Een nieuw boek om te lezen
donderdag 22 oktober 2026
Ik heb als lagere schoolkind veel profijt gehad van ons gezinsabonnement van de bibliotheek. 2 x in de week kon ik daar 3 boeken ophalen om te lezen, wat ik regelmatig deed. Thuis ging ik een boek dan achter elkaar uitlezen. Ik heb er een goed taalgevoel aan overgehouden, waar ik op de middelbare school veel profijt van heb gehad, We moesten boeken lezen van beroemde schrijvers en die op een lijst zetten voor ons eindexamen. In die tijd was er geen internet, dus je moest al die boeken echt lezen om er een goed uittreksel van te kunnen maken. ik was dan ook niet bang dat ik zou zakken, want ik heb al die boeken echt helemaal gelezen.
Na mijn scheiding heb ik veel psychologische boeken gelezen van beroemde psychologen, want ik bleef met veel vragen zitten waarop (waarom) een relatie nou stuk liep. Ik ontdekte al gauw dat daar geen algemene regels voor waren. Het hing vooral af van de wisselwerking tussen beide partners, zoals verwachtingen die niet uitkwamen, het gevoel niet begrepen te worden. Het tijdsbeeld bepaalde toen veel meer de rolverdeling tussen man en vrouw binnen een huwelijk. Die rolverdeling is nu gelukkig veel losser dan in de zeventiger, tachtiger jaren van de vorige eeuw.
Ik ben nooit een fan geweest van oorlogsboeken. Een spannend detective-verhaal kan me wel boeien en ook een echt gebeurd boeiend levensverhaal. Tegenwoordig kan ik erg genieten van een grappig geschreven boek. Hoogste tijd om mijn boekenkast eens na te lopen welk boek er wel weg kon. Ik stuitte op een dikke pil van John Irving, met de titel : bidden wij voor Owen Meany. Aangezien het free library kastje pal naast de Hervormde kerk staat, zou dat boek niet misstaan in dat kastje. Ik opende het kastje en deed dat boek, wat minstens 25 jaar oud was, er snel in.
Vervolgens stuitte ik op een boek van Özcan Akyol met de korte titel EUS. Ik vond de tv-programma's die hij presenteerde zoals : sterren op het doek en pas geleden "de Meestergids" altijd erg leuk, dus ik pakte zijn boek eruit. Ik sloeg het lukraak open en las deze passage. "De angst dat anderen zouden ontdekken wat voor zootje het bij ons was, wilde ik verborgen houden. Selma, mijn vriendin, wist niks van mijn thuissituatie. Dat wilde ik graag zo houden". Daarna kwam deze ontboezeming : wij hielden ons thuis niet aan de strenge voorschriften van de Koran.
"We vraten als dijkers, wat we maar konden vinden. Niks geen halal dieet. Vader was het ergste, hij deed zich sinds kort iedere middag tegoed bij de Snack-automatiek. Het bikken van gehaktballen werd een vast ritueel. Dat kwam door de prijs van die dingen : een eurootje. Als er een imam op tv verscheen schold vader hem uit, soms smeet hij een leeg bierblikje naar het scherm". Wat een heerlijk boek, dacht ik. Eus kwam er rond voor uit dat moslims zich ook niet alles aantrekken van al die leefvoorschriften. Ik deed het boek in mijn tas en liep naar huis. Op een regenachtige herfstdag dag ga ik lekker dit leuke boek lezen. Ik verheug me er nu al op...
geplaatst door sixty - 13 keer gelezen
Vorige berichten
Hoeveel ik zie?
Over de (nutteloze) vraag “hoeveel ziet u nog”?
Geheid dat binnen 5 minuten ik De Vraag krijg in een nieuwe omgeving.
Een stel met een liedje 2
Dit is een datingsite, een bijzondere datingsite. Dit is voor zover ik weet de enige datingsite waar het een fluitje van een cent kan zijn om een s
Schoon schip maken
Ik werd een week geleden bepaald door een tekst op een vuilniswagen: Opgeruimd staat netjes. Op een andere wagen van Spaarnelanden(het vuilophaalbe