Blogs

Een aantal lezers van de blogs beschikken over een eigen tuin, of ze hebben op een balkon van hun appartement bloembakken. Het is een spannende tijd voor liefhebbers van tuinieren en plantjes.

Een paar dagen terug had ik een leuk moment in de voortuin. Vanuit mijn ooghoeken zag ik een jongere man mijn kant oplopen, maar ik was druk dus keek niet echt. Spreekt hij me ineens aan, zonnebril op en een pet, dus ik was niet meteen van helemaal open maar meer ff de kat uit de boom kijken.
Bijna meteen excuseerde hij zich en zette zijn zonnebril af.
“Ik ken u nog niet”, begon hij, “Ik zie altijd wel het zwarte autootje daar staan, maar ik heb u nog nooit gezien.”
Hij bleek ietsie verderop in de straat te wonen.
“Waar de baby geboren is,” verduidelijkte hij, maar ook dat had ik niet gezien in de straat want dat stukje kom ik niet gauw langs.
Hij stelde zich voor, even kletspraatje en beiden weer verder.
Geheel onverwacht, wel leuk!
Ik heb een kaart gekocht voor de kleine, moet ik straks even in de bus doen.

We zaten in de auto en reden over lege donkere wegen.

Vrijwilligerswerk is er voor iedereen. Voor mensen met weinig tijd, of met zeeën van vrije tijd, voor jonge mensen en oude mensen. Voor mensen die willen integreren of die graag hun tijd zinvol willen invullen. Vrijwilligerswerk is voor iedereen anders, Sommige mensen zijn goed in cijferwerk en worden bijv. penningmeester. Andere mensen gaan met liefde een paar uur collecteren voor een goed doel. Ikzelf doe graag iets waarbij ik mensen ontmoet.

Op een dag schrijf ik hier mijn ultieme blog. Het blog dat al mijn andere blogs overbodig maakt, het enige blog van mij dat hier zal achterblijven. Een blog zonder woorden, een blog van louter licht. Licht dat de werkelijkheid is, mijn werkelijkheid. Tot die dag oefen ik mij in het schrijven over licht en donker. Tot die dag scharrel ik hier wat rond...

‘...Want als je wil dat ze jou uit de rekken halen moet je avontuur en liefdadigheid uitstralen…’
(uit: Supermarkt Tinder, Delta, CBK Poetry Slam)

Ooit heb ik als 18-jarige in de jaren ’60 een korte tijd op een brommer gereden. Ik zag dat veel vriendjes uit mijn omgeving verkering hadden en hun geliefde dan na een dansavond in een sociëteit naar huis brachten op hun Zundapp of hun Puch; een Solex was daar natuurlijk niet zo geschikt voor. Toen was er nog geen rijbewijs nodig voor een bromfiets, alleen voor een motor of een Vespa scooter en voor auto’s moest men op les.

Voor het eerst waren er dit jaar geen kinderen die eerste paasdag eieren kwamen zoeken in de tuin of met warmgebakken paasbroodjes aan de voordeur stonden. Het voelde toch een beetje leeg, na 38 jaar voor paashaas gespeeld te hebben.

Het begon al voor de eerste pauze op deze paaszaterdag.