Blogs

Gisteren vierden we nog Oud & Nieuw, morgen is het Pasen. Wat vliegt de tijd!
Pasen, een vuurfeest waarbij vreugde en hoop hoogtij vieren. Het staat in het teken van manifestatie, nieuw leven en nieuw begin. En ook de overwinning van het Licht over het duister, en leven over dood. Herboren worden.
Zelf denk ik dan ook aan de Phoenix, de Vuurvogel die 500 jaar leeft. Er is altijd maar één Phoenix in leven. Aan het eind van zijn/haar cyclus bouwt ze een nest, laat zichzelf totaal verbranden. Uit de as herrijst dan een nieuwe, jonge Phoenix.
De symboliek dus van wedergeboorte, niet heel anders dan de wedergeboorte van Jezus.

Bij de dagelijkse talkshow van Sophie &Jeroen op NPO1 om 19.00 uur zat afgelopen maandag de voormalige CEO van datingsite Tinder aan tafel. Zij vertelde dat zij een app heeft ontwikkeld die via AI (Artificial Intelligence) de leden van Tinder wil leren betere omgangstaal te gebruiken bij het digitaal contact leggen met een potentiële date. Zij lichtte deze app als volgt toe. Als je in het "echte" leven voor het eerst een leuke man of vrouw ontmoet en aanspreekt, vraag je toch ook niet gelijk wat voor ondergoed hij/zij draagt. Waarom bij een datingsite dan wel?

Een van de bekendste liederen van Heinz Polzer oftewel drs. P. heet de Veerpont. Met zijn krakerige stem heeft drs. P. dit lied vaak gezongen, het is ook in allerlei bundels opgenomen.
Er zijn nog wel wat pontjes in Nederland, die zijn, met enkele uitzonderingen, vooral bestemd voor langzaam rijdend verkeer, bruggen en tunnels zijn de belangrijkste verbindingen geworden tussen de oevers van de waterwegen voor het overige wegverkeer.

Ik neem veel te weinig initiatief om zelf een leuke man te benaderen. Hoe komt dat toch? Heeft dat nog steeds te maken met hoe er in mijn tienertijd over fatsoenlijke meisjes werd gedacht? Het was in die tijd namelijk niet gepast voor een nette vrouw om openlijk een man te benaderen.

Om de lente mee in te gaan, heb ik nog wel een heel romantisch verhaal voor jullie. Het gaat over een man -nee jullie kennen hem nog niet- waarvan de vrouw en kleuters na de scheiding geemigreerd waren. Hij had het zelf verpest,

Uit zoveel manieren om een blog te schrijven alweer deze ene kiezen. Pas een blog kunnen schrijven nadat al het verplichte is gelezen en geschreven. Verplichte-taal-allergie hebben. Blogs schrijven serieus nemen. Een boodschappenlijstje overschrijven op een nieuw velletje papier wegens te veel doorgestreepte boodschappen. Appeltjes, nootjes, yoghurt, spinazie en havermout best vaak doorstrepen. Zomaar vanzelf minderen met koekjes. Misschien toch ouder worden dan mijn nieuwe kartonnen plantentafeltje. Altijd even moeten nadenken bij het begrip non-fictie. Zelf non-fictie schrijven. Een zwak hebben voor schrijvers en zangers.

Ik vind het belangrijk met de tijd mee te gaan. Je moet daartoe flexibel zijn en niet teveel vasthouden aan het oude vertrouwde.
Dat heeft niet alleen te maken met ouder worden, al zie je het dan vaker wel lastiger worden bij mensen. Maar het heeft ook van doen met persoonlijkheid.
Ik herinner me mijn pap nog die helemaal niet flexibel was met nieuwe dingen, ook niet toen hij jong was. Zo was het een enorme toestand om een koffiezetter te krijgen. Ook toen mijn veel vooruitstrevendere moeder hem gewoon had gekocht, bleef hij nog een tijdlang met het aluminium kannetje op het gasfornuis koffie maken.
En wij waren het laatste gezin in Nederland volgens mij met een kleuren tv, koelkast, vriezer, en een pick-up met LPs.
Bij mijn vader werd dat helaas nog erger toen hij ouder werd. Mobiele telefoons waren uit de boze en computers helemaal! In zijn opinie leidde PC's en internet tot echtscheidingen.

Vanwege nldoet, de landelijke vrijwilligersdag van het Oranje Fonds, was ik dit weekend aan het werk in een grote tuin. Er is al vele jaren liefdevol aan deze plek gewerkt, de oorspronkelijke tuinderij is door de jaren heen veranderd in een oase,