terug

Nieuwe engeltjes

zondag 20 december 2020

Wat te doen op deze kortste zondag van het jaar, nu het wandelrondje Stompwijk is afgelast en het ommetje Cronesteyn al gelopen is? Klokken hoe lang de wasmachine doet over de laatste minuut? Alsnog de piek op de kerstboom zetten? De kerstboom alvast aftuigen? Nieuwe kerstboom-engeltjes knutselen ter vervanging van de oude engeltjes? Ik schat hun leeftijd op bijna dertig jaar; hun witte kanten jurkjes zijn grauw en verfrommeld en hun gouden haren zitten los. Maar ja, destijds samen met dochterlief geknutseld dus ze hebben een ziel, deze engeltjes. Eentje staat, feeëriek verlicht, op m´n Facebookpagina: ´Oud engeltje in nieuwe boom.´ De advertenties eromheen prijzen wandelschoenen aan - wat ik als ongepast ervaar. Ik moet webshops met esoterische schaapjes bezoeken, heel veel webshops met esoterische schaapjes, en alle cookies accepteren, zodat mijn Facebook-kerstengeltje gezelschap zal krijgen van esoterische schaapjes.

Ah, wat zie ik daar op datzelfde Facebook? Gratis teensokken! Die wil ik, teensokken dragen is nieuw voor me en nieuwe ervaringen houden me jong. Gratis bij aankoop van een paar schoenen, dat is nou weer jammer. Ik heb namelijk geen schoenen nodig, nee, echt niet. Zojuist heb ik anderhalf uur van mijn leven besteed aan het schoonborstelen, nog schoner wrijven, waterdicht deppen en op eventuele slijtage controleren van alle schoenen die ik de afgelopen week heb gedragen. Zes paar schoenen, waarvan één paar in twijfelachtige conditie bleek te verkeren. Genoeg, toch? Teveel zelfs? Mijn excuus is de slechte conditie van mijn voeten: mijn voeten hebben afwisseling nodig. Van stevige wandelschoenen via lichte trailrunners naar minimale barefoot schoenen en weer terug. M´n date ontmoette ik al lopend op trailrunners - wat misschien niet heeft geholpen. Gelukkig had hij een nieuwe winterjas nodig, zodat onze afspraak een mooie inkleuring kreeg.
Ik kan ook nieuwjaarskaarten gaan tekenen, inkleuren en posten, dit alles in één vloeiende, ononderbroken beweging want ik heb immers tijd in overvloed. Kan ik tegelijk mijn potloden slijpen met m´n nieuwe puntenslijper, gekregen van de goede Sint. Een linkshandige puntenslijper nog wel, wat na een heel leven van opletten welke kant ik op moet draaien even opletten is. Hoe slijpt een rechtshandige met een rechtshandige puntenslijper? Hoe slijpt een linkshandige met een rechtshandige puntenslijper? Hoe slijpt dus een linkshandige met een linkshandige puntenslijper? Onhandig. Zover ben ik al. Heb je wel eens gemerkt hoe rechtshandig deze wereld is? In praktische zin, bedoel ik. Die uitleg over het links- en rechtshandig denken in de tantra leer heb ik nooit meer terug kunnen vinden. Schroefdraad, borduurgaren, platenspeler, messen, scharen, naaimachine, gitaar, tekenmachine, alles is afgestemd op de rechtshandige gebruiker. Alleen op de blokfluit was ik in het voordeel. En met het macrameeën. Blokfluit-talent én macrame-talent, hoe beroemd had ik kunnen worden?
Ik kan vandaag ´The twelve days of Christmas´ helemaal uit mijn hoofd leren zingen, van dag één tot en met dag twaalf en weer terug - en dan eindelijk uitrekenen (op een papiertje) hoeveel gouden ringen die ´true love´ heeft gegeven. Ik kan opzoeken welke vrouw ook weer heeft geschreven dat een vrouw trouwt om aan haar seksegenoten te ontsnappen. Het is al even geleden, want trouwen deed zij toen nog als vanzelfsprekend met een man. Ik zou een formule kunnen ontwikkelen waarmee pikordefanates kunnen uitrekenen of een reactie op T2S een inhoudelijke reactie is - of uitsluitend bedoeld om hogerop te komen dan wel iemand anders een treetje lager te zetten. Maar wat ik eigenlijk, het liefst vandaag nog, weten wil is: Hoeveel dagen hebben mezen nodig om een nieuwe voederplek te vinden? Oftewel: na hoeveel dagen zal ik mijn eveneens van de goede Sint gekregen mezen voederbol maar ergens anders ophangen? Of beschaamd teruggeven wegens verkeerde verwachtingen?

geplaatst door RodeJas - 2813 keer gelezen