terug

Afgetogen

zaterdag 2 december 2023

Hebt u de kerstboom al opgetogen, vroeg een cursist me gisteren.
Dat is zo'n moment, een van de vele, dat je als docent een dubbel gevoel oplevert. Aan de ene kant wil je iemand complimenteren en dat doe je ook uitgebreid, ik spreek maar even namens ons, maar aan de andere kant is een correctie op zijn plaats.
Er zijn collega-bloggers die nu zonder aarzeling de overstap zouden maken naar het daten, de liefde in het bijzonder: het is net als met daten, ik vind je leuk maar ...
Ik beheers me nog even, ik houd het vooralsnog bij de taal. Dus: wat goed van je - let wel: zo iemand heeft helemaal zelf bedacht dat optuigen vast onregelmatig is en in de vervoeging een o krijgt, zoals andere werkwoorden met een ui in de infinitief - maar ...
Het lijkt wel daten: je wilt jezelf zo graag verklaren, begrepen worden, uitleggen hoe het écht zit, maar het heeft geen zin! En dat weet je! Maar kun je je beheersen? Dat is de vraag! Kun je het opbrengen om het bij jezelf te houden en iemand niet vlak voor het weekend lastig te gaan vallen met het verschil tussen tijgen en tuigen - stuur me vooral een pb als je het wilt weten - en om iemand in zijn waarde te laten? Het lijkt wel daten.
Het was nog geen weekend. Is optuigen een scheidbaar werkwoord docent, luidde de vervolgvraag. Ik had twee lessen eerder uitgelegd hoe belangrijk het prefix is bij de scheidbare werkwoorden, dat optuigen dus iets heel anders betekent dan aftuigen. Het een leidt immers onherroepelijk tot het ander. Ik kon me beheersen. Het is net daten.
Intussen heb ik besloten om tijdens de oudejaarsnacht binnen te blijven; dan word ik tenminste niet afgetogen; in zo'n buurt woon ik. Wat me, tot besluit, doet denken aan dat taalspelletje, waarbij je door één letter te veranderen een ander woord krijgt. Het is net daten.

geplaatst door PlanB - 1472 keer gelezen