Blogs

Het valt niet altijd mee om overal zonder al te veel moeite je weg te vinden. Gelukkig staan op straat en zeker op hoofdwegen borden, die vertellen waar een bepaalde stad, een bezienswaardigheid, een officiële instantie of een belangrijk gebouw is, soms met vermelding van de afstand, in een voetgangersgebied zag ik bordjes voor toeristen met de loopafstand in minuten, dat is natuurlijk heel betrekkelijk. Niet iedereen loopt even snel.

Het is zo oud als de weg naar Rome : je relatie beschermen tegen dreiging van buitenaf door de concurrentie goed in de gaten te houden. Niks mis mee. Maar hoe zit het dan met een verbroken relatie en warme belangstelling voor jouw ex -man of ex- vrouw? Dat kan ook pijnlijk zijn.

Soms draai je tijdens een date ineens 180 graden om. Dit is mij regelmatig overkomen. Ben ik dan zo naïef? Schat ik mijn date dan zó verkeerd in? vraag ik mezelf nog wel eens af.

Ik ga graag een middag of een avond ergens naar toe om te dansen. Lang geleden hebben de dansscholen een slogan gemaakt om het dansen aan te moedigen: “Dansen is plezier voor twee!” In die paar woorden zit meer diepte verborgen dan je op het eerste gezicht zou zeggen.
Je kunt als stel een gelegenheid bezoeken, waar de beentjes van de vloer gaan. Dan hopen jij en je partner een gezellige paar uur met elkaar te hebben.

Mensen in mijn kringetje van bekenden zijn wel vaker nieuwsgierig naar mijn dating ervaringen, ik heb het daar al eens over gehad in verband met gespreksstof op feestjes. Maar het kan ook serieuzer.

Regelmatig check ik iets op Wikipedia. Er worden niet alleen dingen uitgelegd die ik graag zou willen weten, maar er staan vaak ook veelgestelde vragen onder, over het door mij opgezochte onderwerp. Zo las ik van de week op T2S een opmerking over het oerinstinct van mannen wat betreft veel praten over seks. Dat het een oerinstinct zou zijn, had ik mijn twijfels over. Wat is nou echt een oerinstinct?

Een droom: Gestommel rond het tentje waarin ik lig. Het is mijn trouwe Moonshadow - al hangt er zo'n grauwe paardendeken waar eerst die onhandig schuine rits-toegang zat. De deken hangt scheef. Veiligheidsspelden kopen, andere kampeerplek regelen, registreren mijn hersenen. Mijn handen duwen tegen de bobbels in de zijwand van het tentje. Achterwerken. Zitvlakken. Konten. Ze schuiven een stukje op. De bobbel op het matje naast me beweegt zich niet. Ik hoop dat daar mijn rugzak ligt.