risicofactor inhouden. Volgens AI betekent zich op glad ijs begeven dat je je in een hachelijke, onzekere situatie begeeft, vaak door te praten of te handelen over zaken waar je te weinig kennis van hebt. Het houdt in dat je een risico neemt en figuurlijk onderuit kunt gaan, vergelijkbaar met uitglijden op echt glad ijs.

Wie single is moet over minder of meer belangrijke beslissingen zelf de knoop doorhakken. Als je dan waar er in heel korte tijd iets beslist moet worden niet met iemand kunt overleggen is het heel goed mogelijk, dat je ergens in stapt, waar je later spijt van hebt.
Trouwens, goede adviseurs zijn dun gezaaid. Soms speelt eigen belang een rol.

IJs heeft nog een gevaarlijk kantje. Ook al ben je een geoefend schaatser, toch kan er door een barst in de ijslaag iets mis gaan. Door het enthousiasme, waarmee je bezig bent, doordat je gefocust bent op het doel bestaat het gevaar op een uitglijer. Dat risico is bijna niet uit te sluiten. Hoewel, in de politiek zie ik dat sommige wereldleiders als het ware grossieren in uitglijers.

Die missers bestaan uit dingen, die je doet, of dingen die je zegt of schrijft. In mijn schrijversleven heb ik ook regelmatig geblunderd. Vaak speelt dan onachtzaamheid, gehaast zijn een rol. Het grote verschil tussen iets wat je zegt en wat je typt op een computer / smartphone / laptop ligt in de mogelijkheid tot corrigeren. Als gesproken woorden verkeerd geland zijn is het lastiger ze te corrigeren dan wanneer je de tekst voor je ziet en het getypte nog niet met iemand gedeeld hebt.

Een schrijver van een boek, een journalist en een blogger ontkomen er niet aan, dat ze zich op glad ijs begeven, tenzij hun schrijfsels over koetjes en kalfjes gaan, over onderwerpen, waar niemand zich aan zal storen. Sommige scribenten worden vrij constant met een vergrootglas bekeken. Omdat ze hun nek durven uit te steken en onderwerpen aanroeren, waarover veel meningen bestaan. Ook in gesprekken tijdens verjaardagen zijn er zaken, die angstvallig gemeden worden. Wanneer er een zwart schaap in de familie is zullen de gasten zich wel drie keer bedenken, voordat dit dier ter sprake wordt gebracht.

Wederom de vraag: Is die opstelling wel juist? Als iemand alleen schrijft over “lieve” dingen of op verjaardagen de vakanties te berde brengt in plaats van het chronisch psychisch ziekzijn van een lid van de familie, wordt de waarheid dan verborgen? Ik heb zelf zo’n situatie in het verleden bij mijn schoonouders meegemaakt, en ik weet hoe het is om heel goed te selecteren bij de gespreksonderwerpen. Anders zou ik mij echt op glad ijs begeven…

In welke fase van een nieuw contact, na een date, durven we de diepte in te gaan, niet alleen leuke dingen te doen en over “veilige” onderwerpen te praten? Of worden die zaken angstvallig vermeden, misschien omdat we bang zijn dat onze relatie in spé er door geschaad wordt? Of schamen we ons voor deze onderwerpen?

geplaatst door Aktivo1 - 713 keer gelezen