Blogs

Er is iets dat mij zorgen baart. Behoorlijk wat zorgen. Mijn levenshouding profiel op deze site vertoont bij ´zorgeloos´ een diepe knik, terwijl iedereen daar juist een bult heeft. Werkelijk iedereen. Zal ik de vragen opnieuw invullen en daarbij een beetje manipuleren? Om erbij te horen? Nou ja.

Een houten bordje met de tekst : liever moe dan lui, hing (samen met andere tekstbordjes) aan een paal gespijkerd in een heemtuin in Hoofddorp. Meteen werd de betekenis van deze tekst me duidelijk, want er waren veel vrijwilligers aan het werk in die tuin.

Laatst typeerde iemand mij als een Saai huismus, ben ik dan saai? nee echt niet. Waarschijnlijk vraag je je afvragen waarom die ander dacht mij een huismus te kunnen noemen, want ik ben zeker niet een grijze muis of een saai huismusje.

Ik vind het heel leuk om af en toe lekker uit te gaan, b.v. uit eten of lekker dansen of naar het theater of een mooi concert, echter ik ben geen festivalganger of iemand die elk weekend pas tegen een uur of 4 in de ochtend thuis komt.

waar zou je willen wonen? de ene persoon woont graag midden in de stad tussen alle drukte in, echter ik zou letterlijk gek worden als ik midden in een stad zou moeten wonen, de stad is leuk om te winkelen en uit te gaan maar dan wil ik graag weer terug naar een wat rustiger plekje.

Op dit moment woon ik in Amstelveen, ook wel de voorstad van Amsterdam genoemd, vlak bij de A9 die dag en nacht hoorbaar is. Elk weekend stap ik in mijn auto en ga ik naar Bennekom, zodra ik daar aankom en uitstap valt de rust en stilte over mij heen alsof er een liefdevolle arm om je heen word geslagen. ik zit heerlijk midden in de bossen. Het is hier zo mooi, de vogeltjes die je hoort fluiten geen geluid van langs razend verkeer enz. Als ik hier door de bossen heen wandel en fiets door de schepping van God, voel ik zijn aanwezigheid en liefde zo sterk.

Mijn ultieme droom zou zijn om een huisje midden in het bos te kopen en daar samen met een leuke lieve man heel oud te mogen worden, hier in Nederland of wellicht ergens buiten Nederland.

Grijze huismuis of saai huismusje, nee dat ben ik echt niet, maar ik ben ook geen kroegtijger of een festivalganger. Geef mij maar dat huisje op die mooie rustige plek, dan zoek ik de drukte wel op als ik of we daar zin in hebben.

Loslaten of toelaten?

Hij ontwaakt in een leeg bed. Ze heeft het al verlaten. Ze is onrustig, is eerder wakker dan hij en verlaat dan de kamer. Het geeft niet, als zij zich zo voelt laat hij dit toe. Hij soest nog wat verder, er is geen haast om op te staan. Het is nog vroeg, de dag is nog lang. Hij mijmert over deze nog prille ontmoetingen.

Wie een boek, een column, andere proza of poëzie schrijft, hoopt de lezers te boeien met zijn / haar pennenvruchten. Het gaat dus om tekst die je pakt, die de lezer er toe aanzetten om het geschrevene niet meteen terzijde te leggen. Dat geldt ook voor wat er in een profiel op een datingsite te lezen valt.

Ach mijn hart is zwart,
mijn rust is heen
verzuchtte die man
waar hij met zijn oude 60 plus-gedachten
onder vele ingebeelde zwierende rokken

Laats reed ik met zonsopgang naar mijn werk en toen ontsproot er spontaan een gedicht in mij op.

Zonsopgang is als een opbloeiende liefde, twijfelend en aarzelend zie je steeds meer kleuren komen. In onze gedachte weten en wensen wij dat er komt waar wij van dromen.

Mooi maar ook spannend is het zo in het begin, zet dit zich zo door of gaat het in de min.

Je wilt de vreugde die je voelt uiten en laten exploderen, alleen het is zo eng kan je het nog een keer proberen?

Je weet de pijn die je hebt als het toch niet zo wordt als wat jij had bedacht, wat als die ander heel iets of iemand anders had verwacht?

Ik kijk weer op naar de zonsopgang die zo mooi en hoopvol is, en ik weet dat ik jou mijn lief in mijn leven mis.

Dus twijfelend net als de zonsopgang begin ik aan ons contact, heel voorzichtig en niet zo op mijn gemak.

Zie mij als het begin van het voorjaar, voorzichtig en twijfelend laat ik mij zien, maar als het goed zit tussen genieten we straks van de zomer, winter en herfst bovendien.

We hebben vier seizoenen in een jaar, maar in de meeste van ons neem je deze ook waar.

Niet alleen in onze leeftijd komen de seizoenen aan bod, herken ze in een relatie dat is een sport!

Vaak krijg ik het gevoel dat een man gelijk de zomer wil omarmen, ik wil graag bij de lente beginnen om mij langzaam te laten opwarmen.

Langzaam net zoals het voorjaar de winter overwint, langzaam zoals de zonsopgang het van de nacht wint.

Zo zie ik het voor mij hoe een relatie moet groeien om te eindigen in de zomer waar alle bloemen stralen en bloeien.

Net als jij hebben mijn goede en slechte ervaringen mij dingen geleerd, daar is niets mis mee en het is zeker niet verkeerd.

Zullen wij samen instappen in de lente en dan doorgaan naar de zomer, de herfst en de winter? Wil jij samen met mij beginnen als een diesel en eindigen als een sprinter.

Ga jij met mij de zonsopgang en de zonsondergang tegemoet, schrijf dan maar een berichtje je weet wel hoe dat moet.

Liefs Hadassa

Na jaren hadden wij eindelijk weer een familiedag. Mijn vader is in 2003 overleden, mijn moeder in 2011. Na de dood van mijn moeder in 2011 is er 4 of 5 keer een familiedag geweest, maar toen kwam de klad erin. Een zus van mij is verhuisd naar het zuiden van het land. Mijn oudste broer ging met pensioen en ging daarna met zijn vrouw best vaak op vakantie, ook gingen ze veelvuldig oppassen op hun kleinkinderen. Bij mijn andere zus, stopte haar man eerder met werken. Ze kochten een boot en gingen daar in de zomer veel mee varen.

Het belooft een mooie dag te worden. Op dit tijdstip, 7 uur in de ochtend, is het nog een beetje heiig. Het voelt al warm aan. Niet klam, nog geen voorbode van een benauwde dag. Maar een dag die belooft lekker te zijn, met een aangename temperatuur en lekker zonnetje.