terug

Hoe gek ben je, deel twee

zaterdag 25 januari 2020

Droom: Ik loop over een zandweg vol ronde keien, voel achter mij de warmte van twee mensen. Ze splitsen zich op en lopen me links en rechts voorbij. Het zijn oude, oude mensen, een vrouw en een man. Ooit was het de oude mens die mij triggerde om het datingpad te gaan bewandelen: Een oude vrouw en een oude man, stralend hand in hand.

Laat ik, met opnieuw een Lonely Valentine in mijn agenda, maar weer eens schrijven dat dit een datingsite is. Dat dit een soort club is voor mensen die elkaar niet kennen, mensen die de club verlaten zodra ze wel iemand hebben leren kennen. Meer specifiek, de opzet van deze club is: Je wordt als alleenstaande lid en je vertrekt als de levensgezel van een ander lid. De clubregels zijn helder; vreemdgangers en andere spelbedervers worden dan ook openlijk aan de schandpaal genageld. Hoewel. Er blijkt in deze herberg wel degelijk plaats voor hen te zijn - al heb ik geen flauw idee wat daarbij het criterium is. Waarschijnlijk weet George Orwell het wel. Hij schreef immers in zijn boek ´Animal farm´ dat alle dieren gelijk zijn, maar sommige meer gelijk zijn dan andere. Ach, hoe ook om te gaan met lange, eenzame avonden zonder overspelig te zijn, worden, schijnen, lijken, blijken. Dit gaat nergens over. Behalve misschien over de liefde en het verlangen naar liefde, over liefde en warmte, over liefde en onmacht, over de belofte van liefde, en over de wijze waarop de oudere mens die belofte inlost. Dit is immers een datingsite.

Al met al heeft de zonnewende de atmosfeer buiten beslist goed gedaan. De mahonia´s langs mijn tuinmuurtje bloeien, in de lindebomen voor m´n flat vieren parkieten hun luidruchtige feesten en in de plaatselijke vogelkooi spreiden de mannetjes triomferend hun vleugels. Binnen strijden twee stalen vitrage om mijn uitverkiezing: het sfeervolle grof geweven linnen en de uitbundige polyester bolletjes. Voor de linnen vitrage valt heel veel te zeggen. Geringe milieubelasting, huiselijk, veilig want passend bij én de gebloemde kussenhoezen én de overgordijnen én de veelkleurige wollen loper op m´n planken vloer. Voor de bolletjes heb ik geen enkel argument. Ze maken me blij. Nieuw polyester maakt me blij, voor nieuw linnen heb ik argumenten nodig. Is het trouwens niet de hoogste tijd om mijn ecologische voetafdruk te verkleinen? Héb ik eigenlijk wel goede voornemens voor dit nieuwe jaar? Jawel, ik had mij voorgenomen om meer problemen te veroorzaken - wat tot nu toe slechts heeft geresulteerd in een bezorgd "Wil je nog wel met mij op stap?" Jawel, mits jij je voortaan kunt onthouden van mansplaining. Dat zie ik helemaal verkeerd? Prima, dan wil ik niet meer met je op stap.

In de Valentijnspecial van The School of Life staat trouwens nog meer gezelligs over de liefde. Vooruit, voor wie het aankan:
1. Je geliefde zal je nooit helemaal begrijpen.
2. Je kunt wat leren van de ander.
3. Jullie passen niet bij elkaar.
4. Ook jij bent gek.
Gek genoeg lijken deze vier regels mij zinvoller dan welk liefdes-zelfhulp-boek dan ook. Niet voor niks draagt mijn allereerste blog hier de titel 'Hoe gek ben je?'

Hoe gek ben je? Het is de enige interview-vraag die ik wel zal beantwoorden.

geplaatst door RodeJas - 4146 keer gelezen