Vriendschap
zondag 14 juni 2020
Vriendschap
Soms gebeuren er onverwachte, verrassende dingen in het leven. De telefoon ging beneden, had het geluid in de verte nauwelijks waargenomen door de muziek die ik aan het beluisteren was. Ik rende de trap af, om nog maar op tijd te zijn om op te nemen, waarom die haast, ik weet het niet. Ik nam op en was… ja, verschillende emoties gingen door mij heen, blij, verrast, maar vooral nieuwsgierig…’hoe gaat het met jou?’ De stem die ik uit duizenden zou herkennen, verheugd die stem van een vriend uit mijn jonge jaren, zomaar onverwacht te horen. Jaren werden weggevaagd en het voelde als vanouds, of die vriendschap nooit ver weg was geweest. Gedurende mijn hele leven denk ik dikwijls aan vriendschappen die eens een onderdeel van mijn leven vormden. Ze zijn nooit weg uit het systeem, die herinneringen aan vroeger, aan eens. Soms kwam en komt de gedachte dan bij mij op, hoe zou het toch met hen gaan, de vriendschappen die een belangrijke rol in mijn leven hebben gespeeld. Maar iedere keer gaat dat moment weer voorbij, zonder actie te ondernemen. Bijzondere vriendschappen blijven nog het meest hangen. Datums van verjaardagen en datums van overlijden van enkele vriendinnen. Mijn eerste vriend, de relatie verbroken na een jaar verloofd te zijn geweest. Toen deed je dat nog officieel, met elkaar verloven, met daaraan vast een feestje waarbij je cadeaus kreeg voor de uitzet. Hoe zou het met hem gaan?
Het is inherent aan het leven, dat vriendschappen vervagen. Ieder gaat zijn eigen weegs, vertrekken uit de omgeving waar eerder spontane ontmoetingen nog denkbaar waren.
Alweer een paar maanden geleden kwam ik via Facebook in contact met de zus van mijn beste vriendin, die helaas is overleden. We hebben elkaar telefonisch gesproken Het was een fijn gesprek, we pakten de draad van jaren her eenvoudig weer op. Leuk dat contact weer te hebben, al is de afstand honderden kilometers van elkaar verwijderd.
Deze bijzondere tijd door het virus covis-19, o.a. vanwege een lege agenda heb ik meer tijd om mijn gedachten te laten dwalen in herinneringen. En herinneringen heb ik gezien mijn leeftijd in overvloed. Soms zijn vriendschappen voor het leven, sluimerend verstopt, niet fysiek aanwezig, maar nooit verdwenen.
“Goede vrienden zijn lastig te vinden, moeilijk te verlaten en onmogelijk te vergeten.”
Vriendschap
Ver weg en toch dichtbij
Een stem van lang geleden
onveranderd en vertrouwd
brengt die nabijheid terug in het heden
van eens wat samen werd gesjouwd.
Ver weg en toch dichtbij,
herinneringen van jaren voorbij,
gevoelens verstopt, maar bewaard,
uit de diepte opnieuw aan de oppervlakte geraakt.
Een vriendschap welke nooit is verjaard.
Ver weg en toch dichtbij.
Levenswandelingen die ons scheidden.
Elkaar uit het oog verloren,
een vriendschapsband, die niet is te doorsnijden.
Afstand kan genegenheid niet verstoren.
Ver weg en toch dichtbij.
Het verleden weer terug in het heden
in dat onverwachte telefoongesprek.
Vertrouwd, of jaren niet voorbij waren gegleden,
een hervonden vriendschap voor een nieuw vertrek.
Liefs,
Monique
geplaatst door monique3 - 4029 keer gelezen
Vorige berichten
Het leven van een single
Heb ik het dan eindelijk geaccepteerd? Omarm ik mijn leven als alleenstaande? Die tweede vraag is wel een brug te ver… Alhoewel er beslist v
Met een beetje hulp van vrienden kom je een eind
Iedereen heeft wel iets waar hij of zij handig in is of waar hij of zij geen kaas gegeten heeft. Ouderen hebben vaak de extra handicap, dat zij bep
Een handreiking... Is leeftijd een getal?
Een handreiking
Is leeftijd alleen maar een getal?
Een oudere mevrouw stapte uit de trein. Voor haar stapte de jongeman uit waarmee ze in de