Blogs

Het leven is net een grote school. Wij zitten ook als volwassenen nog regelmatig in de schoolbanken, terwijl we ons zelf juist liever voor de klas zien staan. Liefst met de aanwijsstok in de hand, gericht op het schoolbord en helaas ook in de richting van een leerling / leerlinge, die zich niet gedraagt in de klas. Vroeger werd wangedrag in de klas en ook in een gezin afgestraft met een fysieke terechtwijzing, de wetgever heeft deze tuchtigingen aan banden gelegd.

Ik heb eertijds in alle toonaarden geweigerd het woord boven dit blog te gebruiken, hoe lastig dat in de praktijk ook was. En nu zal ik het bij deze ene vermelding boven mijn relaas laten. Die vreselijke roddeljournalist uit Den Haag met zijn pagina vullende bagger in een krant die het niet waard is om tot pulp verwerkt te worden.

Daten na je vijftigste is als abstracte kunst: je begrijpt het pas als je het voelt.

De tijden zijn veranderd, we hebben het goed in Nederland. Niet helemaal waar, welvaart is niet overal in ons land, de voedselbank is daar het grootste bewijs van. Maar over het algemeen hebben we niet te klagen. Met het mooie weer in aantocht zitten de meeste terrassen in het weekend weer bomvol.

Een dating contact begint met schrijven. Maar in sommige gevallen is het eerste contact al gelijk iets in de trant van “ik vind je profiel interessant, zullen we afspreken voor een kop koffie?”.

Een stukje van de titel van deze blog heb ik gestolen van een Sinterklaasversje. Daar gaat het om het netjes gelijkelijk verdelen van lekkernijen. Dat lijkt mij geen halszaak? Als er op een tafeltje tijdens visite een schaal met lekkers staat gaat toch niemand van de gasten zich alles wat er is zich toe eigenen, zodat er voor de anderen niets overblijft?

Eens, al weer jaren geleden, fietste ik terug na een filosofische avond bij het Vondelpark,

Zonder te hebben gelezen wat er op dat moment in Whatsapp aan mij was geschreven wist ik dat ik een fout had gemaakt. Het opkomende schaamrood was duidelijker waar te nemen dan het kleurtje dat de lentezon tezelfdertijd poogde aan te brengen op mijn bleke huid.

Dit is een datingsite: Een soort club voor mensen die elkaar niet kennen en die de club verlaten zodra ze wel iemand hebben leren kennen. Meer specifiek, de opzet van deze club is: Je wordt als alleenstaande lid en je vertrekt als de levensgezel van een ander lid. Dit lijkt mij een begrijpelijke opzet, een opzet waarover geen enkel misverstand kan bestaan. De club is tolerant; je mag gewoon terugkomen als je niet meer de levensgezel van dat andere lid bent - bijvoorbeeld omdat je hem/haar echt hebt leren kennen. Immers, alleen mensen die je niet kent lijken ongecompliceerd in de omgang en vrij van frustraties, nietwaar?

Het kan raar lopen. Ik was gevraagd voor een privétraject en haar naam kwam me al bekend voor.